Ætla' eg réttan óðarfund er vikivakakvæði varðveitt í handritinu ÁM. 148, 8, 326. bl.
Fyrirsögn:
Eitt kvæði/ Ætla' eg réttan óðarfund
Lagboði:
Týndur. Tillaga að lagboða: Lag við Lákakvæði
Höfundur:
Ókunnur
Kvæðagrein:
Vikivakakvæði; Vikivakar; Íslensk þjóðkvæði
Kvæði undir sama bragarhætti:
Eitt kvæði - Upphaf: „Ætla' eg réttan óðarfund." Vikivakakvæði
Lákakvæði - Upphaf: „Hér er sagan harmakauna." Eftir Guðmund Bergþórsson. Bragarhátturinn er ekki alveg sá sami en mjög líkur og lagið við kvæðið passar fyrir þetta vikivakakvæði
Heimild/kvæðið á prenti:
Íslenzkir vikivakar og vikivakakvæði, 1894, bls. 281-282.
Viðlag: Ágæt auðar tróðan
allar listir kann.
Gullhringinn góðan
geymir sú ann.
1. Ætla' eg réttan óðarfund
upp að vekja' í samri stund,
séð hefi' eg ei þann seimalund,
sem sætan þessi ann.
Gullhringinn góðan
geymir sú ann.
2. Samið klæðið af silki er,
sérlegana vel það fer;
skilda húfu' á höfði ber,
sú hárið flétta kann.
Gullhringinn góðan
geymir sú ann.
3. Af laufaprjónunum ótal er
utan um höfuðið nælt á þér,
kopar líka kræktur er,
sú kross og festi ann.
Gullhringinn góðan
geymir sú ann.
4. Sauminn allan sætan kann,
á sunnudaginn lærði' hún hann,
tefla skák og máta mann,
mentað hefir sú þann.
Gullhringinn góðan
geymir sú ann.
5. Sveina hefir sú ferna fimm,
fylgja þeir henni út og inn;
burðugur er sá blóminn þinn,
bærast hvergi kann.
Gullhringinn góðan
geymir sú ann.
6. Eingelskir með ærna þrá,
af henni mega þeir varla sjá,
flytja þeir hana fram á sjá,
fiska djúpan rann.
Gullhringinn góðan
geymir sú ann.
7. Silfurlindann sætan á,
síður er hann, sem líta má,
átján spennur eg á honum sá,
en eina vantar hann.
Gullhringinn góðan
geymir sú ann.