Davíðsdiktur

1. Heyr mig, himna stýrir,

herrann allra greina,

göfgust guðdóms magt.

Allir englar skírir

um þitt ríkið hreina

sungið fái og sagt

ævinlega og andir helgra manna

auki jafnan þína lofgjörð sanna,

hjörtun vor bið eg helgan anda kanna,

hvörs kyns syndir burtu drífa og banna.

2. Sendir sínar náðir

sjálfur faðirinn alda

sem einn og þrennur er.

Gefi oss guðdóms sáði

í grunni hjartans halda

á himni og heimi hér.

Orðið Jesú og fyrir helgan anda

oss láttu í þinni þjónkan standa

og leysi allan lýða voða og vanda,

svo lífi og sálu megi það ekki granda.

3. Loflegt ljósið hreina

lýðum hingað sendi

af hæstri heilla dyggð.

Ást og eyðing meina

í önd og líkam kenndi

að hafa um heimsins byggð.

Hvör mann skyldi huganum til þess renna

helga trú og guðdóms skilning þenna,

lífsins veginn læra og öðrum kenna,

löstu og synd með ást og iðran brenna.

4. Lausnarinn Jesús leiði

líf kristinna manna

á skýra skilnings grein.

Vorar viskur greiði

að verka trúna sanna

fyrir utan angur og mein.

Með sannri ást og sætleik orða þinna,

svo má þennan kærleiks grundvöll finna,

öll þín verk að elska og á að minna

og öðrum jafnan guðdóms dýrð að inna.

5. Heimsins skepnur haldi

himna ljósi skæru

sér í sinnis byggð.

Gæskuverkin gjaldi

Guði með heiðri og æru

af hreinnri hjartans dyggð.

Á Jesús nafnið jafnan skulum vér kalla,

eg er biðjandi kristna lýði alla,

að orðin hans megi aldrei úr minni falla

og sannleikur helgra guðdóms spjalla.

6. Kóngurinn Davíð kenndi

með kærleiks dýrum anda

mönnum mjúka bæn.

Sig frá syndum vendi

settir af öllum vanda,

viskuverkin væn.

Síðan megum vér sálminn þennan kunna,

sem spámannsins orðin akta og unna,

vísar hann oss um væna skilnings runna

vegsamlega á klára mælsku brunna.

7. Biðjum vér það besta

blessað himna veldi

með allri ást og trú,

að gefi oss miskunn mesta

í manndóms skírslu eldi

hér í heimi nú.

Svo fyrir máttkan mildleik þinnar stærðar

mætti vorar bænir Drottni færðar,

andirnar í ást og náðum nærðar,

með iðran synda guðdóms gæsku hrærðar.

8. Fyrir margar mildir þínar

og miskunnsemdar náðir

oss veitandi er.

Afmá þú illskur mínar

sem óvin minn hefur skráðar

og mjög eru á móti mér.

Eg vil nú af öllum syndum venda,

að eg fái réttu trúna kennda,

verkin góð og visku orðin senda,

í valdi Drottins lifa fyrir utan enda.

9. Breiði út mínar bænir

með betran góðra verka

og hreina hugarins lund.

Veit mér viskur vænar

að vernda trúna sterka

stöðuga hvörja stund.

Þvo mig, Drottinn, þinni miskunn meiri

af þvingan holds og ljótum lasta leiri,

iðrun temprist orði og hyggjan fleiri,

öndin klárist eins sem gull af eiri.

10. Veit eg vonskur mínar

vera með mörgum hætti

sem eg kann ekki að sjá.

Lén mér líknir þínar

af leyfðum guðdóms mætti

og skil mig skemmdum frá.

Þungar syndir mér í móti standa,

því er eg jafnan staddur í stórum vanda,

bið eg herrann himins og allra landa

að hörmung þessi megi ei sálu granda.

11. Almáttugum þér einum

eg hefi gjört á móti

marga og mikla synd,

aumur í illsku greinum

og enn lasta ljóti

genginn frá góðri mynd.

Þitt réttlætið ræður þínar sæmir,

ráð og valdið visku með sér tæmir,

kraftur Drottins kærleiks náðum næmir,

konst réð vinna því hann í miskunn dæmir.

12. Svo í synda formi

sannlega er eg með vilja

getinn í girndar lyst.

Í þessum þrauta stormi

þykjunst eg kunna að skilja

að mig bar móðirin fyrst.

Eg hefi síðan aukið saurgan mína,

aumlega lifað í holdsins lasta línu,

bið eg þig Drottinn fyrir blessaða miskunn þína,

að brjóstið mitt þú lát með iðran skína.

13. Svo elskaði enn æðsti

alls réttlætis veldi

sannlega sinni náð,

þrællinn þinn enn lægsti

þungar syndir seldi,

þú gafst honum guðlegt ráð.

Að læra og kenna af leyndri visku þinni

lífsins veginn í hjartans dyggða inni,

gæsku þessa gef þú öndu minni,

Guðs kærleikurinn hugarins rásir finni.

14. Yfir mig dreifi ísópó

með ást og kærleiks náðum,

Drottinn, dýrðin þín.

Forkláraður og fegri snjó

eg fari af guðdóms ráðum

eyddur allri pín.

Síðan gjöri eg þér sannlegt lof í hjarta,

svo með verk og orðaskýring bjarta,

að megi eg með það um mína ævi skarta

meir en sól um alla heimsins parta.

15. Minni heyrn gef þú marga

og mikla gleði að skilja

með fögnuð friðarins nú.

Það mun þjóðum bjarga,

þeim sem girnast vilja,

að visku veitir þú.

Bein mín öll þau blíðki Drottins raddir,

með blessan þinni kristinn lýð þú kvaddir,

komi þér allir kærleiks náðum saddir

sem kennast vera í guðdóms miskunn staddir.

