Fyrirsögn:
Eitt saungwýsu korn með tuýsaung; Ein söngvísa, sem hyggur að Faðirvor; Heyr þú oss himnum á
Lagboði:
Lag nr. 115 í tónlistarhandritinu Melódíu
Höfundur:
Líklega síra Ólafur Jónsson á Söndum (f. 1560. d. 1627)
Kvæðagrein:
Tvísöngvar
Kvæði undir sama bragarhætti:
Óvíst
Heimild/kvæðið á prenti:
1. Heyr þú oss, himnum á,
hýr vor faðir, börn þín smá,
lukku oss þar til ljá,
líf eilíf þjer erfum hjá
og að þjer aldrei flæmumst frá.
2. Helgist um heimsból vítt
háleitasta nafnið þitt,
afbrot gef öll oss kvitt,
í oss skapa hjarta nýtt;
batni það allt, þjer lyndir lítt.
3. En þegar aumir vjer
öndumst burt úr heimi hjer,
oss tak, guð, þá að þjer,
í þá dýrð, sem eilíft er.
Amen, amen, það eflaust sker.
______________________________
Þessar vísur fylgja oft með:
a. Guði je ljúf lofgjörð
lotning veitt á himni og jörð,
mikli hann menn og hjörð;
mildastan vorn hjálparvörð;
miskunn hans græðir mein vor hörð.
b. Sízt skarta sönglist má,
sje þar ekki elskan hjá;
þýtt lof syngjum því þá
þjer, guð drottinn himnum á;
maður rjett kristinn munt þess gá.
c. Helst þú oss hjer fær lent
hljóðin, söng og aðra mennt;
því er oss það bezt kennt,
þjer sje allt til dýrðar vent;
gáfan svo bezt fær gjuði þjent.