Barbírskvæði

1. Letrin greina skötnum skýr,

skemmtan margra landa,

í Englandi eitt ævintýr

ýtum bar til handa,

á einum stórum stað

klaustrið stóð með mikilli makt,

munkar héldu það.

2. Sá er einn munkur í söfnuð þann

að sýslu hafði mesta,

góssið staðarins geymdi hann,

gull náði aldrei bresta,

þann ei bróðir bar

oft að einni barbírs búð,

beint á stræti var.

3. Barbír hefir fengið frítt

fljóðið sér að eiga,

við hana talaði bróðir blítt,

hann bauð henni fofnis teiga

oft til blíðu bands,

en forðast vildi falda þöll

fífling klaustra manns.

4. Brúðurin sagði barbír til

að bróðir vill hana ginna,

feginn hann ansar falda bil:

„til fjárins skaltu vinna

og vert við kuflung kát,

tak við silfri kæran kvint

og í kistu okkra lát".

5. Kom til búðar bóka týr

bauga þallar að vitja,

vefjar grund var harla hýr,

hún bauð munk að sitja,

þau mæla margt og hljótt,

gjöra þau ráð að garpurinn skal

ganga þangað um nótt.

6. Munkurinn kemur að kveldi þar

og kallsar þegar við svanna,

hugsað er honum eitthvert par

að heilsar þundi nanna

og fagnar rekknum fljóð,

kastar undan kufli sín

að kæru digrum sjóð.

7. Hneigir hana í hvílu niðr

og hugði náð að þiggja

hinum var ei fenginn friðr

að fljóð sitt sér hann svo liggja

og skýst að skotinu hart,

hugsar hann að hökla meiður

skuli [hér] ekki leika margt,

8. Birki kappann barbír þreif,

berast mun varla meiri,

setti hann munks í svarðar kleif

svo hann þurfti ei fleiri,

þegar lá drengurinn dauðr,

fljóðið talaði og felldi tár:

„þar fór þitt líf og auðr."

9. Barbír svaraði og brosti að:

„Þú ber þig vel mín kæra,

munum við þennan munk í stað

til mangara húsa færa,

þau standa strætum á,

garpar tveir hafa geymt sín þing

glugga einum hjá."

10. Seggir voru í svefni þá

að setur hann munk við glugga,

þreifa lætur hann þingum á

sem þjófur væri vanr að rugga

og hleypur bralla á braut,

þykist kominn úr krankri neyð

og kastar allri þraut.

[Kvæðið er alls 49 erindi]