Svanasöngur

1. Margt er manna bölið

misjafnt drukkið ölið

lífs um tæpa tíð;

í dag byljir bíða,

bjart er loptið fríða,

á morgun hregg og hríð,

viltur er sá,

sem væntir á

stöðugt lengi

gleðinnar gengi,

gjörvöll hverfur blíða.

2. Ég var ungur maður,

alheill, fær og glaður,

lék við heimsins hátt,

lukkan lét í hæfi

langt fram eptir æfi,

féll til rauna fátt,

minn var þá

þankinn sá

þann veg enda

láta og lenda

lundblíð mundi gæfa.

3. Þegar ég tvisvar tvenna

taldist búinn að renna

tugi aldri af,

hófst upp heilsuránið,

hvarf hið fyrra lánið

alt, sem auðnan gaf,

eins og ryk,

augnablik,

ókyrt hjól,

vindblásin bóla,

báran, ar eða máni.

4. Fyrir fram að þekkja

forlög sín, kann blekkja

mann á margan veg,

vænti hann góðs án gátu,

geði það bráðlátu

sýnast seinka mjeg,

en trúa spá

um þraut og þrá,

það fyrir tíma

er talið að stíma,

og tapar skapi kátu.

5. Sá, sem höppin hlýtur

hefur ei á sér vítur,

ef hann óttast guð,

ei um ofsæld hirðir,

æ fyrir metnað girðir

og festir ei önd við auð,

huggun hýr

hreldum býr,

kalda og snauða

Kristí sauði

klæða og fæða virðir.

6. Hinn, er kemst í kvilla,

þó kroppurinn láti illa,

iðki innri mann,

sjálfs guðs orði að sinna

og sig á það að minna

af elsku að hirti hann;

þol og bið

að þruma við,

það er sú frægð,

sem lætur hinn lægða

lifa og yfirvinna.

7. Ger þú mig, læknir lýða,

lausan við þann kvíða,

er syndin eykur önd,

iðuna undan þinna

á honum láttu vinna,

og haltu í trúar hönd,

lækning sú,

traust og trú

tekur af mæðu

instu æða

og andar grandið stinna.

8. Hrjáð er holdið líka,

hörmung kantu slíka

sjálfur að bæta bezt,

gerðu eitt orð að inna,

oleo náðar þinnar

líkamans lækna brest,

lát mig þá

lækning fá,

linast meinin,

bognuð beinin

bótina skjóta finna.

9. En ef vilt eg eigi

upp frá þessum degi

færist fætur á,

þá skal þessu taka,

þig biðja og kvaka

að senda þol í þrá,

húss þíns ker

hold mitt er,

hvort það er kramið

heilt eður lamið,

hvað skal ég það ásaka?

10. Þegar eg loks upp leysi

lúinn úr þessu hreysi,

dvínar ánauð öll;

Jesús hold mun hýsa

og helgri sálu vísa

í sína himnahöll,

en hún skær

það alheilt fær

aptur með sóma

á dýrðardómi,

sá dagur mun fagurt lýsa.

11. Þá mun tárin þerra

þýður náðar herra

öll af augum mér,

svo og eymdar ama

af upprisnum líkama,

og setja í dýrð hjá sér,

skal eg þér þá

heiðurinn há

í helgra gildi,

græðarinn mildi

gjalda um aldir alda.

12. Aumkva mig og annast,

og við láttu kannast,

hvað góður, guð, þú ert,

mig lát hér svo mannast,

og með þeim hætti sannast,

eg lofi þig leynt og bert,

skal eg þér þá

heiðurinn há

í helgra gildi

græðarinn mildi

gjalda um eilífð. Amen.