นาย ปรวัฒน์ อึงรัตนากร
นางสาว ณัชชา ทัศนีย์สุวรรณ
นางสาว ธนินี นววงศ์วิวัฒน์
ครูที่ปรึกษา คุณครูรจนกร คงแสง
บทคัดย่อ
มะนาวเป็นพืชที่ตลาดมีความต้องการสูงในประเทศไทย(สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร, 2558) เนื่องจากสามารถเป็นอาหารและเครื่องดื่ม อีกทั้งยังมีสรรพคุณทางยาเพราะมีวิตามินชีสูง ซึ่งภายหลังการเก็บเกี่ยวมะนาวจะมีการเปลี่ยนเเปลงคุณภาพของผลผลิต เนื่องจากการสูญเสียคุณภาพด้วยปัจจัยทางสิ่งแวดล้อม เช่น การสูญเสียความชื้น สีผิวเปลี่ยนไปจากเดิมและเกิดการเน่าเสียในที่สุด การทำโครงงานนี้จึงมีวัตถุประสงค์ที่ศึกษาประสิทธิภาพของสารเคลือบผิวจากธรรมชาติ ได้แก่ สารเคลือบผิวจากว่านหางจระเข้ สารเคลือบผิวจากสาหร่ายพวงองุ่น และสารเคลือบผิวจากบุก เก็บข้อมูลการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักและสีผิวเป็นเวลา 10 วัน ผลการทดลองพบว่าชุดการทดลองที่เคลือบสารเคลือบผิวจากบุกมีประสิทธิภาพดีกว่าชุดการทดลองอื่นๆ โดยมีเปอร์เซ็นต์การสูญเสียน้ำหนักน้อยที่สุด คือ 16.54 % ลักษณะภายนอกมีสีเขียวปนเหลืองเล็กน้อย ชุดการทดลองที่เคลือบด้วยสารเคลือบผิวจากว่านหางจระเข้และสาหร่ายพวงองุ่น ซึ่งมีเปอร์เซ็นต์การสูญเสียน้ำหนักคือ 23.75 % และ 27.08 % ตามลำดับ โดยชุดที่เคลือบด้วยสารเคลือบผิวจากว่านหางจระเข้ มีการเปลี่ยนแปลงสีเป็นสีน้ำตาลและเกิดเชื้อราที่บริเวณขั้วผลเป็นบางผล แต่ชุดที่เคลือบด้วยสาหร่ายพวงองุ่นมีการเปลี่ยนแปลงสีเป็นสีน้ำตาลเกือบทุกลูกและเกิดเชื้อราเกือบทุกลูก เมื่อเทียบกับชุดควบคุมพบว่าชุดที่ไม่เคลือบสารมีเปอร์เซ็นต์การสูญเสียน้ำหนักน้อยที่สุด คือ 20.45 % ลักษณะภายนอกยังมีสีเขียวปนเหลืองและสีน้ำตาลในบางลูกแต่มีการเกิดเชื้อราที่ขั้วผลทุกลูก ชุดการทดลองที่เคลือบด้วย GA3 และ Xanthan gum มี เปอร์เซ็นต์การสูญเสียน้ำหนักคือ 20.49 % และ 22.71 % ตามลำดับ โดยชุดที่เคลือบเคลือบด้วย GA3 มีการเปลี่ยนแปลงสีเป็นสีเหลืองและน้ำตาลมีการเกิดเชื้อราขึ้นที่ขั้วผลทุกลูก ส่วนชุดที่เคลือบด้วย Xanthan gum มีการเปลี่ยนแปลงสีเป็นสีเหลืองและน้ำตาลในบางลูก มีการเกิดเชื้อราที่ขั้วผลบางลูกเช่นกัน