EDITORIAL



Αν θέλετε να σχολιάσετε, κάντε κλικ στο σύνδεσμο που υπάρχει στην αρχή  του κάθε άρθρου για να μεταφερθείτε στο BLOG

Πρόσφατες ανακοινώσεις

  • ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΝΣΗΜΟ – ΕΝΑ ΣΙΡΙΑΛ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013http://dikastis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_31.htmlEDITORIAL Επεισόδιο 1οΝ 4093/2012 (ΦΕΚ Α 222/12.11.2012)ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΙΓ.§6 ...
    Αναρτήθηκε στις 5 Φεβ 2013, 10:06 π.μ. από το χρήστη dikastis gr
  • EDITORIAL: ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 2012 ΣΆΒΒΑΤΟ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 2012http://dikastis.blogspot.gr/2012/12/editorial.htmlEDITORIALΌπως ήδη έχει γίνει γνωστό από την ανακοίνωση του Δ.Σ. της ΕΔΕ, στις 8-12-2012 ...
    Αναρτήθηκε στις 10 Δεκ 2012, 5:35 π.μ. από το χρήστη dikastis gr
  • ΦΥΛΑΞΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ (;) ΤΡΊΤΗ, 23 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2012http://dikastis.blogspot.gr/2012/10/editorial.htmlEDITORIALΠροχθές γίναμε μάρτυρες ενός θλιβερού γεγονότος: της ανθρωποκτονίας ενός ατόμου και του τραυματισμού ενός άλλου, έξω από ...
    Αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:20 π.μ. από το χρήστη dikastis gr
  • ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΕΛΟΣ http://dikastis.blogspot.gr/2012/04/editorial.htmlEDITORIAL Από ανώνυμο έγινε το εξής σχόλιο στην ανάρτηση "Ο Χ. Αθανασίου επικεφαλής του Επικρατείας της ΝΔ": Αγαπητέ συνάδελφε dikastis από ****, αν ...
    Αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:19 π.μ. από το χρήστη dikastis gr
  • ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΡΊΤΗ, 1 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2011http://dikastis.blogspot.gr/2011/11/blog-post_6029.html  EDITORIALΉταν Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2010   όταν έκανα την πρώτη ανάρτηση στο blog με θέμα «Καλή ...
    Αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:17 π.μ. από το χρήστη dikastis gr
  • ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΆΒΒΑΤΟ, 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2011http://dikastis.blogspot.gr/2011/09/blog-post_3685.htmlEDITORIALΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΤον τελευταίο καιρό όλο και πληθαίνουν οι φωνές που επιτακτικά ζητούν την αναθεώρηση ...
    Αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:15 π.μ. από το χρήστη dikastis gr
  • ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΟ Ν. 3994/2011 «Εξορθολογισμός και βελτίωση στην απονομή της πολιτικής δικαιοσύνης και άλλες Διατάξεις» ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 29 ΙΟΥΛΊΟΥ 2011http://dikastis.blogspot.gr/2011/07/39942011.htmlEDITORIAL                Πριν προχωρήσω στις  παρατηρήσεις  μου επί των  νέων διατάξεων θα ήθελα να κάνω μία επισήμανση:όταν προβαίνεις ...
    Αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:14 π.μ. από το χρήστη dikastis gr
  • ΟΛΟΙ ΜΕΣΑ ΠΈΜΠΤΗ, 16 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011http://dikastis.blogspot.gr/2011/06/blog-post_16.html EDITORIALΟΛΟΙ ΜΕΣΑΔιάβαζα χθες ένα δημοσίευμα για την αύξηση της εγκληματικότητας και την αδυναμία της ...
    Αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:08 π.μ. από το χρήστη dikastis gr
  • ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΝΣΗΜΟ ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΡΊΤΗ, 10 ΜΑΪ́ΟΥ 2011http://dikastis.blogspot.gr/2011/05/blog-post_10.htmlEDIROTIALΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΝΣΗΜΟ ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗΗ επιτάχυνσης της πολιτικής δίκης έχει συνδεθεί κατά το παρελθόν ...
    Αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:07 π.μ. από το χρήστη dikastis gr
  • ΑΠΟΛΥΣΗ ΥΦ’ ΟΡΟ – ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ Ή ΑΠΛΗ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΣΗ; ΚΥΡΙΑΚΉ, 10 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2011http://dikastis.blogspot.gr/2011/04/blog-post_9487.htmlEDITORIALΑΠΟΛΥΣΗ ΥΦ’ ΟΡΟ – ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ Ή ΑΠΛΗ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΣΗ;Αφορμή του παρόντος άρθρου έγινε η «εξέγερση ...
    Αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:05 π.μ. από το χρήστη dikastis gr
Εμφάνιση αναρτήσεων 1 - 10 από 18. Προβολή περισσότερων »

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΝΣΗΜΟ – ΕΝΑ ΣΙΡΙΑΛ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ

αναρτήθηκε στις 5 Φεβ 2013, 10:06 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

http://dikastis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_31.html




EDITORIAL


 Επεισόδιο 1ο
Ν 4093/2012 (ΦΕΚ Α 222/12.11.2012)
ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΙΓ.


§6. Η παράγραφος 1 του άρθρου 2 του ν. ΓΠΟΗ/1912 (Α`3) αντικαθίσταται ως εξής: «1. Το δικαστικό ένσημο καθορίζεται σε ποσοστό οκτώ τοις χιλίοις (8 %ο) επί της αξίας του αντικειμένου της αγωγής ή άλλου δικογράφου που υποβάλλεται σε οποιοδήποτε δικαστήριο του Κράτους και υπόκειται σε δικαστικό ένσημο κατά τις οικείες διατάξεις, εφόσον το αιτούμενο ποσό είναι ανώτερο των διακοσίων (200) ευρώ. Επί πλέον αυτού, καταβάλλεται ποσοστό 0,8 %ο υπέρ του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (Τομέας Ασφάλισης Νομικών), ποσοστό 0,8 %ο υπέρ του οικείου Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων και χαρτόσημο ποσοστού 2,4% επί του ως άνω ποσοστού (0,8 %ο) του δικαστικού ενσήμου. Από την ισχύ της παρούσας διάταξης, παύει να ισχύει κάθε άλλη που αφορά καθορισμό του δικαστικού ενσήμου, κατά τα ανωτέρω ποσοστά εκτός της παραγράφου 1Α περίπτωση η` του άρθρου 10 του ν.δ. 1017/1971»
 Επεισόδιο 2ο
ΠΝΠ  της 4-12-2012 (ΦΕΚ Α 237 5.12.2012)
άρθρο 16. Το εδάφιο (β) της περίπτωσης 6 της παραγράφου ΙΓ του ν. 4093/2012 αντικαθίσταται ως εξής: «Επί πλέον αυτού, καταβάλλεται ποσοστό οκτώ τοις χιλίοις (8/οο) υπέρ του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (Τομέας Ασφάλισης Νομικών), ποσοστό οκτώ τοις χιλίοις (8/οο) υπέρ του οικείου Ταμείου Υγείας Δικηγόρων και χαρτόσημο ποσοστού 2,4% επί του ως άνω ποσοστού (8/οο) του δικαστικού ενσήμου.»
 Επεισόδιο 3ο
Ν 4111/2013  (ΦΕΚ Α 18 25.1.2013)
Άρθρο 40
§16. Το εδάφιο β΄ της περίπτωσης 6 της παραγράφου ΙΓ΄ του ν. 4093/2012 (Α΄222) αντικαθίσταται ως εξής: «Επιπλέον αυτού, καταβάλλεται ποσοστό δέκα τοις εκατό (10%) υπέρ του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (Τομέας Ασφάλισης Νομικών), ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%) υπέρ του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) και χαρτόσημο ποσοστού 2,4%, τα οποία ανωτέρω ποσοστά υπολογίζονται επί του ποσού του δικαστικού ενσήμου.»

Tα σχόλια δικά σας. Εμείς  από τη μεριά μας έχουμε να κάνουμε μόνον ένα: από τις 12.11.2012 έως και τις 25.1.2013 ίσχυσαν τρεις διαφορετικές διατάξεις για ένα απλό ζήτημα όπως είναι το δικαστικό ένσημο. Προφανώς ο όρος «ασφάλεια δικαίου» μάλλον στην προκειμένη περίπτωση δεν ισχύει. Ας ευχηθούμε τουλάχιστον (και ας παρακαλέσουμε)  το 2013 να μην επέλθει άλλη τροποποίηση. 
dikastis.gr

EDITORIAL: ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 2012

αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:24 π.μ. από το χρήστη dikastis gr   [ ενημερώθηκε 10 Δεκ 2012, 5:35 π.μ. ]

ΣΆΒΒΑΤΟ, 1 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 2012

http://dikastis.blogspot.gr/2012/12/editorial.html


EDITORIAL

Όπως ήδη έχει γίνει γνωστό από την ανακοίνωση του Δ.Σ. της ΕΔΕ, στις 8-12-2012 θα λάβει χώρα η ετήσια τακτική γενική συνέλευση.
Προηγήθηκε μια δύσκολη και θυελλώδης χρονιά για το δικαστικό σώμα, η οποία χαρακτηρίστηκε: α) από  τέσσερις έκτακτες γενικές συνελεύσεις,  β) από τις αποφάσεις για  διακοπή των συνεδριάσεων    κ.τ.λ. , γ) από μια «γενναία» μείωση των αποδοχών μας, δ) από ένα νόμο (τον 4055/2012) αμφιβόλου αποτελεσματικότητας αναφορικά με την επιτάχυνση των εκκρεμών υποθέσεων και ε) το κυριότερο από έναν άνευ προηγουμένου διχασμό μεταξύ των μελών του δικαστικού σώματος,  ο οποίος έφτασε σε σημείο συνάδελφοι σε δικαστήρια να μην ανταλλάσουν κουβέντες επειδή ο ένας «απείχε» και ο άλλος όχι. Όσοι είναι τακτικοί αναγνώστες του blog, θα ξέρουν ότι σε καμία από τις προηγούμενες συνελεύσεις δεν είχα κάνει κάποιο σχόλιο. Στην προκειμένη όμως περίπτωση έκρινα ότι όφειλα να γράψω το παρόν άρθρο και να ζητήσω από όλα τα μέλη της ΕΔΕ να συμμετάσχουν στις εργασίες της τακτικής γενικής συνέλευσης, με δεδομένο ότι θα συζητηθούν θέματα που μας αγγίζουν όλους.  Γνωρίζω ότι πολλοί από εμάς έχουμε υποχρεώσεις που δεν μας  επιτρέπουν να μετακινηθούμε (υπηρεσία, υπερβολική χρέωση, οικογένεια κ.τ.λ.). Καλό θα ήταν όμως για μια φορά να προσπαθήσουμε να κάνουμε την υπέρβασή μας και  να δώσουμε το παρόν στη συλλογική αυτή εκδήλωση της ένωσής ΜΑΣ.
dikastis.gr

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η ΕΔΕ καλύπτει μία (1) διανυκτέρευση στην Αθήνα στο ξενοδοχείοPRESIDENT, ενώ δύο λεωφορεία θα φύγουν από τη Θεσσαλονίκη για την Αθήνα στις 10.00 και στις 14.30  την Παρασκευή 7-12-2012. Το ένα λεωφορείο θα επιστρέψει αμέσως μετά το πέρας της ΓΣ ενώ το άλλο το πρωί της Κυριακής 9-12-2012.
Επίσης η ΕΔΕ καλύπτει τα έξοδα μετακινήσεις όσων συναδέλφων  έρχονται από άλλες περιοχές της χώρας (καλό θα ήταν να τηλεφωνήσετε στα γραφεία της ΕΔΕ για πληρέστερη ενημέρωση)

ΦΥΛΑΞΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ (;)

αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:20 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

ΤΡΊΤΗ, 23 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2012


EDITORIAL

Προχθές γίναμε μάρτυρες ενός θλιβερού γεγονότος: της ανθρωποκτονίας ενός ατόμου και του τραυματισμού ενός άλλου, έξω από την πόρτα της ανακρίτριας, όπου είχαν προσαχθεί για να απολογηθούν.