16. Sjá ei syndir mínar,

sætt réttlætis veldi,

fyrir miskunn má það ske.

Mér nægjast náðir þínar

með nökkrum skírslu eldi

eða plágu píndur sé.

Svo öll ranglætin afmáist mínu lífi,

að eg varist að vera í synda kífi

og þó neyðin yfir minn líkam drífi

öndu minni bið eg að Drottinn hlífi.

17. Skapa þú skírlegt hjarta

með skilnings nýjan anda

í mína brjóstsins byggð.

Veit mér visku bjarta

í verki þínu að standa

með allri ást og dyggð.

Helgan þína hugarins rásir finni

rétta trú að tala með tungu minni,

hvörja stund af mildri miskunn þinni,

svo kærleikurinn aldrei um aldir linni.

18. Ei kast mér frá enn frómi

fríðri ásján þinni

svo mjög sem maklegt er.

Mér í miklum dómi

miskunn bið eg að finni

og hafi í heimi hér.

Andi heilagur aldrei frá mér vendi,

eg mitt traust til guðdóms náða sendi,

hann stýri mér með styrkri veldis hendi

frá stríði synda áður en lífið endi.

19. Heilsan þinni að halda

með hjartans gleðina mesta

mér í minni tíð.

Þig bið eg að gefa og gjalda

guðdóms ráðið besta

í friðnum fyrr og síð.

Höfðinglega því heilags anda spektir

um heiminn senda sannar visku mektir,

en fyrir trúna eyðast vorar sektir

og fyrir miskunn frelsast allar slektir.

20. Vegana þína eg vildi

víslega öðrum kenna,

þeim sem þurfa nú,

að vondir venda skyldi

með vilja og til þín renna

með allri ást og trú.

Miskunn þín er mönnum vís til náða,

margkunnig að eyða illsku bráða,

og kærleikurinn kristilegra sáða

kemur með hjálp og veldi guðdóms ráða.

21. Leys mig burt af blóðum

og bræði harðra nauða,

dýrlegur Drottinn minn,

að ei megi á illsku glóðum

andann líkaminn deyða

fyrir vondan viljann sinn.

Heilsu minnar hreinsa þú tungu mína,

hef þú upp að tala um mildi þína,

réttlæti og ráðin með visku sína

röksamlega í guðdóms miskunn skína.

22. Drottinn dýrðar þinnar

dragi mig burt úr vanda,

leysi líf og sál;

veiti að varir mínar

víst með helgum anda

út gefi allt gott mál

og minn munnur ætíð lof þitt ræði

og kunngjöri það guðdóms visku sæði,

hvörsu mikil og margföld andar gæði

mannsins líf fyrir ást og iðran öðlast næði.

23. Ef að þú vildir unna

að auka heilsan þína

mér fyrir mál og trú,

þá munda eg þiggja kunna

þig fyrir nauðsyn mína,

að heyra í heimi nú.

Ei muntu í offrum lystast neinum,

utan það gjörist af hjartans vilja hreinum,

komi það með Krists kenningum einum

með kærleiks vitni, kvitt af öllum meinum.

24. Helgun þína að halda

holdið má með anda

ást og iðran fá

og þér offrið gjalda,

orðin og viljann vanda

og visku verk sem má.

Eigi fyrirlítur þú angrað mannsins hjarta,

ásján Drottins sendir geisla bjarta,

lífgar andir og lýsir myrkrið svarta

og leiðir í burtu vora villu parta.

25. Góðgjarnlega gjörðu,

Guð minn, sannur að vilja,

við kristni kæra þér.

Láttu oss lífs á jörðu

lýð þinn heyra og skilja

hvað hæfir holdi hér.

Þó að ei þurfi þar til þjónkan mína,

því bið eg Drottinn veiti miskunn sína

upp að byggja borgarmúra þína

með blessan Guðs að aldrei nái að dvína.

26. Þú meðtekur mesta

manna helgun skæra

af allri ást og trú.

Er það iðran besta

offrið þér að færa

hér í heimi nú.

Altari Drottins auðmjúkt mannsins hjarta

fyrir setjandi tólf trúarinnar parta,

þá má kalla kærleiks kálfa bjarta,

klárt eyðandi saurgun synda parta.

27. Davíðsdikt má kalla

djörfung mína sýna

í íslensku orðin sett.

Eg er þess verðugur varla

versa smíði neina,

að auka né yrkja rétt.

Því mun eg biðja þá sem vilja læra

þetta mál til betra efnis færa,

að orðin góð megi andar lífið næra,

iðran synda gjörir menn Kristí kæra.

28. Á ljósar glósur lýði

leiði og greiði mína

eina og hreina art.

Bænir vænar bíði

í blessan þess er sína

í sælu velur skart.

Þjóðir fróðar þessar vísur finni,

þýði og prýði mjúkri mælsku sinni,

orðin gjörð að allir haldi í minni,

ent og kennt í dyggvu hyggju inni.

29. Dýr og skýr sá drottnar

dæmum sæmir allar

tungur og tigna list,

hann er þann ei þrotnar,

þjóðir góðar kallar

í helga himnavist.

Jesú, vísa oss fyrir krossins pínu

inni að finna með ráði ríki þínu,

mætti og ætti meira í máli mínu

minning inna ætíð nafni þínu.

30. Endann víst eg vildi

vinna og finna enn besta

á minni málagrein,

skýra og dýra eg skyldi

skærum færa eð mesta,

væri mín viskan hrein.

Eyðist, sneyðist orðasmiðjan kalda,

inni og minni má því ráða og valda,

lát oss, Drottinn, lífsins trúna halda,

lofið sé þér um allar aldir alda.