Krummavísur eftir Jón Thoroddsen (f. 1818. d. 1868) er dýravísa og oft höfð sem barnagæla. Þetta kvæði er enn afar vinsælt meðal alþýðu manna
Fyrirsögn:
Krummavísur
Lagboði:
Íslensk þjóðlög. Sjá Bjarna Þorsteinsson, 1906–1909, 535 og 664. Lagið lærði Bjarni í Mýrasýslu. Sjá annað þjóðlag af vörum Guðmundar Þorsteinssonar á upptöku: https://ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1000865
Höfundur:
Jón Thoroddsen (f. 1818. d. 1868)
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Berhöfðaður burt ég fer - Upphaf: „Berhöfðaður burt ég fer." Eftir Einar Jónsson á Staka-Hjalla (f. 1802. d. 21. ágúst 1860).
Hestakaupavísur - Upphaf: „Þá grannar vorir hittast hér." Eftir síra Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688). Hestavísur.
Útgáfur:
1. Krummi svaf í klettagjá,
kaldri vetrarnóttu á,
::verður margt að meini::
Fyrr en dagur fagur rann,
freðið nefið dregur hann
::undan stórum steini.::
2. Allt er frosið úti gor,
ekkert fæst við ströndu mor
::svengd er metti mína.::
Ef að húsum heim ég fer
heimafrakkur bannar mér
::seppi´ úr sorp að tína.::
3. Öll er þakin ísi jörð,
ekki séð á holtabörð
::fleygir fuglar geta.::
En þó leiti út um mó,
auða hvergi lítur tó;
::hvað á hrafn að éta.::
4. Á sér krummi ýfði stél,
einnig brýndi gogginn vel,
::flaug úr fjallagjótum::
Lítur yfir byggð og bú
á bænum fyrr en vakna hjú,
::veifar vængjum skjótum.::
5. Sálaður á síðu lá
sauður feitur garði hjá,
::fyrrum frár á velli.::
Krunk, krunk, nafnar, komið hér,
krunk, krunk, því oss búin er
::krás á köldu svelli.::
Heimildir:
Bjarni Þorsteinsson. (1906–1909). Íslenzk þjóðlög. Kaupmannahöfn: S.L. Møller.