Ο κατηγορούμενος, πιθανόν γνώριζε ότι η ζωή του απειλείται, χωρίς όμως να μπορεί να πράξει το οτιδήποτε για να προστατευτεί (να εξαφανιστεί, να οπλοφορεί, να κυκλοφορεί με σωματοφύλακες κτλ), καθώς είχε προφυλακισθεί. Είχε όμως την εύλογη πεποίθηση ότι βρισκόταν κάτω από την προστασία της Ελληνικής Πολιτείας, η οποία και θα απέκρουε κάθε πράξη που θα στρεφόταν κατά της σωματικής του ακεραιτότητας. Την ίδια πεποίθηση είχαν και όλοι οι άλλοι παρευρισκόμενοι (δικαστές, δικηγόροι, γραμματείς, συνοδοί αστυνομικοί, πολίτες) οι οποίοι θεωρούσαν ότι εισέρχονταν σε φυλασσόμενο χώρο, όπου εφαρμόζεται το θετό δίκαιο και όχι ο νόμος της ταυτοπάθειας. Δυστυχώς για άλλη μια φορά η ελληνική πραγματικότητα διέψευσε τις «μεγάλες» προσδοκίες με τον ίδιο σκληρό τρόπο, όπως είχε πράξει και κατά το παρελθόν:
1988: ο Γιάννης Παπαδόσηφου εκτελεί μέσα στην αίθουσα του Εφετείου Πειραιά τον δολοφόνο του γιου του Γιάννη Βενιεράκη


1η Απριλίου 1993: Ο Αθανάσιος Ντρούζος σκοτώνει μέσα στο Στρατοδικείο του Ρουφ τους δικηγόρους Δημοσθένη Αβράμη και Χρήστο Μπάκα, τραυματίζει πέντε ακόμη στρατιωτικούς δικαστές και ιδιώτες και ύστερα αυτοκτονεί.

7 Νοεμβρίου 1994: Ο 42χρονος εργολάβος δημοσίων έργων Κωνσταντίνος Μπίντος σκοτώνει μέσα στα δικαστήρια Ιωαννίνων τον εισαγγελέα Σπύρο Σπύρου και τον αστυνομικό Κώστα Ζαρμπαλά και τραυματίζει άλλα τέσσερα άτομα.

14-5-2010 Ισχυρή έκρηξη βόμβας στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης


30-12-2010 Βόμβα μεγάλης ισχύος στα Διοικητικά Δικαστήρια


Σήμερα διάβασα ότι πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, για τα την ασφάλεια των δικαστικών μεγάρων «με αντικείμενο τη λήψη κατάλληλων μέτρων για την επαρκή ασφάλεια των Δικαστικών Μεγάρων στο πλαίσιο, βεβαίως, των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της χώρας.». Πολύ φοβάμαι ότι θα επαναληφθεί ό,τι γίνεται κάθε φορά: «αυξημένος» αστυνομικός έλεγχος 2 -3 αστυνομικών στις εισόδους των δικαστικών μεγάρων, με σωματικό έλεγχο «κάποιων» υπόπτων, επαγρύπνηση για 1-2 εβδομάδες και εν συνεχεία λήθαργος. Ακριβώς αυτό συνέβη το 2010 μετά τις βόμβες στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης και στα Διοικητικά Δικαστήρια στην Αθήνα. Βέβαια κάποιος θα αντιτείνει   ότι ένας χώρος όπως η Ευελπίδων δύσκολα μπορεί να φρουρηθεί με επάρκεια και ότι αν και γίνεται έλεγχος στις πύλες εισόδου, τα όπλα μπορούν να «περάσουν» εύκολα από τα συρματοπλέγματα. Ό αντίλογος σε ένα τέτοιο επιχείρημα είναι ότι αν δεν μπορείς να φυλάξεις τα συγκεκριμένα δικαστήρια, λόγω της μορφολογίας του χώρου, τότε τα εγκαταλείπεις και επιλέγεις «κλειστά» κτίρια στα οποία ο έλεγχος θα είναι ευκολότερος (τουλάχιστον όφειλες να επιλέξεις αυτή τη λύση τον καιρό που υπήρχε η οικονομική δυνατότητα και να μην δαπανάς κονδύλια για πολυτελή δικαστικά μέγαρα σε ειρηνοδικεία και πρωτοδικεία ήσσονος σημασίας). Το λυπηρό όμως είναι ότι και στα υπόλοιπα δικαστικά μέγαρα της χώρας, όπου δεν υπάρχει αυλή, η κατάσταση είναι το ίδιο τραγική καθώς ο αστυνομικός έλεγχος κατά την είσοδο των πολιτών είναι από ελλιπής έως ανύπαρκτος. Αφύλακτες εισαγγελίες και ανακριτικά γραφεία, αφύλακτες αίθουσες δικαστών, αφύλακτες θύρες των εδρών την ώρα των συνεδριάσεων, αφύλακτες αίθουσες (ναι έχει συμβεί να μην υπάρχει αστυνομικός κατά την συνεδρίαση του μονομελούς) αφύλακτα …. αφύλακτα…. αφύλακτα!!!. Ανακαλύπτω τον τροχό με αυτό το άρθρο; Ομολογώ μετά λύπης μου πως ΝΑΙ. Και   ΠΟΛΥ ΦΟΒΟΜΑΙ  ότι θα τον ανακαλύψει εκ νέου και άλλος αρθρογράφος στο εγγύς ή απώτερο μέλλον.
dikastis.gr

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΕΛΟΣ

αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:19 π.μ. από το χρήστη dikastis gr




EDITORIAL 

Από ανώνυμο έγινε το εξής σχόλιο στην ανάρτηση "Ο Χ. Αθανασίου επικεφαλής του Επικρατείας της ΝΔ": 


Αγαπητέ συνάδελφε dikastis από ****, αν θεωρείτε ότι το χθεσινό μου σχόλιο ότι "έτσι κι αλλιώς, τα τελευταία χρόνια αυτό κάνει" ήτοι να ασχολείται αποκλειστικά με την πολιτική-ο κ Αθανασίου-είναι προσβλητικό και έπρεπε να κοπεί, τότε ίσως θα έπρεπε να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας για την χρησιμότητα του blog. Αν κριτήριο ευπρέπειας είναι οι προσωπικές σας ευαισθησίες, μπορείτε να δημιουργήσετε ένα κλειστό γκρουπ και να ανταλλάσσετε απόψεις με τους φίλους σας. Άλλο ευπρέπεια και άλλο καθωσπρεπισμός αγαπητέ. Με συναδελφικούς χαιρετισμούς.

ΥΓ Προς επίρρωση του λογοκριμένου μου μηνύματος, ψάξτε τις τελευταίες 500 αποφάσεις του Αρείου Πάγου και πείτε μου σε πόσες συνθέσεις πήρε μέρος ο κύριος Πρόεδρος. Λοιπόν; Εξακολουθεί το μνμ μοθ να είναι "απρεπές" ή χυδαίο;;; 

====================
Κατ’ αρχήν μια διευκρίνιση: Ο λόγος που αναδημοσιεύω το ανωτέρω σχόλιο και δεν το  δημοσιεύω κατ’ ευθείας στην οικεία ανάρτηση, είναι διότι ο σχολιαστής είχε την έμπνευση να αναφέρει την πόλη όπου κατοικώ και υπηρετώ. Έτσι αναγκάστηκα να καλύψω την πόλη (όπου **** ανωτέρω), μόνον και μόνον για να καταστεί δυνατή η   δημοσίευση του σχολίου, ώστε  να προβώ σε ορισμένες παρατηρήσεις:


1)      Η μη δημοσιοποίηση των προσωπικών μου στοιχείων  στο blog έγινε συνειδητά προκειμένου να διαφυλάξω εμένα και την οικογένειά μου, όπως δε δηλώνω το τηλέφωνό μου στον τηλεφωνικό κατάλογο ή τη διεύθυνσή μου ή τον αριθμό του ΙΧ επιβατικού αυτοκινήτου μου. Βεβαίως πολλοί συνάδελφοι γνωρίζουν ποιος είμαι και βεβαίως όλο το Δ.Σ. της ΕΔΕ. Απορώ λοιπόν με το σχολιαστή που, κρυπτόμενος ο ίδιος πίσω από την ανωνυμία του, επέλεξε να συμπεριλάβει στο σχόλιό του προσωπικά μου στοιχεία, μιας και το δικαστήριο στο οποίο υπηρετώ είναι τέτοιας δυναμικότητας ώστε είναι σα να παίζουμε κρυφτό στην έρημο αν επέτρεπα την ανάρτηση της πόλης. Σκοπός σας λοιπόν αγαπητέ ποιος ήταν; Να δείξετε ότι με γνωρίζετε; Ότι είμαστε φίλοι; Να με στοχοποιήσετε μήπως; Κάτι άλλο;
2)      Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι το blog δεν είναι η κύρια απασχόλησή μου. Είμαι δικαστικός λειτουργός και προσπαθώ να ανταποκριθώ πρωτίστως στις υποχρεώσεις του λειτουργήματός μου. Ούτε επάνω από τον υπολογιστή είμαι όλην την ημέρα, ούτε υπαλλήλους απασχολώ ούτε έχω τη δυνατότητα διαρκώς να ελέγχω τα σχόλια του blog, αφού και  έδρες έχω και  γράψιμο στο σπίτι. Το χρόνο που δαπανώ για το blog τον κλέβω (στην κυριολεξία και με όλες τις συνέπειες που αυτό μπορεί να έχει) από την οικογένειά μου (τη σύζυγο και το τέκνο μου). Το να δηλώνει θιγμένος κάποιος επειδή καθυστέρησε (όπως και πολλά άλλα σχόλια σήμερα) να αναρτηθεί το σχόλιο που άφησε  στις 00:20, το θεωρώ αν μη τι άλλο παράλογο. Εκτός και αν θα έπρεπε πρωί – πρωί σήμερα, μόλις ξυπνήσω, να ελέγξω μήπως και ήλθε κανένα σχόλιο το βράδυ που κοιμόμουνα και δεν το πήρα είδηση. Μήπως να μην ανέβω και στην έδρα; Μήπως κατά την επιστροφή μου να μην ξεκουραστώ; Ή μήπως να αφήσω κατά μέρος τη χρέωση για να ικανοποιήσω τον ανωτέρω σχολιαστή; Τελικά κύριε ή κυρία, βλέπετε ότι το σχόλιό σας αναρτήθηκε. Παρότι η ώρα είναι περασμένες 00:00 και παρότι σήμερα δεν έχω ξεκουραστεί ούτε λεπτό και παρά το ότι αύριο έχω από νωρίς έγερση, δε σας ξέχασα. Και εφόσον δηλώνετε συνάδελφος θα έπρεπε να περιμένετε, πριν με καταδικάσετε, να δείτε μήπως η μη έγκαιρη ανάρτηση του σχολίου σας οφειλόταν σε κάτι άλλο.
3)      Ναι κριτήριο για την ανάρτηση των σχολίων είναι οι προσωπικές μου ευαισθησίες και ό,τι κουβαλάω στο κεφαλάκι μου. Αν κάποιος μπορεί να μου πει με ποιον τρόπο μπορώ να χωρίσω από τον εαυτό μου, ας μου το αποκαλύψει διότι τόσα χρόνια μαζί του τον βαρέθηκα. Σε κάθε περίπτωση,  εγώ θα κληθώ αύριο το πρωί  σε απολογία, σε περίπτωση υποβολής μήνυσης για εξύβριση ή δυσφήμιση και όχι ο χ ή ψ ανώνυμος.
4)      Αν κάποιος θεωρεί ότι δεν τον γεμίζει το blog (λόγω έλλειψης αντικειμενικότητας), μπορεί πολύ απλά να μην το ξαναεπισκεφθεί. Μάλιστα μπορεί να δημιουργήσει ένα δικό του blog, το οποίο με χαρά θα το διαβάζουμε οι υπόλοιποι.  Θα πρέπει δε να γνωρίζετε ότι όταν φιλοξενείσθε σε ένα σπίτι, το τελευταίο που δεν πρέπει να κάνετε είναι να ζητήσετε από τον οικοδεσπότη να του αδειάσετε τη γωνιά γιατί δε συμφωνείτε με τον τρόπο που διοικεί τα του οίκου του.
5)      Δεν είμαι ούτε Επιθεωρητής, ούτε Εισαγγελέας, ούτε δημοσιογράφος και συνεπώς δεν οφείλω να ψάξω τίποτα ούτε να διασταυρώσω καταγγελίες. Απλά δημοσιεύω ειδήσεις που αφορούν ή ενδιαφέρουν τους δικαστικούς λειτουργούς (όπως π.χ. η υποβολή υποψηφιότητας από  τον πρόεδρο της ΕΔΕ). Αυτός και μόνον είναι ο σκοπός του blog. Τίποτε άλλο.
6)      Εν τέλει ενάμιση χρόνο τώρα που διατηρώ το blog, πλέον βαρέθηκα κάθε λίγο και λιγάκι να εγκαλούμαι για την υποκειμενικότητά μου. Είναι η τελευταία φορά που απαντώ σε τέτοιου είδους σχόλια, τα οποία στην ουσία μου καταναλώνουν τον πολύτιμο χρόνο μου.

