Borðsálmur eftir Jónas Hallgrímsson (f. 1807. d. 1845)
Fyrirsögn:
Borðsálmur
Lagboði:
Lagið er erlent
Höfundur:
Jónas Hallgrímsson (f. 1807. d. 1845)
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Tendra látum ljósa fjöld - Upphaf: „Tendra látum ljósa fjöld." Eftir Sæmund Eyjólfsson frá Rauðsgili (f. 1866. d. 1896). Sjá jólin
Heimild/kvæðið á prenti:
Forsöngvarinn: 1. Það er svo margt ef að er gáð
sem um er þörf að ræða,
ég held það væri heillaráð
að hætta nú að snæða.
Fólkið: Heyrið þið snáða,
hvað er nú til ráða?
Það mun best að bíða og hlýða.
Forsöngvarinn: 2. Á einum stað býr þrifin þjóð
með þrifið hár og skjanna.
Við húsbændurna holl og góð,
sem hundrað dæmi sanna.
Fólkið: Hvað er að tarna,
hvað sagðirðu þarna?
Mættum við fá meira að heyra?
Forsöngvarinn: 3. Mér hefur verið sagt í svip
að sig hún taki að yggla
og ætli nú að eignast skip,
þótt enginn kunni að sigla.
Fólkið: Við litlu má gera,
látum svo vera
Þeir ýtast þá með árum á bárum.
Forsöngvarinn: 4. Nú eru líka níu menn
sem nóttina eiga að stytta,
þó varla nokkur viti enn
hve vænlegt ráð þeir hitta.
Fólkið: Segðu ekki lengur,
seinna veit hvað gengur,
mættum við fá meira að heyra?
Forsöngvarinn: 5. Á einum stað býr einnig fólk
sem alltaf vantar brýni,
það lifir þar á mysu og mjólk
en mest á brennivíni.
Fólkið: Æ, hvaða skrambi,
ætli þeir standi á þambi,
mættum við fá meira að heyra?
Forsöngvarinn: 6. Þar hefir verið sofið sætt
en sungið nokkru miður
og ullin fremur illa tætt
en allra best fiður.
Fólkið: Ætli það sé undur,
þótt á þá renni blundur,
mættum við fá meira að heyra?
Forsöngvarinn: 7. Það eru blessuð börnin frönsk
með borðalaga húfu
og yfivöldin illa dönsk
á annarri hverri þúfu.
Fólkið: Hættu nú herra,
hér mun koma verra
sem þér er betra að þegja um en segja um.