Embedded Files
ÍFk númer:
ÍFk 17
VÓ númer:
VÓ 21
TSB númer:
Varðveisla á Ísl:
Fyrirsögn á íslensku:
Sonarharmur
Fyrirsagnir á öðrum málum:
Lagboði:
Höfundur:
Ókunnur
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Áradalsóður - Upphaf: „Væri ég einn sauðurinn í hlíðum." Eftir Jón Guðmundsson lærða (f. 1574. d. 1658)
Kaupmanna kvæði - Upphaf: „Lágu þeir í hafinu." (ÍFk. 6)
Oflátunga kvæði - Upphaf: „Vinnufólk að fá sér nú". Eftir síra Bjarna Gissurarson í Þingmúla
Útgáfur:
Efni kvæðis:
Uppruni og aldur kvæðisins:
Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:
Athugasemd:
1. Faðirinn spurði son sinn að:
– meinbugir bægja mér frá brúði. –
„Segðu mér þinn harm í stað,
– eg er því hryggur en sjaldan glaður –
Þú ei leikur, þú ei hlær,
þú þér önga skemmtun fær.“
– Sorgin mig lúði, sorgin að mig lúði. –
2. Kæri faðir, sit hjá mér
meðan eg segi minn harminn þér.
Þú seldir mig á heiðið land
einum ríkum greifa í hand.
3. Greifi einn átti dætur þrjár,
þær voru vænstar að eg sá.
Önnur kembi en önnur skar,
þriðja til mín kærleik bar.
4. Önnur kembdi en önnur þó,
þriðja til mín kærleik dró.
Það tók á vetur að líða,
eg vildi í burtu ríða.
5. Frú kom út, rauð sem logi,
hún studdist við minn söðulboga.
Hún studdist við minn söðultý:
„Riddarinn, eg vil með þér flý.“
6. Minn foli er so yfrið spakur,
eg setti kæruna á hans bak.
Þegar eg hafði riðið í lund
ristill beiddist hvíldar um stund.
7. „Sláðu gulltjöldum yfir mig,
ríddu á skóg og skemmtu þér.
Þar til gef eg hringi þrjá
að eg kynni vatn að fá.“
8. „Reið eg tvo og reið eg þrjá,
hvörgi kunni eg vatn að fá.
Það var mér í minni kraftur,
frú var dauð þá eg kom aftur.
9. Það var mér hin þyngsta nauð,
minn son lá hjá kæru dauður.
Dró eg þau um fagra fold,
gróf ef þau í vígðri mold.
10. Þá drengir sita og drekka vín,
– meinbugir bægja mér frá brúði. –
þá syrgi eg þig, sæti mín,
– eg er því hryggur en sjaldan glaður –
Þenki eg á fríða falda ná
er á mínum armi lá.“
– Sorgin mig lúði, sorgin að mig lúði. –
Page updated
Google Sites
Report abuse