Ζητώ συγνώμη από τους υπολοίπους αναγνώστες για το ύφος και την εκτροπή από την ύλη του Blog, αλλά  δυστυχώς τα όριά μας είναι πεπερασμένα.

dikastis.gr

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ

αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:17 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

ΤΡΊΤΗ, 1 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2011


http://dikastis.blogspot.gr/2011/11/blog-post_6029.html

  EDITORIAL


Ήταν Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2010   όταν έκανα την πρώτη ανάρτηση στο blog με θέμα «Καλή αρχή». Τότε δεν περίμενα ότι το εγχείρημά μου θα τύγχανε τέτοιας αποδοχής (καλώς ή κακώς εννοούμενης).
Περισσότερο το θεωρούσα ως  μια εκτόνωση από την ένταση της ημέρας και την ενασχόλησή μου με τις δικογραφίες. Τελικά, όμως, το blog μεγάλωσε και παρά το γεγονός ότι  σκέφθηκα  αρκετές φορές να το εγκαταλείψω, εντούτοις το ίδιο δε με αφήνει, τραβώντας με καθημερινά από το μανίκι. Και πραγματικά όσες φορές έχω σκεφθεί να σταματήσω  το εγχείρημα (διότι πιστέψτε με είναι αρκετά επίπονο να πρέπει να ενημερώνεις καθημερινά το blog, να διαβάζεις όλα τα μηνύματα και τα e-mail που λαμβάνεις και ταυτόχρονα να είσαι συνεπής στις επαγγελματικές και οικογενειακές σου υποχρεώσεις), νιώθω ενοχές τόσο απέναντί του  (λες και το ίδιο έχει συνείδηση) όσο και απέναντι στου αναγνώστες του, πολλοί εκ των οποίων το επισκέπτονται   καθημερινά προκειμένου τόσο να ενημερωθούν για τα τεκταινόμενα στο  χώρο της δικαιοσύνης όσο και για να εκθέσουν τις απόψεις τους μέσω των σχολίων (δυστυχώς το forum ακόμα δεν έχει βρει την αποδοχή που ήλπιζα να έχει). Και βεβαίως δε θα πρέπει να ξεχάσω  τους αναγνώστες εκείνους οι οποίοι  διαρκώς μου αποστέλλουν υλικό προς ανάρτηση, έχοντας γίνει στην ουσία συνεργάτες του blog, τους οποίους και ευχαριστώ.

Για το λόγο αυτό σας ευχαριστώ όλους για την τιμή που  έχετε κάνει και εύχομαι να συνεχίσουμε να "τα λέμε" για ακόμα ένα, δύο ή και περισσότερα χρόνια.


dikastis.gr

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ

αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:15 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

ΣΆΒΒΑΤΟ, 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2011

http://dikastis.blogspot.gr/2011/09/blog-post_3685.html




EDITORIAL



ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ
Τον τελευταίο καιρό όλο και πληθαίνουν οι φωνές που επιτακτικά ζητούν την αναθεώρηση του Συντάγματος.
Το αίτημα αυτό υποβάλλεται κατά καιρούς τόσο από απλούς πολίτες όσο και από πολιτικούς. Άλλωστε η ίδια η Κυβέρνηση έχει γνωστοποιήσει από καιρό την πρόθεσή της η επόμενη Βουλή να είναι Αναθεωρητική. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να κάνω μία παρένθεση. Το  άρθρο 110 του Συντ. που προβλέπει τον τρόπο αναθεώρησής του, ρητά αποκλείει την αναθεώρηση των διατάξεων «…που καθορίζουν τη βάση και τη μορφή του πολιτεύματος, ως Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, καθώς και από τις διατάξεις των άρθρων 2 παράγραφος 1, 4 παράγραφοι 1, 4 και 7, 5 παράγραφοι 1 και 3, 13 παράγραφος 1 και 26.». Δηλαδή το Σύνταγμά μας είναι ένα αυστηρό σύνταγμα, στο οποίο ο συντακτικός νομοθέτης έχει αποκλείσει την αναθεώρηση ορισμένων άρθρων. Επομένως δεν μπορώ να κατανοήσω πως ορισμένοι ομιλούν για Συντακτική Βουλή, για μετατροπή του πολιτεύματος κ.τ.λ.. Κάτι τέτοιο, υπό κανονικές συνθήκες, έχει αποκλειστεί. Ούτε, βεβαίως, η διενέργεια ενός δημοψηφίσματος θα μπορούσε να υπερβεί αυτήν την απαγόρευση. Με άλλα λόγια η παράκαμψη του άρθρου 110 του Συντ. συνεπάγεται αυτομάτως και την κατάλυσή του και δίνει σε κάθε πολίτη το δικαίωμα να κάνει χρήση του άρθρου 120 του Συντ.  « 4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.». Και θα πρέπει να θυμηθούμε πότε στην Ελλάδα και κάτω από  ποιες συνθήκες είχε συγκληθεί συντακτική βουλή. Αν τώρα η μοίρα μας επιφυλάσσει να ζήσουμε και τέτοιες καταστάσεις, τότε «ναι  όλα τα άρθρα αλλάζουν και όλα αναθεωρούνται» (κλείνει η παρένθεση).

Στην επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση είναι βέβαιο ότι θα επιχειρηθεί (λέω επιχειρηθεί διότι το άρθρο 110 προβλέπει πλειοψηφία 3/5 του όλου αριθμού των βουλευτών) να αναθεωρηθούν τα άρθρα 87 – 100. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να υποβάλλουμε συγκεκριμένες προτάσεις. Για το λόγο αυτό από σήμερα εγκαινιάζεται μία νέα ενότητα στο forum με τίτλο «ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ»http://dikastis.forumgreek.com/f16-forum.
Στη ενότητα κάθε άρθρο έχει αναρτηθεί χωριστά

Εάν θέλετε να κάνετε μία ανάρτηση, κάντε κλικ στο άρθρο που θέλετε και εν συνεχεία κάντε κλικ στο REPLY


ενώ αν θέλετε να σχολιάσετε ένα άλλο σχόλιο πατήστε «QUOTE» στο συγκεκριμένο σχόλιο

 Θα παρακαλούσα να συμμετάσχετε όλοι στη συζήτηση και για το λόγο αυτό η συμμετοχή θα είναι ανοιχτή  ακόμα και για μη μέλη του forum τα οποία απλά θα καλούνται να αφήσουν ένα ψευδώνυμο.
Επίσης θα παρακαλούσα να επιδειχθεί η δέουσα σοβαρότητα κατά την ανάρτηση των σχολίων και να μην αναλωθούμε σε αντεγκλήσεις και μαθήματα συνταγματικής ή άλλης ιστορίας.
dikastis.gr

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΟ Ν. 3994/2011 «Εξορθολογισμός και βελτίωση στην απονομή της πολιτικής δικαιοσύνης και άλλες Διατάξεις»

αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:11 π.μ. από το χρήστη dikastis gr   [ ενημερώθηκε 8 Δεκ 2012, 10:14 π.μ. ]

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 29 ΙΟΥΛΊΟΥ 2011

http://dikastis.blogspot.gr/2011/07/39942011.html




EDITORIAL



                Πριν προχωρήσω στις  παρατηρήσεις  μου επί των  νέων διατάξεων θα ήθελα να κάνω μία επισήμανση:
όταν προβαίνεις σε τέτοιου είδους αλλαγές, οι οποίες επιφέρουν σημαντικές τροποποιήσεις σε ένα νομοθέτημα όπως ο ΚΠολΔ και αλλάζουν τις δωσιδικίες, καλό θα ήταν να προβλέπεις και ένα  χρονικό διάστημα ικανό για την προσαρμογή των δικαστηρίων – δικαστών και των δικηγόρων ώστε η  μετάβαση στο νέο νομοθετικό καθεστώς να γίνει με τρόπο ήπιο. Διότι με την αφαίρεση ύλης από το Πολυμελές και τη μεταφορά της στο Μονομελές, είναι αναγκαίο να συγκληθούν οι ολομέλειες των δικαστηρίων προκειμένου να επανακαθορίσουν τον αριθμό των εγγραφομένων υποθέσεων στα πινάκια. Μέχρι τότε δύο λύσεις υπάρχουν: α) ή αγνοείς τον κανονισμό και εγγράφεις παρατύπως και παρανόμως υποθέσεις καθ’ υπέρβαση του ανωτάτου αριθμού και κατά το δοκούν (ως δικαστής προσδιορισμού ή πρόεδρος υπηρεσίας) ή β) τηρείς τον κανονισμό και προσδιορίζεις τις επιπλέον υποθέσεις που έρχονται από το Πολυμελές για το 2013, 2014… Ομοίως, οι δικηγόροι από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκαν να έχουν καταθέσει δικόγραφα σε αναρμόδια δικαστήρια. Διότι ο νέος νόμος άρχισε να ισχύει από τη δημοσίευσή του στο Φ.Ε.Κ. στις 25-7-2011, με συνέπεια όσες αγωγές και διαταγές πληρωμής κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο εκείνην την ημέρα ή το πρωί της επομένης (το Φ.Ε.Κ. κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο μετά τις 15.00 της 25-7-2011) με ποσό π.χ.14.000 ΕΥΡΩ, να κινδυνεύουν να κριθούν ότι εισήχθηκαν σε αναρμόδιο δικαστήριο. Στις 27-7-2011 ήμουν Πρόεδρος υπηρεσίας και «τρέχαμε» με τους γραμματείς να ξεχωρίσουμε ποιες αγωγές και διαταγές πληρωμής κατατέθηκαν στις 25 και 26-7-2011 με ποσό μικρότερο των 20.000 ΕΥΡΩ, ώστε να καλέσουμε τους συνηγόρους για να τις αποσύρουν και να τις εισάγουν εκ νέου στο Ειρηνοδικείο. Τέτοια φαινόμενα όμως  προφανώς και δεν ενδυναμώνουν  την ασφάλεια δικαίου και την εμπιστοσύνη του πολίτη προς το κράτος.


Τώρα ως προς τις διατάξεις του νέου νόμου.

 Άρθρο 1
Με την τροποποίηση που έγινε, η καθ’ ύλη αρμοδιότητα σε περίπτωση επικουρικής σώρευσης αγωγών,  προσδιορίζεται από το ανώτερο ως προς την αξία αίτημα. Και πριν προλάβει κάποιος να μιλήσει περί αυτονόητου, σας ενημερώνω ότι πολυμελές δικαστήριο απέρριψε την κυρία βάση ως μη νόμιμη και παρέπεμψε στο μονομελές την επικουρική λόγω καθ’ ύλην αναρμοδιότητας!!!

 Άρθρο 2
Μετά από μία δεκαετία, επιτέλους αυξάνονται τα ποσά της καθ’ ύλην αρμοδιότητας, ώστε να συμβαδίζουν με τις τρέχουσες οικονομικές συνθήκες.

