Heiðlóarkvæði

1. Snemma lóan litla í

lofti bláu „dírrindí“

undir sólu syngur:

„lofið gæsku gjafarans!

grænar eru sveitir lands,

fagur himinhringur.

2. Ég á bú í berjamó,

börnin smá í kyrrð og ró

heima í hreiðri bíða;

mata ég þau af móðurtryggð,

maðkinn tíni þrátt um byggð

eða flugu fríða“.

3. Lóan heim úr lofti flaug,

(ljómaði sól um himinbaug,

blómi grær á grundu)

til að annast unga smá —

alla étið hafði þá

hrafn fyrir hálfri stundu.