Sumarkveðja

Sumarkveðja er haustsálmur eftir Jón Þorláksson prest á Bægisá (f. 1744. d. 1819). Sunginn í tvísöng

Fyrirsögn:

Sumarkveðja

Lagboði:

Íslenskt tvísöngslag

Höfundur:

Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819)

Kvæðagrein:

Tvísöngvar; Árstíðirnar; Skólasöngvar

Kvæði undir sama bragarhætti:

Heimild/kvæðið á prenti:

1. Sjá, nú er liðin sumartíð

hverrar ljómi

blíðu blómi

hruman áður hressti lýð.

2. Nú sjáum vér hve fastan fót

allt það hefur,

gæfan gefur.

Gráts eru hér og gleði mót.

3. Óðfluga á tímans vagni vær

öllum stundum 

áfram skundum;

enginn honum aftrað fær.

4. Þannig smám saman líður leið,

sem bát siglandi

ber að landi

bára hver, sem yfir skreið.

5. Hver mæðustund, sem fram hjá fer,

ei að hendi

aftur vendir,

styttir svo það eftir er.

6. Misseraskipti þessi því

öðrum nær

oss æðri færa

þá tíminn breytist eilífð í.

7. Afmáluð sýnir fölnuð fold

dauðans spor

á vegum vorum,

eins því visnar hey og hold.

8. Upprisu sumar ímynd ber,

guðs því kraftur

orkar, aftur

að nýjum gróða verðum vér.

9. Svo lengi guð oss ævi ann

tímann brúkum,

líka lúkum

lofgjörð þeim, sem gaf oss hann.

10. Lífernið illt um liðna tíð

klökkir játum,

glæpi grátum,

guðs afbiðjum hefndarstríð.

11. Þökkum og ljúfri þiggjum önd

gáfur þær

oss gjörði færa

sumarið frá herrans hönd.

12. Komanda tökum vetri vel,

beiskt og sætt

oss ætíð ætti

eins kært vera, líf og hel.

13. Svo þig úr garði syngjum nú,

sumartíð!

þó langt um líði,

vorra húsa vitja þú!

14. Þann er réð senda þig af hæð

oss vanfæra

að endurnæra,

lofi sérhver lífsfull æð!