Άρθρο 3
1. (βλ. παρατήρηση άρθρου 2)
2. Καταργείται η εξαιρετική αρμοδιότητα του μονομελούς έναντι του πολυμελούς για  διαφορές που αφορούν τον καθορισμό, τη μείωση ή την αύξηση της συνεισφοράς του καθενός από τους συζύγους για τις ανάγκες της οικογένειας, της διατροφής που οφείλεται εξαιτίας γάμου, διαζυγίου ή συγγένειας, των δαπανών τοκετού και της διατροφής της άγαμης μητέρας και της διατροφής της μητέρας από την κληρονομική μερίδα που είχε επαχθεί στο τέκνο που αυτή κυοφορεί.
3. Τα μονομελή πρωτοδικεία θα εκδικάζουν πλέον τις εφέσεις των ειρηνοδικείων. Θεωρώ τη συγκεκριμένη ρύθμιση  εσφαλμένη. Η λογική της διάταξης έγκειται στο ότι με την κατάργηση των διασκέψεων θα επιταχυνθεί ο χρόνος έκδοσης αποφάσεων. Μα οι παρεπιδημούντες στην Ιερουσαλήμ γνωρίζουν καλώς ότι η διάσκεψη δεν αποτελεί πρόβλημα για το δικαστή. Ο μεγάλος «αντίπαλος» είναι η υπερβολική χρέωση. Ο ίδιος δικαστής που ήταν εισηγητής στο πολυμελές, θα εκδικάσει στο μονομελές την έφεση. Και πριν 150 δικογραφίες είχε και μετά 150 δικογραφίες θα έχει. Και πριν θα έβγαζε την υπόθεση σε Χ μήνες και τώρα θα βγάλει την υπόθεση σε Χ μήνες. Σκοπός του ενδίκου μέσου της έφεσης είναι να κριθεί η υπόθεση για δεύτερη φορά από ένα ανώτερο δικαστήριο, το οποίο θα εντοπίσει τυχόν λάθη της πρωτόδικης απόφασης (τόσο νομικά όσο και ουσίας) και θα τα διορθώσει. Τρεις άνθρωποι πάντα είναι καλύτεροι από έναν, χωρίς να ξεχνάμε ότι πολλές φορές στις διασκέψεις παρίστανται και τα υπόλοιπα μέλη της σύνθεσης τα οποία περιμένοντας να διασκεφθούν τις δικές τους υποθέσεις μπορεί να συνεισφέρουν (χωρίς δικαίωμα ψήφου) στη συζήτηση και στην επίλυση σοβαρών ζητημάτων (μην ξεχνάμε ότι το επίδομα των 176 ΕΥΡΩ έφτασε μέχρι τον ΑΠ). Κρίνω απαραίτητο, επειδή η έφεση παρουσιάζει τεχνικά ζητήματα στον τρόπο γραφής και δομής, οι πρόεδροι πρωτοδικών (τώρα που η ύλη του πολυμελούς μειώθηκε και άρα και η δικής τους απασχόληση) στα πρωτοδικεία των οποίων θα τοποθετηθούν νέοι πρωτοδίκες, να βοηθήσουν τους συναδέλφους κατά τη σύνταξη της έφεσης, όχι βέβαια στην ουσιαστική τους κρίση όσο στα ζητήματα που θα αντιμετωπίσουν (επαναφορά ισχυρισμών, αντίθετες εφέσεις με αντίθετες αγωγές, μεταβιβαστικό αποτέλεσμα κ.τ.λ.).
Παρόλα αυτά  επ’ ουδενί δέχομαι ότι με τη νέα ρύθμιση υπάρχει «το ενδεχόμενο ευχερέστερης άσκησης αθέμιτων πιέσεων για τον επηρεασμό της κρίσης του ενός δικαστή σε σχέση με τη δυνατότητα αθέμιτου επηρεασμού της κρίσης τριών δικαστών» (sic). Όσο ευχερής ήταν ο επηρεασμός του δικαστή όταν δίκαζε μέχρι τώρα πολιτικές ή ποινικές υποθέσεις στο  μονομελές, άλλο τόσο θα είναι και με το νέο καθεστώς. Και θεωρώ ότι τέτοιες επιφυλάξεις δε θα έπρεπε  να διατυπώνονται από θεσμικά όργανα του χώρου της δικαιοσύνης.

 Άρθρο 4
1. Επαναπροσδιορίζεται η αρμοδιότητα των πολυμελών πρωτοδικείων  (βλ. προηγούμενα σχόλια)
 2. Ιδρύονται μονομελή εφετεία στα οποία θα υπάγονται οι εφέσεις κατά των αποφάσεων των μονομελών πρωτοδικείων (ισχύει εν πολλοίς το σχόλιο που έγινε στο άρθρο 3 §3)

 Άρθρο 5 
 1. Στη συντρέχουσα αρμοδιότητα του άρθρου 35 θα υπάγονται πλέον όλες οι αξιώσεις από αδικοπραξία και όχι μόνον από αξιόποινες πράξεις. Ορθή τροποποίηση, κατά τη γνώμη μου, προς το συμφέρον του ζημιωθέντος.
 2. Η  προηγούμενη τροποποίηση καταλαμβάνει και τα αυτοκινητικά ατυχήματα και για το λόγο αυτό  το άρθρο 40 Α καταργείται.

 Άρθρο 6
Ορθά ο νομοθέτης ενισχύει τη δικονομική θέση του δικαιούχου  διατροφής, εισάγοντας συντρέχουσα κατά τόπον αρμοδιότητα του δικαστηρίου όπου αυτός έχει  την κατοικία του ή τη διαμονή του.

 Άρθρο 7
 1. Πλέον στα ειρηνοδικεία οι διάδικοι θα πρέπει να παρίστανται με δικηγόρο αν το ποσό της διαφοράς είναι άνω των 12.000 ΕΥΡΩ.
Τη στιγμή που στις εργατικές διαφορές στο μονομελές ο διάδικος μπορεί να παρίσταται αυτοπροσώπως και ανεξαρτήτως ποσού (άρθρο 665 ΚΠολΔ), παρά τη σοβαρότητα του αντικειμένου, είναι τουλάχιστον άστοχο  να επιβάλλεται στο ειρηνοδικείο η υποχρεωτική παράσταση με δικηγόρο πάνω από το ποσό των 12.000 ΕΥΡΩ, καθώς έρχεται σε αντίθεση με το χαρακτήρα των ειρηνοδικείων ως κατ’ εξοχήν δικαστηρίων της ελληνικής υπαίθρου. Άλλωστε οι διάδικοι τις περισσότερες φορές (99%) αποφεύγουν  να παρίστανται χωρίς δικηγόρο, έστω και στο ειρηνοδικείο.
2. Πολύ σωστά η πληρεξουσιότητα με ιδιωτικό έγγραφο θα ισχύει πλέον πλην της εκουσίας δικαιοδοσίας και των εργατικών διαφορών και στις άλλες διαδικασίες (με εξαίρεση τις  διαδικασίες στον ΑΠ). Πιστεύω ότι οι κ.κ. συνήγοροι θα προσκομίζουν στο εξής την πληρεξουσιότητα του πελάτη τους, καθώς η διαδικασία θα είναι ανέξοδη και γρήγορη (όπως  στον ΚΠοινΔ).

Άρθρο 8
 Τροποποιούνται οι διατάξεις των εκθέσεων επίδοσης και εισάγεται η δυνατότητα  σύνταξης της έκθεσης  με ηλεκτρονικά μέσα.

 Άρθρο 9
Πλέον τα  δικόγραφα είναι δυνατόν να υποβάλλονται και με ηλεκτρονικά μέσα. Πάρα πολύ σωστή πρόβλεψη, που θα συμβάλει στη μείωση του χρόνου και του κόστους κατάθεσης των δικογράφων (δικηγόρος Αθηνών με το πάτημα ενός κουμπιού  καταθέτει δικόγραφο στη Θεσσαλονίκη. ) καθώς και στη μείωση της γραφειοκρατίας. Όμως το πρόβλημα έγκειται στην έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής, καθώς υπάρχουν ακόμα και Εφετεία που δε διαθέτουν καν σύνδεση internet. Ίσως γι’ αυτό το άρθρο 72 του νόμου προβλέπει ότι η συγκεκριμένη διάταξη θα τεθεί σε εφαρμογή μετά από Π.Δ. που θα εκδοθεί με πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Προσωπικά (και νομίζω όλοι οι συνάδελφοι και οι συνήγοροι) περιμένω την ημέρα που τα δικόγραφα θα κατατίθενται σε ηλεκτρονική μορφή και η δικογραφία θα παραδίδεται στο δικαστή ομοίως σε ηλεκτρονική μορφή, στο mail του ή σε CD, με όλα τα έγγραφα «σκαναρισμένα» και έτοιμα προς επεξεργασία.

Άρθρο 10
Τροποποιεί διατάξεις των επιδόσεων.

Άρθρο 11
 Πλέον η επίδοση δεν επιτρέπεται (πλην των αναφερομένων εξαιρέσεων) να γίνει νύχτα, Σάββατο ή Κυριακή ή άλλη εορτή που ορίζεται από το νόμο ως αργία.

 Άρθρο 12
 1. Αν απουσιάζει ο παραλήπτης του επιδιδομένου εγγράφου, αυτό παραδίδεται  πλέον σε ενήλικο και όχι απλά  σε συγγενή ή υπηρέτη που συνοικεί μαζί του (έστω και ανήλικο).  Ορθότατη διάταξη, χωρίς ανάγκη περαιτέρω σχολίων.
 2. Επιτέλους ο νομοθέτης, προστατεύοντας τα προσωπικά δεδομένα των διαδίκων, επιβάλει η θυροκόλληση να γίνεται αφού  το έγγραφο τεθεί  σε ενσφράγιστο φάκελο.

 Άρθρο 13
Τροποποιεί διατάξεις των επιδόσεων.

 Άρθρο 14
Το Σάββατο θεωρείται πλέον ρητά εξαιρετέα και μη εργάσιμη ημέρα, με όλες τις δικονομικές συνέπειες ως προς τις προθεσμίες και τις επιδόσεις (ήδη το θέμα είχε λυθεί νομολογιακά από τον ΑΠ).

 Άρθρο 15
Τροποποιεί διατάξεις των προθεσμιών.

Άρθρο 16
Αυξάνεται το ανώτατο όριο του προκαταβλητέου ποσού σε δίκες διατροφής, από 150 σε 300 ΕΥΡΩ. Σωστή μεταβολή, που ανταποκρίνεται στην αύξηση των δικαστικών εξόδων.

 Άρθρο 17
 1. Πολύ ορθά αίρεται ο όρος της αμοιβαιότητας για να δοθεί το ευεργέτημα της πενίας σε αλλοδαπούς.

 2. Ορίζονται οι λεπτομέρειες για τη χορήγηση του ευεργετήματος της πενίας.

 Άρθρο 18
 1. Ορίζονται οι συνέπειες αν με αναληθείς δηλώσεις δόθηκε το ευεργέτημα της πενίας .

 2 και 3. αυξάνονται οι ποινές τάξης οι οποίες είχαν μείνει σταθερές από το 1993.

 Άρθρο 19
Επέρχεται ριζική μεταβολή του άρθρου 214 Α η οποία καταλαμβάνει και τις ήδη ασκηθείσες αγωγές (άρθρο 72 §3). Το άρθρο 214 Α, παρά το φιλόδοξο στόχο του να μειώσει την ύλη του πολυμελούς πρωτοδικείου με την εξώδικη επίλυση της διαφοράς, παρέμεινε κενό γράμμα, καθώς ελάχιστες υποθέσεις συμβιβάζονταν, ενώ αποτέλεσε αιτία, όταν δεν είχε προηγηθεί η προδικασία που προέβλεπε, να κηρύσσονται οι συζητήσεις απαράδεκτες. Πλέον ο εξώδικος συμβιβασμός, ορθά, είναι προαιρετικός (τέλος το γνωστό σφραγιδάκι στις αγωγές του πολυμελούς)  και το πρακτικό του συμβιβασμού επικυρώνεται  από το δικαστή (στα μονομελή δικαστήρια) ή τον πρόεδρο του δικαστηρίου (στις πολυμελείς), ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η αγωγή ή το ένδικο μέσο. Με την επικύρωση του πρακτικού επέρχεται κατάργηση της δίκης.

 Άρθρο 20
Τα δικόγραφα μπορεί να κατατίθενται και με ηλεκτρονικά μέσα (ισχύει ό,τι λέχθηκε στο άρθρο 9 ανωτέρω)

 Άρθρο 21
Πλέον και οι αγωγές διάρρηξης δικαιοπραξίας ως καταδολιευτικής θα πρέπει να εγγράφονται στα βιβλία διεκδικήσεων.
Ορθή διάταξη που σκοπεύει στην προστασία των καλόπιστων τρίτων.

 Άρθρο 22
1. Η διόρθωση της αγωγής μπορεί να γίνεται πλέον και με προφορική δήλωση στα πρακτικά.
 2. Ένα θέμα που είχε προκαλέσει έντονες διαφωνίες τόσο μεταξύ των δικαστών και των δικηγόρων όσο και μεταξύ των ιδίων των δικαστών, ήταν τι γίνεται αν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης λείπουν τα ένσημα από το πινάκιο. Και αν μεν ήσαν παρόντες αμφότεροι οι διάδικοι δεν υπήρχε πρόβλημα. Όταν όμως έλειπε ένας από τους διαδίκους, υπήρχε η άποψη (την οποία ενστερνιζόμουνα και εγώ) ότι η υπόθεση δεν μπορεί να εκφωνηθεί ούτε να διορθωθεί η έλλειψη του πινακίου, καθώς ο απολειπόμενος διάδικος μπορεί να είχε δει ότι έλειπαν τα ένσημα και άρα ότι δε θα συζητείτο η υπόθεσή του. Πλέον ελλείψεις ή σφάλματα του πινακίου, ως προς τα στοιχεία των διαδίκων, των εκδικαζόμενων υποθέσεων και τη σήμανση του, συμπληρώνονται κατά την εκφώνηση της υπόθεσης ύστερα από προφορική αίτηση οποιουδήποτε διαδίκου.

