Glúmur og Geirlaug

1. Tunglið glotti gult og bleikt

gegnum rifinn skjá,

inni sat hún Geirlaug

skápallinum á

prjónar hún og prjónar hún peysuna blá.

2. Kalt var inni í kotinu

kyrrt og dimmt og hljótt;

dagurinn var liðinn,

það var komin nótt.

Dagsbrún upp á dröngum dvínar svo skjótt.

3. Geirlaug kveður rímnalag

riðu hestum grám

riddarar á velli,

hrisstu vopnin blá.

Blóðgum banaspjótum bárust þeir á.

4. Geirlög syngur brúðkaupsbrag

brosti sól í heið

bændur sátu í kirkju

komnir langa leið.

Brúðhjónin á bekknum bundu sinn eið.

5. Geirlög syngur líksöngslag

liðin var einn nár

líkið ausið moldu

vinir felldu tár

höfugur var missirinn og harmurinn sár.

6. Geirlaug átti unnusta

unni hún honum mjög

inn gekk hann í fremstu

köldu kvíslardrög

setur hann heim í aftan í seinustu lög.

7. Máninn óð við mökkvaský

myrkvast himintjöld

mér er eitthvað bumbult

hví er ég svo köld?

seint kemur hann Glúmur úr göngum í kvöld.

8. Í því heyrist urr og gelt

út við bæjarþil

ætli hann Glúmur komi

 þá er allt í vil

nú er dimmt að dragnast dyranna til.

9. Svei þér snati snuðrari

snáfaðu út í tóft

sér er nú hvert myrrkið

þarna sá ég ljótt

þetta er eitthvað óhreint, ekki er mér rótt.

10. Lækjahurðarlokur frá

lít svo út um dyr

logar tungl á himni

nábleikt eins og

Sástu ekki manninn minn máninn