Betlarinn

Titill:

Betlarinn

Lagboði:

Passíusálmur nr. 2

Höfundur:

Jón Þorláksson á Bægisá (f. 1744. d. 1819)

Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:

Heimild/kvæðið á prenti:

1. Betlari kom með beran fal

á bæ hjá einum ríkum hal

og lítinn bað um líknarskammt

sem líkum hans er næsta tamt:

„Yðar kristilegt kærleiks þel,“

kvað hann, „eg þekki mikið vel!

2. Ástundan það er yðar mest

annarra kjör að styrkja best

og um hvern þann, sem ánauð ber,

alltíð í brjósti kenni þér.

Af því veit eg mín auðmjúk stun

yður til hjarta ganga mun.

3. Óskikkanligu móti með

(megi þér gjörla fá það séð)

heimta eg ekkert heldur mæt

á hjartagæði mig forlæt,

að mitt vesældar- aumkið -líf.“ –

Í því sýnir hann nakinn kníf.

4. Sólgnir ritendur sitt í hrós

með sömu breytni koma í ljós

þegar þeir vilja frá oss fá

fylgisdóm lagðan verk sín á:

Með komplimentum kunnug gjörð

krafa sú verður miklum hörð.

5. Útkúga vill ei *átor hann,

ónei, hann treystir, góði mann,

vorri réttsýni, vill þó nú

viðsporna því að gleymist sú;

í báðum höndum undir eins

otar því stríði og hótun meins.