 3 και 4. Η τροποποίηση της παραγράφου  2 του άρθρου 233, που ισχύει και για τις εκκρεμείς υποθέσεις, επιφυλάσσει στο δικαστή το ρόλο του διαμεσολαβητή. Προβλέπει ότι  το δικαστήριο επιχειρεί συμβιβαστική επίλυση της διαφοράς η οποία μπορεί να συνεχιστεί μετά την εκδίκαση των υπολοίπων υποθέσεων σε οποιαδήποτε  αίθουσα ή και γραφείο του οικείου δικαστικού καταστήματος.
Καλώς δίδεται αυτή η δυνατότητα στο δικαστή. Όμως, η μικρή μου πείρα με έχει διδάξει ότι οι διάδικοι αν είναι έτοιμοι να συμβιβαστούν, το πράττουν από το πρώτο λεπτό της συζήτησης, άντε το πρώτο δεκάλεπτο. Διαφορετικά, όση προσπάθεια και αν καταβάλει ο δικαστής και οι συνήγοροί τους, αν οι διάδικοι είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν σε δίκη, περιττεύει οποιαδήποτε προσπάθεια για συμβιβασμό. Ίσως είναι ένας από τους λόγους που απέτυχε το παλαιό άρθρο 214 Α. 

5.  Εισάγεται η πρόβλεψη ότι ο  δικαστής πρέπει να φροντίζει  τα πρόσωπα που μετέχουν στη συζήτηση να συμπληρώνουν τους ισχυρισμούς που υποβλήθηκαν ελλιπώς και αορίστως με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά.
Το ερώτημα είναι μέχρι ποιο σημείο διορθώνεται η αοριστία; Και ποια η κύρωση του δικαστή αν δε ζητήσει τη συμπλήρωση; Και τελικά μήπως  περνάμε από το συζητητικό σύστημα στο ανακριτικό; Η διάγνωση της αοριστίας δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση και δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε περάσει ώρες και ημέρες ψάχνοντας για μία απόφαση ή μία αναφορά στα βιβλία, προκειμένου να απαντήσουμε στην ένσταση αοριστίας που προβάλουν οι εναγόμενοι. Εξάλλου, στα μονομελή πρωτοδικεία, η χρέωση των υποθέσεων γίνεται την ημέρα της δικασίμου, οπότε δεν υπάρχει ικανός χρόνος για την εύρεση όλων των αοριστιών του δικογράφου. Παράλληλα, επειδή  η προκατάθεση προτάσεων στο μονομελές δεν είναι υποχρεωτική, δεν υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος για να  γίνει η διόρθωση των αορίστων ισχυρισμών των εναγομένων. Εκτός και αν  ο δικαστής  διακόπτει τη συνεδρίαση, διαβάζει τις προτάσεις και τους ισχυρισμούς και συνεχίζει τη διαδικασία. Όμως έτσι ζήτημα είναι αν εκδικαστούν τρεις υποθέσεις. Στην ουσία προβλέπω ότι η συγκεκριμένη  διάταξη δε θα βρει έδαφος ευρείας  εφαρμογής, πλην των περιπτώσεων αοριστίας που βοούν και που ούτως ή άλλως οι δικαστές και σήμερα καλούσαν τους συνηγόρους να τις διορθώσουν (προχθές δίκασα αυτοκίνητα και η συνήγορος περιόρισε το συνολικό ποσό σε εν μέρει αναγνωριστικό, χωρίς να προσδιορίζει τα επιμέρους ποσά. Την κάλεσα να προβεί σε διευκρίνιση, σύμφωνα με τα όσα είπε η ΟλΑΠ, και τελικά η αοριστία διορθώθηκε). Τέλος, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι οι δικαστές δεν «ξεπετάνε» υποθέσεις, αλλά τις δικάζουν. Και ότι αν κάποιος θέλει να «ξεπετάξει» μια υπόθεση, μπορεί να το κάνει όχι λόγω αοριστίας της αγωγής αλλά  διατάσσοντας πραγματογνωμοσύνη ή εξέταση των διαδίκων. Αυτός όμως δεν είναι λόγος για να καταργήσουμε τα αποδεικτικά αυτά μέσα (ο όρος «ξεπετάνε» χρησιμοποιήθηκε κατά τη συνεδρίαση της Βουλής  στις 12-7-2011)

 Άρθρο 23
1. Παραμένει η 20ήμερη και 15ήμερη προθεσμία  για την κατάθεση προτάσεων και προσθήκης στο πολυμελές πρωτοδικείο. Κατά την ανοιχτή διαβούλευση είχε διατυπωθεί η άποψη ότι οι προθεσμίες αυτές θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερες, δεδομένου ότι σε υποθέσεις με μεγάλο όγκο εγγράφων και προτάσεων, οι ανωτέρω προθεσμίες είναι ασφυκτικά μικρές. Την ίδια άποψη είχα και εξακολουθώ να έχω και εγώ. Άλλωστε μια τέτοια τροποποίηση όχι μόνον δεν επιβραδύνει την απονομή της δικαιοσύνης (τι 20 τι 30 ημέρες) αλλά αντιθέτως δίνει τη δυνατότητα στους διαδίκους να προετοιμαστούν με μεγαλύτερη αρτιότητα, με αποτέλεσμα την καλύτερη απονομή του δικαίου.

 Άρθρο 24
Πλέον οι ισχυρισμοί θα πρέπει να προτείνονται προφορικά και στην τακτική διαδικασία του μονομελούς.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν προκρίθηκε η λύση της προκατάθεσης των προτάσεων και στο μονομελές (ακόμα και στις ειδικές διαδικασίες). Θεωρώ ότι είναι προς το συμφέρον των διαδίκων να γνωρίζουν εξ αρχής τους ισχυρισμούς του  αντιδίκου τους για να έχουν χρόνο  να τους αντικρούσουν. Παράλληλα με την προκατάθεση εξαλείφεται ο κίνδυνος κάποιος ισχυρισμός να μη ληφθεί υπόψιν διότι αν και υπάρχει στις έγγραφες προτάσεις δεν προτάθηκε και προφορικά.

 Άρθρο 25
 Ειδικές ρυθμίσεις για την  επανάληψη της συζήτησης

 Άρθρο 26
Ορίζονται οι προθεσμίες για την άσκηση της ανταγωγής.
                                                                                                                                                                               
 Άρθρο 27
Επαναδιατυπώνεται το άρθρο  269 (οψιγενείς – οψιφανείς ισχυρισμοί)

 Άρθρο 28
Στο νέο άρθρο  270 ρητά προβλέπεται η διακοπή της συζήτησης όλων των υποθέσεων αν ο χρόνος δεν επαρκεί (η μέχρι σήμερα διατύπωση του άρθρου 270 οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι διακόπτεται μόνο η συζήτηση που έχει ξεκινήσει). Επίσης προβλέπεται, μετά από Π.Δ., η εξέταση  μαρτύρων, πραγματογνωμόνων και διαδίκων χωρίς αυτοί να παρίστανται στην αίθουσα συνεδρίασης (μέσω τηλεδιάσκεψης).


 Άρθρο 29
Επαναφέρεται η πλασματική ομολογία στην περίπτωση ερημοδικίας του εναγομένου. Κατά γενική ομολογία των περισσοτέρων δικαστών και δικηγόρων, πολύ σωστή ρύθμιση

 Άρθρο 30
Επίσης απορρίπτεται η αγωγή σε περίπτωση ερημοδικία του ενάγοντος. Με τη διάταξη αυτή πράγματι θα επιταχυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης. Διότι πλέον δε θα είναι αναγκασμένοι οι δικαστές να εξετάζουν ανακοπές με 20 λόγους, στις οποίες ερημοδικεί ο ανακόπτων. Θα τις απορρίπτουν και θα προχωρούν στις υπόλοιπες υποθέσεις τους.

Άρθρα 31, 32 και 33
Ρυθμίσεις για την ερημοδικία ομοδίκων, παρεμβαινόντων κ.τ.λ.

Άρθρο 34
Αξιόλογη πρόβλεψη, μιας και ο  δικαστικός συμβιβασμός που περιλήφθηκε στα πρακτικά του δικαστηρίου υποκαθιστά τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου, που προβλέπεται από το ουσιαστικό δίκαιο, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τίτλος προς εγγραφή ή εξάλειψη υποθήκης.


 Άρθρο 35
Ρύθμιση που αφορά το ποιος υπογράφει  την απόφαση στα μονομελή δικαστήρια.

 Άρθρο 36
 Επισήμως οι ένορκες βεβαιώσεις συγκαταλέγονται στα αποδεικτικά μέσα.

 Άρθρο 37
1. Το δικαστήριο οφείλει να διορίσει πραγματογνώμονες, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος και κρίνει ότι χρειάζονται ιδιάζουσες γνώσεις επιστήμης ή τέχνης, έναντι ειδικών γνώσεων με το παλαιό δίκαιο
2. πλέον οι πραγματογνώμονες αντικαθίστανται μόνον από το δικαστήριο που τους διόρισε.

 Άρθρο 38
Αυξάνεται το όριο των συμβάσεων και  συλλογικών πράξεων που δεν μπορούν να αποδειχθούν με μάρτυρες  στο ποσό των 20.000 ΕΥΡΩ.

 Άρθρο 39
Η εξέταση των διαδίκων  από επικουρικό γίνεται κύριο αποδεικτικό μέσο. 
Άλλωστε στην πράξη τα δικαστήρια εξέταζαν του διαδίκους κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, όταν τους ζητείτο, ασχέτως αν τα πραγματικά γεγονότα δεν είχαν  αποδειχθεί καθόλου ή αν δεν είχαν αποδειχθεί  εντελώς. Ο νομοθέτης έρχεται και «επισημοποιεί» (ορθώς)  μια πρακτική  που ίσχυε χρόνια στα δικαστήρια.

 Άρθρο 40
 1. Στα έγγραφα προστίθεται και κάθε μέσο το οποίο χρησιμοποιείται από υπολογιστή ή περιφερειακή μνήμη υπολογιστή, με ηλεκτρονικό, μαγνητικό ή άλλο τρόπο.
 2. Πολύ σημαντική αλλαγή γίνεται στο άρθρο 445 καθώς τα  ιδιωτικά έγγραφα, εφόσον η γνησιότητα τους αναγνωρίσθηκε ή αποδείχθηκε, αποτελούν πλήρη απόδειξη και ως προς το περιεχόμενο των δικαιοπρακτικών δηλώσεων.

 Άρθρο 41
Τροποποιούνται τα άρθρα  447 και 448

 Άρθρο 42
Επέρχεται αύξηση του αντικειμένου των μικροδιαφορών στα 5.000 ΕΥΡΩ.

 Άρθρο 43
1. Τροποποιείται η  παράγραφος 2 του άρθρου 484 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που αφορά τη διανομή. 
2. Επαναδιατυπώνεται στο ορθότερο το άρθρο 497 ΚΠολΔ.
3. Ο προσδιορισμός των υποθέσεων στα μεταβατικά εφετεία θα γίνεται από τους κατά τόπο προέδρους πρωτοδικών  κατ’ εντολή του οικείου προέδρου εφετών.

 Άρθρο 44
 1.Τροποιείται το άρθρο  524 που αφορά τη συζήτηση της έφεσης, ώστε να συμβαδίζει με τις νέες διατάξεις περί ερημοδικίας. 
 2.Επαναδιατυπώνεται  το άρθρο 528 ώστε να συμβαδίζει με τις νέες διατάξεις περί ερημοδικίας.

 Άρθρο 45
 1. Πλέον με αναψηλάφηση, μπορούν να προσβληθούν όλες οι  αποφάσεις, ακόμα και οι αναιρετικές του  Αρείου Πάγου, εφόσον πρόκειται για στηριζόμενο στον αριθμό 10 του άρθρου 544 λόγο.

