เด็กหญิงณัฐณิชา เพชรรัตน์
เด็กหญิงฐิติชญา มุสิกรักษ์
เด็กหญิงธัญญา แทนบุญ
บทคัดย่อ
โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประดิษฐ์วัสดุกันกระแทกจากเส้นใยผักตบชวาและเส้นใยกาบกล้วย ในรูปแบบแผ่นสี่เหลี่ยม และเพื่อทดสอบประสิทธิภาพของแผ่นกันกระแทกที่สร้างขึ้น โดยผู้จัดทำได้ประดิษฐ์แผ่นกันกระแทกที่มีความหนา 3 มิลลิเมตร ยาว 18 เซนติเมตร กว้าง 11 เซนติเมตร และมีการทดสอบประสิทธิภาพของแผ่นกันกระแทก โดยใช้การวัดค่าการทนต่อแรงดึง ด้วยเครื่อง Universal Testing Machine แผ่นกันกระแทกจากกาบกล้วยวัดได้ค่าเฉลี่ย 1.29 kgf/mm และแผ่นกันกระแทกจากเส้นใยผักตบชวาวัดได้ค่าเฉลี่ย0.22 kgf/mm รวมถึงมีการทดสอบความสามารถในการกันกระแทก ซึ่งทดสอบโดยการปล่อยลูกแก้วที่ความสูง 1 เมตร และคำนวณพลังงานศักย์โน้มถ่วง ณ ตำเเหน่งที่ลูกแก้วกระดอน ผลที่ได้คือ เมื่อปล่อยลูกแก้วลงบนพื้นปกติ จะมีค่าพลังงานศักย์โน้มถ่วง ณ ตำแหน่งที่กระดอนเท่ากับ 37 จูล แผ่นกันกระแทกจากเส้นใยผักตบชวามีค่าพลังงานศักย์โน้มถ่วง ณ ตำแหน่งที่กระดอนเท่ากับ 5.88 จูล แผ่นกันกระแทกจากเส้นใยกาบกล้วยหาค่าพลังงานศักย์โน้มถ่วง ณ ตำแหน่งที่กระดอนเท่ากับค่าได้ 6.48 จูล นอกจากนี้ยังมี การทดสอบความสามารถในการกันกระแทกโดยใช้แผ่นกันกระแทกห่อกล้วยไข่ พบว่ากล้วยไข่ที่ใช้แผ่นกันกระแทกจากเส้นใยผักตบชวามีรอยช้ำมากกว่ากล้วยไข่ที่ห่อด้วยแผ่นกันกระแทกจาก เส้นใยกาบกล้วย จากการทดลองพบว่า ชนิดของพืชที่นำมาใช้ทำกันกระแทกส่งผลต่อความสามารถในการทนต่อแรงดึง และความสามารถในการกันสรุปได้ว่า แผ่นกันกระแทกจากเส้นใยกาบกล้วยกันกระแทกได้ดีกว่าแผ่นกันกระแทกจากเส้นใยผักตบชวา เนื่องจากเส้นใยกาบกล้วยมีความหยาบ