เด็กชายตวัน ศรประสิทธิ์
เด็กหญิงพิชญ์สินี จันสุกสี
เด็กหญิงอรไพลิน มากจันทร์
บทคัดย่อ
การจัดทำโครงงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ เปรียบเทียบประสิทธิภาพฉนวนกันความร้อนภายในบ้านที่นิยมใช้ในปัจจุบัน ได้แก่ อลูมิเนียมฟอยล์ (Aluminum Foil) โพลิเอทิลีน (Polyethylene Insulation) และ ฉนวนกันความร้อนใยแก้ว (Fiberglass) และเพื่อนำวัสดุธรรมชาติที่มีอยู่ในท้องถิ่นได้แก่ ยางพาราแผ่นมาพัฒนาเป็นฉนวนกันความร้อนภายในบ้านแทนการใช้วัสดุสังเคราะห์ โดยควบคุมตัวแปรที่เกี่ยวข้อง เปรียบเทียบผลลัพธ์จากอุณหภูมิภายในระยะเวลาที่กำหนด ผลการทดลองพบว่ายางพาราแผ่น มีการควบคุมความร้อนได้ดีที่สุด เมื่อเทียบกับฉนวนกันความร้อนอีก 3 ชนิด โดยในชั่วโมงที่ 5 และชั่วโมงที่ 8 อุณหภูมิภายในลดลงและคงที่ ทำให้อุณหภูมิเท่ากับ ณ เวลาเริ่มต้น ในขณะที่หากเปรียบเทียบฉนวนกันความร้อน 3 ชนิดที่นิยมใช้ในปัจจุบัน พบว่าฉนวนกันความ ร้อนใยแก้ว (Fiberglass) มีการควบคุมความร้อนได้ดีที่สุด ณ เวลาเริ่มต้น, 1 ชั่วโมง, 2 ชั่วโมง, 5 ชั่วโมง และ 8 ชั่วโมง โดยสามารถควบคุมอุณภูมิจากภายนอกได้ 1-3°C เมื่อเปรียบเทียบกับโพลิเอทิลีน (Polyethylene Insulation) และอลูมิเนียมฟอยล์ (Aluminum Foil) ตามลำดับ แต่ทั้งนี้จากการศึกษาข้อมูลและงานวิจัยต่างๆ พบว่า การนำฉนวนกันความร้อนมาใช้งานจริง ยังต้องคำนึงถึงปัจจัยด้านอื่นๆ มาประกอบด้วย อาทิเช่น ความชื้น การเก็บเสียง การเผาไหม้ ระยะเวลาการใช้งาน และความคุ้มทุน เป็นต้น การนำยางพาราแผ่นอาจยังไม่เหมาะสมที่จะนำมาพัฒนาใช้เป็นฉนวนกันความร้อนได้ในขณะนี้ ยังจำเป็นต้องศึกษาวิจัยและทดลองผลิตภัณฑ์เพื่อพัฒนาต่อไปอีกระยะหนึ่ง โดยอาจหาสารชนิดอื่นมาผสม เช่น กาวสังเคราะห์ หรือการปิดทับผิวหน้าด้วยกระดาษ ไม้บาง และการทำสี เป็นต้น