 2. Προστίθεται 10ος λόγος αναψηλάφισης «αν το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης επηρεάστηκε ουσιωδώς από δωροληψία ή από άλλη εκ προθέσεως παράβαση καθήκοντος συμπράττοντος στην έκδοση της δικαστή, εφόσον η δωροληψία ή η παράβαση καθήκοντος αποδεικνύονται με αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου. Αν η άσκηση της ποινικής αγωγής ή η πρόοδος της ποινικής διαδικασίας είναι αδύνατη, η αναγνώριση της δωροληψίας ή της παράβασης καθήκοντος γίνεται με απόφαση που εκδίδεται σε κύρια αγωγή, η οποία ασκείται μέσα σε έξι μήνες από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, και αν η αδυναμία επήλθε κατόπιν, μέσα σε έξι μήνες από αυτήν.»
Πράγματι,  μια απόφαση που αποτελεί προϊόν δωροληψίας ή παράβασης καθήκοντος θα πρέπει να ανατρέπεται, ώστε να δικαστεί εκ νέου η υπόθεση από αμερόληπτη σύνθεση. Δυστυχώς όμως στην πατρίδα μας ευδοκιμεί ένα περίεργο φρούτο: πρόκειται για τις μηνύσεις  κατά δικαστών για παράβαση καθήκοντος, πολλές φορές χωρίς καν αποχρώσες ενδείξεις, απλά διότι ο διάδικος θεωρεί ότι αδικήθηκε. Φοβάμαι μήπως πλέον δημιουργείται ένας πρόσθετος λόγος για την κατάθεση τέτοιων μηνύσεων. Σκεφθείτε μία υπόθεση που δικάσθηκε πριν 10 χρόνια. Ο διάδικος που «έχασε» θα μπορεί να ασκήσει αναγνωριστική αγωγή της παράβασης καθήκοντος (αφού το ποινικό αδίκημα έχει παραγραφεί), με την ελπίδα ότι η υπόθεσή του θα ξανακριθεί.  Και αν δεν ευδοκιμήσει η αναγνωριστική αγωγή, θα μπορεί να καταθέσει μήνυση κατά της σύνθεσης για παράβαση καθήκοντος ώστε να ζητήσει εν συνεχεία αναψηλάφιση της αναγνωριστικής αγωγής για να κριθεί η παράβαση καθήκοντος της σύνθεσης του προηγούμενου δικαστηρίου, ώστε να μπορέσει να καταθέσει αίτηση αναψηλάφισης της υπόθεσης που κρίθηκε πριν 10 έτη.
Το ανωτέρω παράδειγμα πράγματι είναι αρκετά δραματοποιημένο και διογκωμένο, όμως με αυτό επιχειρώ να καταδείξω μια συμπεριφορά μερίδας διαδίκων, η οποία πλέον κινδυνεύει να γιγαντωθεί και να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, με παράπλευρα θύματα τις  ήδη φορτωμένες εισαγγελίες .
 Σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι η διάταξη είναι σωστή και καλώς ψηφίσθηκε. Μονάχα μια επισήμανση στο συντάκτη του νομοσχεδίου: η παράβαση καθήκοντος τελείται πάντα με πρόθεση και ποτέ από αμέλεια!
3 – 6 . ρυθμίζονται ζητήματα τις αναψηλάφισης μετά και την εισαγωγή της περίπτωσης 10.


 Άρθρο 46
Καταργείται το τριμελές συμβούλιο του ΑΠ που έκρινε το παραδεκτό  και βάσιμο της αναίρεσης. Πλέον ο εισηγητής της υπόθεσης οφείλει να συντάξει συνοπτική έκθεση για το  παραδεκτό της αναίρεσης, καθώς και για το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της, και να την καταθέσει στη γραμματεία του Αρείου Πάγου, ενώ  οι διάδικοι έχουν το δικαίωμα να πληροφορηθούν το περιεχόμενο της έκθεσης.

 Άρθρο 47
 1. Στις γαμικές διαφορές αν ερημοδικεί ο εναγόμενος ή ο εφεσίβλητος, το δικαστήριο εκδικάζει την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες και δεν απορρίπτει την αγωγή ή την έφεση όπως πριν. Όμως, αφού κάποιος που άσκησε την αγωγή διαζυγίου δεν ενδιαφέρεται να την υποστηρίξει (δηλαδή δε θέλει να χωρίσει) γιατί το δικαστήριο θα πρέπει να ασχοληθεί με την εκδίκασή της, εξετάζοντας τους ισχυρισμούς του εναγομένου. Εν τέλει η  ενασχόληση με ανυποστήρικτες αγωγές και ένδικα μέσα  δε συνιστά επιβράδυνση;
 2. Στους πιστωτικούς τίτλους αρμόδιο πλέον είναι το ειρηνοδικείο  αν η αξία του αντικειμένου της διαφοράς δεν υπερβαίνει τις  20.000 ΕΥΡΩ.

 Άρθρο 48
 1. Πολύ σωστά προβλέπεται η κλήση προ 24 ωρών για την έκδοση προσωρινής διαταγής στα ασφαλιστικά μέτρα, προθεσμία που μπορεί να συντμηθεί μόνον με διάταξη του δικαστή. Επίσης αν εκδοθεί προσωρινή διαταγή χωρίς κλήτευση τότε  η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων  συζητείται υποχρεωτικά εντός  30  ημερών, άλλως παύει αυτοδικαίως η ισχύς της. 
 2. Επίσης, στη σωστή κατεύθυνση κινείται η πρόβλεψη ότι  η προσωρινή διαταγή που έχει ως αντικείμενο την απαγόρευση μεταβολής της πραγματικής ή νομικής κατάστασης ακινήτου ή πλοίου ή αεροσκάφους μεταγράφεται. Είναι αδιανόητο να δεσμεύεται ένα ακίνητο με προσωρινή διαταγή και ο καλόπιστος τρίτος που ερευνά τους τίτλους να μην μπορεί να το πληροφορηθεί.

 Άρθρο 49
Με το προηγούμενο καθεστώς αν  το ασφαλιστικό μέτρο είχε  διαταχθεί πριν από την άσκηση της αγωγής για την κύρια υπόθεση, τότε  ο αιτών όφειλε  μέσα σε τριάντα ημέρες από την έκδοση της απόφασης  να ασκήσει αγωγή για την κύρια υπόθεση, εκτός αν το δικαστήριο όριζε κατά την κρίση του μεγαλύτερη προθεσμία. Με τον τρόπο αυτό ο νομοθέτης ήθελε να ελαχιστοποιήσει – εξαλείψει την πρακτική που ήθελε τον αιτούντα, αφού λάμβανε το  ασφαλιστικό μέτρο που επιδίωκε εν συνεχεία  να αμελούσε ή να απέφευγε την άσκηση της  κυρίας αγωγής. Δυστυχώς με τις νέες διατάξεις η ανωτέρω πρόβλεψη καταργείται και μόνον εάν ο  δικαστής ορίσει προθεσμία για την άσκηση της αγωγής, όχι μικρότερη από τριάντα (30) ημέρες, αίρεται αυτοδικαίως το ασφαλιστικό μέτρο.


 Άρθρο 50
Πλέον καταργείται η  δυνατότητα του Εισαγγελέα του ΑΠ να ασκεί αναίρεση εναντίον κάθε απόφασης ασφαλιστικών μέτρων, αν κατά την κρίση του δημιουργούνται ζητήματα με γενικότερο ενδιαφέρον, η οποία (απόφαση) εκδίδεται σε αιτήσεις λήψης, μεταρρύθμισης ή ανάκλησης των ασφαλιστικών μέτρων και στην οποία διάδικοι είναι το Δημόσιο, οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που ανήκουν εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο.
Έχει χυθεί τόσο μελάνι για το  άρθρο 699 ΚΠολΔ, όταν τροποποιήθηκε με το άρθρο  4Ε §4 του Ν. 3388/2005, ώστε κάθε σχόλιο περιττεύει. 

 Άρθρο 51
Επέρχονται τροποποιήσεις στις διατάξεις περί αναγκαστικής εκτέλεσης και δη απαγορεύεται η αναγκαστική εκτέλεση για απόδοση ακινήτου κατά το διάστημα α) από 23 Δεκεμβρίου μέχρι 7 Ιανουαρίου του επομένου έτους, β) από τη Μεγάλη Δευτέρα μέχρι την Κυριακή του Θωμά και γ) την προηγουμένη και την επομένη εβδομάδα των εκλογών για την ανάδειξη βουλευτών, αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Οργάνων Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Προδήλως διάταξη κοινωνικού περιεχομένου, ώστε σε ημέρες εορτών (και εκλογών) να μην «ξεσπιτώνονται» οικογένειες. Δεν ξέρω τι εμπειρίες έχουν οι υπόλοιποι συνάδελφοι, αλλά πάντα μου έκανε εντύπωση η σπουδή ορισμένων διαδίκων να λάβουν απόγραφο και να προβούν σε πράξεις εκτέλεσης ακόμα και τη Μεγάλη Εβδομάδα. Παράλληλα, τις ανωτέρω ημερομηνίες είναι δύσκολη η ανεύρεση δικηγόρων καθώς  είτε λείπουν ένεκα των  εορτών είτε λόγω εκλογών έχουν διοριστεί δικαστικοί αντιπρόσωποι.

 Άρθρο 52
Ορθότατη η αύξηση του ορίου των ποινών των άρθρων 946 , 947 και 950.

 Άρθρο 53
Πλέον μετά την αποσφράγιση οι προφορικές προσφορές υποβάλλονται αμέσως στον υπάλληλο του πλειστηριασμού, ενώ καταργείται η απαγόρευση  κατακύρωσης προτού περάσει τουλάχιστον μισή ώρα από την ολοκλήρωση της αποσφράγισης.

 Άρθρο 54
Η περίληψη της κατασχετήριας έκθεσης δημοσιεύεται  σε Ιστοσελίδα Δημοσιεύσεων Πλειστηριασμών του Δελτίου Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Τομέα Ασφάλισης Νομικών του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολουμένων, καθώς και σε κύριο φύλλο καθημερινής εφημερίδας που εκδίδεται στο δήμο όπου βρίσκεται ο τόπος του πλειστηριασμού και αν δεν εκδίδεται τέτοια εφημερίδα σε κύριο φύλλο καθημερινής εφημερίδας που εκδίδεται στην περιφερειακή ενότητα, διαφορετικά στην έδρα της περιφέρειας, όπου υπάγεται ο δήμος. Ειδικά τα όσα αφορούν τη δημοσίευση στις ιστοσελίδες,  θα εφαρμοστούν μετά τη δημοσίευση σχετικού Π.Δ. (άρθρο 72 §6)

Άρθρο 55
Παύει να αποτελεί λόγο ακυρότητας η μη  κήρυξη από κήρυκα στον τόπο του πλειστηριασμού και η μη αναφορά  της στην έκθεση του πλειστηριασμού.

 Άρθρο 56
 Η περίπτωση 3 του άρθρου 975 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αντικαθίσταται και πλέον στην τρίτη τάξη συμπεριλαμβάνονται  και οι απαιτήσεις από αμοιβές, έξοδα και αποζημιώσεις των δικηγόρων είτε αμείβονται κατά υπόθεση είτε με πάγια περιοδική αμοιβή, εφόσον προέκυψαν μέσα στην τελευταία διετία πριν από την ημερομηνία ορισμού του πρώτου πλειστηριασμού. Επίσης συμπεριλαμβάνονται ανεξαρτήτως χρόνου και οι  αποζημιώσεις λόγω καταγγελίας της σχέσης εργασίας, καθώς και οι απαιτήσεις των δικηγόρων για αποζημίωση λόγω λύσης της σύμβασης έμμισθης εντολής.
Κατανοώ εις το έπακρο την κατάταξη των απαιτήσεων των δικηγόρων που εργάζονται με πάγια αντιμισθία, διότι στην ουσία και αυτοί είναι εργαζόμενοι – μισθωτοί και δικαιούνται να καταταγούν στην 3η τάξη μαζί με τους άλλους εργαζομένους. Όμως επιτρέψτε μου να διαφωνήσω για τις απαιτήσεις των υπολοίπων δικηγόρων (όσο και αν τους συμπαθώ), καθώς δεν αντιλαμβάνομαι το λόγο που επιβάλει την προνομιακή τους προστασία, σε αντίθεση με ένα απλό ιατρό (μην το μπερδεύετε με τις δαπάνες νοσηλείας της 1ης τάξης) ή ένα πολιτικό μηχανικό ή ένα έμπορο κ.τ.λ.

 Άρθρα 57 – 58
Πρόκειται για νέες διατάξεις  της αναγκαστικής εκτέλεσης και αφορούν την κατάσχεση κινητών αξιών.            

