Tittlings kvæði

Úr Lestrarbók handa alþýðu á Íslandi

Viðkvæði: Titlíngur í mýri

tínir hann sér ber;

kveði nú enginn kvæði mitt

þá líkar mér ver

Titlíngr í mýri, titlíngur í Mýri.

1. Skrautlega ber hann skikkju eina,

skal svo óðr um fuglinn greina,

furðu grá með fiðrið hreina

fljóðum þykir það illa litt.

– kveði nú enginn kvæðið mitt –

um mittið ber hann mjóa teina

sem meistarinn skóp hinn hýri

– titlíngr í mýri, titlíngur í Mýri.

2. Á vorin situr hann efst á eikum

og ýtir saman kvistum bleikum,

með fögrum saung og lista leikum,

leggst hann þá í hreiðrið sitt.

– kveði nú enginn kvæðið mitt –

fjarri er hann foldum bleikum

og forðar sér við dýri.

– titlíngr í mýri, titlíngur í Mýri.

3. Á vorin, þegar hann vill sér tafna,

veit eg hann gjörir skóginn jafna,

hann eltir í burtu arnir og hrafna,

ekki er þeim um dalina fritt.

– kveði nú enginn kvæðið mitt –

enginn má því að honum safna

úlf né jökla dýri.

– titlíngr í mýri, titlíngur í Mýri.

4. Finnr hann ber yfir fugla alla,

fullvel má hann hraustan kalla,

með fljóðunum hann fyllir dalla,

fimr er hann með nefið sitt.

– kveði nú enginn kvæðið mitt –

en á haustin flýgr til fjalla,

fullvel trúi' eg hann stýri.

– titlíngr í mýri, titlíngur í Mýri.

5. Úti er hann í frosti og fjúki,

flýgr hann hátt þó mjöllin rjúki,

leikr vindr á litlum búki,

leitar hann þá í skjólið sitt.

– kveði nú enginn kvæðið mitt –

framan í klettum hygg ég hann húki

hátt, þó yfir hann ýri.

– titlíngr í mýri, titlíngur í Mýri.

6. Guði sýngur fuglinn frómi

fagurt lof með sætum rómi

svo bið eg öll vor hjörtun hljómi

að heiðra guð fyrir lánið sitt.

– kveði nú enginn kvæðið mitt –

það þykir mörgum sæmd og sómi

að sitja þar hjá með tíri.

– titlíngr í mýri, titlíngur í Mýri.

7. Hér skal óðr um fuglinn falla

frelsarinn Jesús leiði oss alla

á þá hæstu himna palla

heim í dýrðar-ríki sitt!

– kveði nú enginn kvæðið mitt –

á sína gjörir sauði kalla

sjálfur herrann hýri.

– titlíngr í mýri, titlíngur í Mýri.

Útg. Filippíu Kristjánsdóttur frá Skriðu í Svarfaðardal:

Viðlag: Tittlingur í mýri

tínir berin blá

kemur hann heim á kvöldin

og kúrir mér hjá.

1. Hann er úti í frosti og fjúki,

flýgur hátt þótt mjöllin fjúki

leikur vindur á litlum búki

leggst hann niður í hreiðrið sitt.

– kveði nú enginn kvæðið mitt. –

Ég skal kveða kvæðið þitt

með svo miklum sóma

ef þú lætur launa mér

með þykku skyri og rjóma.