 Άρθρο 59
Απαγορεύεται ο πλειστηριασμός ακινήτων πριν περάσουν σαράντα ημέρες από την ημέρα που έγινε η κατάσχεση, από την 1η Αυγούστου έως και τις 15 Σεπτεμβρίου, καθώς και την προηγουμένη και την επομένη Τετάρτη της ημέρας των εκλογών για την ανάδειξη βουλευτών, αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Οργάνων Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

 Άρθρο 60
Πλέον η κατασχετήρια  περίληψη ακινήτου δημοσιεύεται και στο διαδίκτυο. Όμως η διάταξη αυτή θα εφαρμοστεί μετά τη δημοσίευση σχετικού Π.Δ. (άρθρο 72 §6). Επίσης αν δεν εκδίδεται κύριο φύλλο καθημερινής εφημερίδας που εκδίδεται στο δήμο όπου βρίσκεται ο τόπος του πλειστηριασμού, η δημοσίευση γίνεται  σε κύριο φύλλο καθημερινής εφημερίδας που εκδίδεται στο δήμο όπου βρίσκεται ο τόπος του πλειστηριασμού και, αν δεν εκδίδεται τέτοια εφημερίδα, δημοσιεύεται σε κύριο φύλλο καθημερινής εφημερίδας, που εκδίδεται στην περιφερειακή ενότητα, διαφορετικά στην έδρα της περιφέρειας, όπου υπάγεται ο δήμος.
Δηλαδή πλέον καταργείται ο όρος πρωτεύουσα «επαρχίας» με την έννοια της γεωγραφικής περιφέρειας, σύμφωνα με την οποία ως πρωτεύουσα έπρεπε να θεωρηθεί όχι η διοικητική (που ήταν η πρωτεύουσα του νομού),  αλλά το συγκεκριμένο εμπορικό, οικονομικό, συγκοινωνιακό, πολιτιστικό και ιστορικό κέντρο της περιοχής (ΑΠ 1499/2003 ΕλΔικ  2004/434, ΑΠ 1432/2003 ΧρΙδΔικ  2004/241).

 Άρθρο 61
Τροποποιούνται διατάξεις για τον εκούσιο πλειστηριασμό

 Άρθρο 62 – 63                 
Επέρχεται τομή στο θεσμό της προσωπικής κράτησης και πλέον αυτή επιβάλλεται μόνο στις περιπτώσεις που ορίζει ρητώς ο νόμος ή για απαιτήσεις από αδικοπραξίες. Δηλαδή, εξαλείφθηκε η δυνατότητα προσωπικής κράτησης εμπόρου για τις εμπορικές απαιτήσεις εναντίον του. Ορθή διάταξη στα χνάρια και στο πνεύμα της υπ’ αριθμόν 1/2010 απόφασης του ΑΕΔ. Παράλληλα απαγορεύεται η σύλληψη  από 23 Δεκεμβρίου μέχρι 7 Ιανουαρίου του επόμενου έτους, από τη Μεγάλη Δευτέρα μέχρι την Κυριακή του Θωμά και  την προηγούμενη και την επόμενη εβδομάδα των εκλογών για την ανάδειξη βουλευτών, αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Οργάνων Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

 Άρθρο 70
Ίσως το άρθρο που θα προκαλέσει τις περισσότερες συζητήσεις – αντεγκλήσεις και είναι βέβαιο ότι θα απασχολήσει και τον ΑΠ. Το παραθέτω αυτολεξεί:
 «Η παράγραφος 3 του άρθρου 7 του ν.δ. 144/1942 (Α' 189) αντικαθίσταται ως εξής: “3. Στο τέλος, που επιβάλλεται κατά το άρθρο 2 του ν. ΓΠΟΗ/1912 δεν υπόκεινται οι αγωγές περί εξαλείψεως υποθήκης και προσημειώσεως, καθώς και περί ακυρώσεως πλειστηριασμού”».
Πρόκειται για το Ν.Δ. 1544/1942 (και όχι για το 144/1942) το οποίο στην αρχική του μορφή προέβλεπε ότι δεν υπόκεινται σε τέλος οι απλώς αναγνωριστικές αγωγές καθώς και οι  περί εξαλείψεως υποθήκης και προσημειώσεως, καθώς και περί ακυρώσεως πλειστηριασμού.
Δηλαδή με το νέο νόμο και οι αναγνωριστικές αγωγές που αποτιμώνται σε χρήμα θα υπόκεινται σε δικαστικό ένσημο.
Κατ’ αρχήν είναι βέβαιο ότι ο λόγος καταβολής του δικαστικού ενσήμου είναι καθαρά φορολογικός και έγκειται στο ότι αφού ο διάδικος ζητεί να του καταψηφιστεί κάποιο ποσό θα πρέπει να αποδώσει με τη σειρά του ένα ποσοστό  ως φόρο στο δημόσιο. Μέχρι εδώ καλά. Όμως όταν κάποιος ασκεί αναγνωριστική αγωγή ζητώντας όχι να του αποδοθεί κάποιο ποσό αλλά απλά να αναγνωριστεί ότι ο εναγόμενος του οφείλει, δεν καταλαβαίνω  γιατί θα πρέπει να  πληρώσει δικαστικό ένσημο, αφού  δε θα λάβει  στα χέρια του χρήματα (αλήθεια, αφού κρίθηκε αναγκαίο  ότι για όλες τις  αγωγές θα πρέπει να καταβάλλεται δικαστικό ένσημο, γιατί τα Δωδεκάνησα εξακολουθούν να εξαιρούνται; Εκτός και αν έχει καταργηθεί η συγκεκριμένη διάταξη, οπότε παρακαλώ κάποιον αναγνώστη να με ενημερώσει) .
Φανταστείτε ένα άνδρα που θανατώνεται σε αυτοκινητικό ατύχημα. «Αφήνει» πίσω του μία σύζυγο και τρία τέκνα, στους οποίους δεν περισσεύουν τα χρήματα. Μέχρι σήμερα η λύση ήταν να ασκηθεί μία καταψηφιστική αγωγή που κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο τρεπόταν  εν όλω ή εν μέρει σε έντοκη αναγνωριστική, αναλόγως της οικονομικής κατάστασης των εναγόντων και του ποσοστού του δικαστικού ενσήμου που μπορούσαν να καταβάλουν. Με τη νέα διάταξη  η μητέρα και τα τρία τέκνα για δικαστικό ένσημο 360.000 ΕΥΡΩ (η ψυχική οδύνη που επιδικάζεται σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πέφτει κάτω από 90.000 ΕΥΡΩ για κάθε ενάγοντα), θα πρέπει να καταβάλουν 2.304 ΕΥΡΩ για δικαστικό ένσημο στην Αθήνα ή 2.016 ΕΥΡΩ στην επαρχεία (δεν επιβαρύνεται με ΤΠΔΑ), χωρίς να υπολογίζονται απαιτήσεις για διατροφή. Μη βιαστείτε να απαντήσετε ότι αφού έχουν δικηγόρο άρα έχουν και χρήματα, διότι μάλλον αγνοείτε (;) ότι οι δικηγόροι αμείβονται με ποσοστό επί του επιδικασθέντος ποσού και το μόνον που ζητούν ως προκαταβολή (και όχι πάντα βέβαια) είναι το διπλότυπό τους, το δικαστικό ένσημο και τις δαπάνες επίδοσης. Ούτε το ευεργέτημα της πενίας αποτελεί λύση, διότι αν αύριο το πρωί αρχίσουν να καταφθάνουν στα πρωτοδικεία σωρηδόν αιτήσεις ανθρώπων που αιτιώνται ότι δεν μπορούν να καταβάλουν το δικαστικό ένσημο, δεν ξέρω πόσες από αυτές θα γίνουν δεκτές. Διερωτώμαι δε γιατί ένας εργάτης στον οποίο οφείλονται 60.000 ΕΥΡΩ ως τακτικές αποδοχές και ασκεί ΕΞ ΑΡΧΗΣ αναγνωριστική αγωγή ώστε να μπορέσει να αναγγελθεί στην πτωχευτική διαδικασία (πραγματική υπόθεση που δίκασα προ ημερών) θα πρέπει να καταβάλει από το υστέρημά του 268,80 ΕΥΡΩ (αν βλέπατε τους εργαζομένους στο ακροατήριο θα καταλαβαίνατε ότι ναι μεν δε δικαιούνται το ευεργέτημα της πενίας, όμως δεν μπορούν να καταβάλουν ευκόλως και το ανωτέρω δικαστικό ένσημο). Εν τέλει μόνον όποιος έχει χρήματα για την καταβολή ενσήμου θα μπορεί πλέον να ζητήσει πλήρη δικαστική προστασία από την πολιτεία, ενώ οι υπόλοιποι θα την περιορίζουν ανάλογα με το βαλάντιό τους;
Θα μου επιτρέψετε να έχω σοβαρότατες επιφυλάξεις για τη συμβατότητα  της συγκεκριμένης ρύθμισης  τόσο με το Σύνταγμα όσο και με την Ε.Σ.Δ.Α. σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης του πολίτη στη δικαιοσύνη. Αλλά είπαμε: πρόκειται για θέμα που θα απασχολήσει το προσεχές μέλλον και τον ΑΠ.
Συμπερασματικά πιστεύω ότι παρά τις ορθές του διατάξεις (στην πλειοψηφία τους) εν τέλει ο νέος νόμος, αν και πολυδιαφημισμένος, δεν επέφερε  τις τροποποιήσεις εκείνες που θα έκαναν τη διαφορά.

dikastis.gr

ΟΛΟΙ ΜΕΣΑ

αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:08 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

ΠΈΜΠΤΗ, 16 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011

http://dikastis.blogspot.gr/2011/06/blog-post_16.html



 EDITORIAL

ΟΛΟΙ ΜΕΣΑ

Διάβαζα χθες ένα δημοσίευμα για την αύξηση της εγκληματικότητας και την αδυναμία της ελληνικής αστυνομίας, λόγω ελλείψεων σε έμψυχο και υλικό δυναμικό, να πατάξει το φαινόμενο. 
Άξαφνα μου ήρθε μια ιδέα. Σκέφτηκα να τη «στήσει» η αστυνομία στις πλατείες και στα πάρκα, να εισβάλει στα σπίτια και στα καταστήματα και να συλλάβει όλους τους νομοταγείς πολίτες. Εν συνεχεία να τους προσάγει στις εισαγγελίες, οι οποίες αφού ασκήσουν διώξεις (για κλοπές, ληστείες, βιασμούς, κ.τ.λ., αναλόγως τα κέφια του εισαγγελέα) να τους παραπέμψει στο αυτόφωρο, όπου και θα καταδικάζονται καθώς τα αδικήματα θα θεωρούνται ομολογημένα. Μετά θα εκτελείται η απόφαση και ω του θαύματος, η εγκληματικότητα θα μειωθεί.

Όχι δεν παραφρόνησα (όχι ακόμα τουλάχιστον). Απλά ακολουθώ τη λογική του Υπ.Οικ.. Αφού δε μπορούμε να συλλάβουμε τους φοροφυγάδες, θα πληρώσουν έκτακτη εισφορά οι μισθωτοί που δεν μπορούν να κρύψουν εισοδήματα και οι ελεύθεροι επαγγελματίες που έκαναν το «λάθος» να είναι συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους προς το κράτος. Επίσης, αφού δε μπορεί να συλληφθεί η εισφοροδιαφυγή, θα την πληρώσουν οι συνταξιούχοι (δηλαδή πλήρωναν εισφορές μια ζωή και τώρα θα πληρώσουν ξανά).
Βλέπεται στον τομέα της είσπραξης των δημοσίων εσόδων δεν ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας
 dikastis.gr

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΝΣΗΜΟ ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ

αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:06 π.μ. από το χρήστη dikastis gr   [ ενημερώθηκε 8 Δεκ 2012, 10:07 π.μ. ]

ΤΡΊΤΗ, 10 ΜΑΪ́ΟΥ 2011

http://dikastis.blogspot.gr/2011/05/blog-post_10.html

EDIROTIAL

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΝΣΗΜΟ ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ

Η επιτάχυνσης της πολιτικής δίκης έχει συνδεθεί κατά το παρελθόν (και πιθανόν και κατά το μέλλον) με την ψήφιση «φιλόδοξων νομοσχεδίων», τα οποία θα επέφεραν «βαθιές τομές» στον ΚΠολΔ,
θα εισήγαγαν «καινοτόμες» διατάξεις και  θα αποσυμφόριζαν τα πινάκια των δικαστηρίων.  Εντούτοις, όπως η  καθημερινότητα και η δικαστηριακή πρακτική μας διδάσκει (όλους εμάς που βρισκόμαστε στο μέτωπο της μάχης, δικαστές και συνηγόρους), μικρές και με πρώτη ματιά αδιάφορες  ρυθμίσεις, μπορούν να μειώσουν κατά πολύ τα ήδη φορτωμένα πινάκια και να συντομεύσουν το χρόνο ικανοποίησης των διαδίκων. Για παράδειγμα, αν ο Χ έχει μία αξίωση κατά του Ψ, θα πρέπει ν’ ασκήσει εναντίον του αγωγή καταψηφιστική (ώστε ν’ αρχίσει και η τοκοφορία). Επειδή, όμως, δεν είναι βέβαιη η έκβαση της δίκης και επειδή ο Χ δε θέλει να καταβάλει δικαστικό ένσημο, το αίτημα κατά την πρώτη συζήτηση θα τραπεί σε έντοκο αναγνωριστικό. Με την τελεσιδικία της  απόφασης ο Χ έχει δύο επιλογές: την έκδοση διαταγής πληρωμής ή την άσκηση καταψηφιστικής αγωγής. Και στις δύο περιπτώσεις ο   Ψ μπορεί να ασκήσει ανακοπή ή έφεση (ακόμα και αν στηρίζονται σε λόγους που έχουν κριθεί με ισχύ δεδικασμένου) και να αναβάλει την εκτέλεση της εναντίον του απόφασης για ακόμα ένα με δύο χρόνια. Σε κάθε περίπτωση οι υποθέσεις θα εγγραφούν στο πινάκιο, θα συζητηθούν και θα εκτοπίσουν σε μεταγενέστερη δικάσιμο τις υποθέσεις άλλων συμπολιτών μας. Και όμως η λύση είναι τόσο απλή. Ήδη έχει εισαχθεί στο ΚΔΔ. Σύμφωνα με το άρθρο   199 § 4 του Ν. 2717/1999 «ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ», όπως η §4 προστέθηκε με το άρθρο 33 του Ν.3900/2010 «Οι τελεσίδικες και οι ανέκκλητες αναγνωριστικές αποφάσεις καθίστανται  καταψηφιστικές με πράξη του προέδρου του δικαστηρίου που τις εξέδωσε, εφόσον καταβληθεί το κατά το άρθρο 274 Τέλος δικαστικού ενσήμου.». Γιατί να μην εισαχθεί αντίστοιχη διάταξη και στον  ΚΠολΔ; Έτσι ο Χ δε θα αναγκαστεί να προσφύγει εκ νέου στα δικαστήρια, αλλά θα εμφανιστεί με την αναγνωριστική απόφαση στον πρόεδρο ή το δικαστή υπηρεσίας και  θα ζητήσει, αφού καταβάλει το αντίστοιχο ένσημο, την τροπή της απόφασης σε καταψηφιστικής. Τόσο απλά! Όπως οι συναινετικές προσημειώσεις. 

Σε τελική ανάλυση, όλα τα νομοσχέδια επιτάχυνσης είναι καλοδεχούμενα, όταν όμως συνοδεύονται και με διατάξεις ουσιαστικές και ρεαλιστικές και που δε θα περιέρχονται σε αχρησία μετά από λίγο, όπως συνέβη με το περίφημο άρθρο 214Α ΚΠολΔ, το οποίο στην ουσία έχει «εξοβελιστεί» από την  πολιτική δικονομία ως ανεφάρμοστο και ουτοπικό. 

dikastis.gr

ΑΠΟΛΥΣΗ ΥΦ’ ΟΡΟ – ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ Ή ΑΠΛΗ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΣΗ;

αναρτήθηκε στις 8 Δεκ 2012, 10:05 π.μ. από το χρήστη dikastis gr

ΚΥΡΙΑΚΉ, 10 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2011

http://dikastis.blogspot.gr/2011/04/blog-post_9487.html






ΑΠΟΛΥΣΗ ΥΦ’ ΟΡΟ – ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ Ή ΑΠΛΗ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΣΗ;

Αφορμή του παρόντος άρθρου έγινε η «εξέγερση» των Γάλλων συναδέλφων (http://dikastis.blogspot.com/2011/02/blog-post_2262.html), λόγω των επικρίσεων που δέχθηκαν από τον Γάλλο Πρόεδρο επειδή ο κύριος ύποπτος της δολοφονίας μιας 18χρονης είχε καταδικαστεί για βιασμό και αποφυλακίστηκε χωρίς να τεθεί υπό την επιτήρηση αρμόδιου υπαλλήλου.

      Σύμφωνα με το άρθρο 105 §4 ΠΚ «Στην περίπτωση που συντρέχουν σωρευτικά περισσότερες ποινές, ο κατάδικος μπορεί να απολυθεί υπό όρο, αν έχει εκτίσει το άθροισμα των τμημάτων των ποινών, που προβλέπεται στην παράγραφο 1. Σε κάθε περίπτωση ο κατάδικος μπορεί να απολυθεί αν έχει εκτίσει είκοσι πέντε έτη και όταν το παραπάνω άθροισμα υπερβαίνει το όριο αυτό», ενώ στο 106 §1 ΠΚ ορίζεται ότι «Η απόλυση υπό όρο χορηγείται ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, εκτός αν κριθεί με ειδική αιτιολογία ότι η διαγωγή του καταδίκου, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΈΚΤΙΣΗ της ποινής του, καθιστά απολύτως αναγκαία τη συνέχιση της κράτησής του για να αποτραπεί η τέλεση από αυτόν νέων αξιόποινων πράξεων.». Επίσης κατά το άρθρο 69 §4 του Ν. 2776/1999 «Σωφρονιστικός Κώδικας» : « Οι πειθαρχικές ποινές του παρόντος άρθρου διαγράφονται από το ατομικό δελτίο πειθαρχικού ελέγχου του κρατουμένου και δεν λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση τακτικής άδειας και απόλυσης υπό όρον ως εξής: α) στην περίπτωση της παραγράφου 1α μετά δύο έτη από την επιβολή της, β) στην περίπτωση της παραγράφου 1β μετά ένα έτος από την επιβολή της και γ) στην περίπτωση της παραγράφου 1γ μετά πάροδο έξι μηνών από την επιβολή της.».

Υπόθεση εργασίας: ο κύριος Χ που είναι 25 χρονών, μία ημέρα εισέρχεται σε ένα δημοτικό σχολείο, σκοτώσει τους 5 δασκάλους και βιάζει 20 ανήλικα κάτω των 10 ετών. Εν συνεχεία, πηγαίνει στο διπλανό λύκειο και πωλεί στους μαθητές περί τα 200 κιλά ηρωίνης. Συλλαμβάνεται, δικάζεται και καταδικάζεται με τις μέγιστες ποινές και χωρίς ελαφρυντικά:
α) ανθρωποκτονία με πρόθεση κατά συρροή (άρθρο 299 §1 ΠΚ): ισόβια * 5
β) βιασμός κατά συρροή (άρθρο 336 §1 ΠΚ): κάθειρξη 20 ετών * 20
γ) αποπλάνηση ανηλίκου μικρότερου των 12 ετών κατά συρροή (άρθρο 339 §1 ΠΚ): κάθειρξη 20 ετών * 20
δ) πώληση ναρκωτικών ουσιών κατ’ επάγγελμα (άρθρο 23 Ν. 3459/2009): ισόβια
Κατά τον υπολογισμό της συνολικής ποινής, μετά από συγχώνευση των πρόσκαιρων στερητικών ποινών της ελευθερίας, επιβάλλονται: 20 έτη κάθειρξης (ως ποινή βάσης) και 15 έτη κάθειρξης από τις συντρέχουσες ποινές = 605 έτη, εκ των οποίων εκτιτέα, κατ’ άρθρο 94 §1 ΠΚ, είναι μόνον τα 25 έτη (ΑΠ 1714/2007 ΠοινΧρον 2008/546).
Εν τέλει ο κύριος Χ (αφού απορρίπτονται η έφεση και η αναίρεσή του), εκτίει ποινή 6 φορές ισόβια και 605 ετών κάθειρξης.
Στη φυλακή ο κύριος Χ κάθε άλλο παρά ήσυχος είναι. Συστηματικά τιμωρείται με πειθαρχικές ποινές διότι αρνείται να υπακούσει σε νόμιμες εντολές του προσωπικού του καταστήματος, ασκεί βία και απειλή βίας κατά μελών του προσωπικού του καταστήματος, συνελήφθη να έχει κατασκευάσει αυτοσχέδια εγχειρίδια, παρασκευάζει αυτοσχέδια οινοπνευματώδη ποτά, κατέχει κινητό τηλέφωνο, απειλεί τους συγκρατουμένους του, οργανώνει τυχερά παίγνια. Μάλιστα τρία έτη πριν συμπληρώσει 25ετή κράτηση, χειροδικεί σε βάρος του αρχιφύλακα των φυλακών.
Ο κύριος Χ συμπληρώνει 25 έτη κράτησης. Σύμφωνα με τις διατάξεις του ΠΚ (βλ. ανωτέρω) και του άρθρου 40 του Ν. 3459/2009, πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις για να ζητήσει την υφ’ όρο απόλυσή του. Η υπόθεση έρχεται προς συζήτηση στο συμβούλιο το οποίο πρέπει να κρίνει αν ο κύριος Χ είναι ένα άτομο που μετάνιωσε για τις πράξεις του και που μπορεί να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο. Όμως ο ΠΚ απαγορεύει στο συμβούλιο να λάβει υπόψιν του τα αδικήματα για τα οποία τιμωρήθηκε. Επίσης ο σωφρονιστικός κώδικας (βλ. ανωτέρω) απαγορεύει στο συμβούλιο να λάβει υπόψιν του τη διαγωγή του κυρίου Χ εντός των φυλακών, καθόσον τα παραπτώματα για τα οποία τιμωρήθηκε πειθαρχικά έχουν πλέον παραγραφεί. Επομένως, το συμβούλιο είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟ να κρίνει ότι ο κύριος Χ πληροί και της ουσιαστικές προϋποθέσεις του νόμου.
Έτσι ο κύριος Χ, πλέον 50 ετών, αφού σκότωσε 5 ανθρώπους, βίασε 20 παιδιά, πώλησε ηρωίνη σε ένα λύκειο, υπήρξε ο φόβος και ο τρόμος της φυλακής κατά το χρόνο της κράτησής του, αποδίδεται στην κοινωνία. Τότε ο μέσος πολίτης, ο οποίος δε γνωρίζει τις διατάξεις που ισχύουν, υποκινούμενος και από ορισμένους εκπροσώπους της «τετάρτης εξουσίας», κατηγορεί ποιους άλλους: μα φυσικά τους δικαστές οι οποίοι άφησαν ένα ΤΕΡΑΣ να κυκλοφορεί ελεύθερο στους δρόμους.
Στο σημείο αυτό τελειώνει ο μύθος και αρχίζει ο προβληματισμός. Τελικά μπορεί το συμβούλιο να κρίνει ότι οι ανωτέρω διατάξεις (και δη του σωφρονιστικού κώδικα ή του νεαρού Ν. 3904/2010) είναι αντισυνταγματικές, καθώς στην ουσία  επιτάσσουν – επιβάλουν στο δικαστή μία κρίση η οποία είναι προφανώς πέρα και έξω από κάθε έννοια δικαίου, προσβάλλοντας έτσι την προσωπική του ανεξαρτησία; Είναι δυνατόν ένας κρατούμενος που εμφανίζει διαρκώς αντικοινωνική συμπεριφορά στη φυλακή, να πρέπει  να αφεθεί ελεύθερος διότι τα τρία τελευταία χρόνια της 25ετίας ήταν «καλό παιδί»;. Αν αυτή δεν είναι κατ’ επίφαση καλή διαγωγή τότε ποια είναι; Και με ποιο τρόπο εξυπηρετούνται οι σκοποί της ειδικής και γενικής πρόληψης, τόσο εκτός όσο και εντός των φυλακών. Με άλλα λόγια, τη στιγμή που τα δικαστήρια, με βάση το ποινικό μητρώο, λαμβάνουν υπόψιν τους τον πρότερο βίο του κατηγορουμένου, ακόμα και αν έχουν παρέλθει 3 ή 8 έτη από την τελευταία ποινή που του επιβλήθηκε, την ίδια στιγμή τα δικαστικά συμβούλια δεν μπορούν να λάβουν υπόψιν τους τη συμπεριφορά του κρατουμένου, όταν αυτή απέχει το πολύ 2 έτη από το χρόνο της κρίσης (για ήσσονος σημασίας πειθαρχικά αδικήματα ο χρόνος παραγραφής είναι μικρότερος). Έτσι όμως, τα δικαστικά συμβούλια μεταβάλλονται σε «απλούς διεκπεραιωτές», οι οποίοι αφού ελέγξουν το δελτίο πειθαρχικών ποινών και αν έχει παραγραφεί η τυχόν επιβληθείσα πειθαρχική ποινή, απονέμουν το ευεργέτημα της απόλυσης με τον όρο της ανάκλησης.
Είναι κατανοητό ότι το πρόβλημα έγκειται στην αδυναμία της πολιτείας να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τον υπερπληθυσμό των φυλακών. Τούτο όμως δεν μπορεί να οδηγήσει στο σημείο να περιστέλλεται η ουσιαστική κρίση του δικαστή, προκειμένου να μειωθεί ο πληθυσμός των κρατουμένων.
dikastis.gr

1-10 of 18