Fyrirsögn:
Fegurð veraldar mun hverfa
Lagboði:
Íslenskt þjóðlag
Höfundur:
Hallgrímur Pétursson (f. 1614. d. 1674)
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Heimild/kvæðið á prenti:
1. Fróður beiða mig réð maður
mærð framreiða sinnis glaður;
Fjölnis veiða fengurinn hraður
fer þó tregur róms um göng.
Heyrði' eg fagran fuglasöng.
Við málið greiða stend ég staður
stökurnar mjúkt að smíða.
Ekki reikaði hugur minn þá víða.
2. Sá ég mörk af vildisverkum;
vafin börk á skógi merkum
ein var björk með ilmi sterkum,
aldins fegurst veitti föng.
Heyrði' eg fagran fuglasöng.
Mektar örk á munni' og kverkum
miðla smekknum blíða
Ekki reikaði hugur minn þá víða.
3. Fuglar sveima' í fögrum ljóma,
fögnuð geyma' og söngva róma;
í garði þeim má heyra hljóma,
hljóðin lystug mikil og löng.
Heyrði' eg fagran fuglasöng.
Alls kyns seima beztan blóma
ber sú mörkin fríða.
Ekki reikaði hugur minn þá víða.
4. Limið nýtt með laufum þéttum
leiftrar blítt á kvistum sléttum,
blakar títt með blóma settum,
blaktir mjúkt á hverri stöng.
Heyrði' eg fagran fuglasöng.
Glansar frítt með gylltum blettum,
geislar fagrir bíða.
Ekki reikaði hugur minn þá víða.
5. Ég nam standa, og því undi,
öllum vanda firrtur mundi,
allrahanda fagnaðarfundi
fangin þóttist hyggjan röng.
Heyrði' eg fagran fuglasöng.
Sárum anda síðan stundi,
sú nam gleðin líða.
Ekki reikaði hugur minn þá víða.
6. Vindar furðuhastir hrærðust,
Hræsvelgs burðum allir nærðust,
blómstur í þurrðu flestöll færðust,
féllu lauf af eikar spöng.
Heyrði' eg fagran fuglasöng.
Fölar urðu, sölnaðar særðust,
sérhver þöllin hlíða.
Ekki reikaði hugur minn þá víða.
7. Fuglar sungu lystugt lengi
ljúfri tungu sælu gengi,
harma sprungu frá ég fengi,
ferðin gerðist mikil og löng.
Heyrði' eg fagran fuglasöng.
Í frosti þungu fannst þá engi,
fegnir í hylming skríða.
Ekki reikaði hugur minn þá víða.
8. Allur skógur er fallinn fagur,
fölnaður plógur, en sorgar slagur
eflaust nógur, hrörnar hagur,
horfin gervöll lysta föng.
Heyrði' eg fagran fuglasöng.
Vaknar rógur, dvínar dagur,
dýr og fuglar kvíða.
Ekki reikaði hugur minn þá víða.
9. Veraldar prýði' og glysleg gæði
get ég líði' og fölni bæði,
glaumurinn fríði' og fegurðar æði
flýr í svip um leynigöng.
Heyrði' eg fagran fuglasöng.
Líf með stríði' á lausum þræði
leikur og öll þess blíða.
Ekki reikaði hugur minn þá víða.
10. Siglukarfi Hleiðólfs hverfi,
hafði' hinn djarfi minnst atgervi;
fékk í starfi af Friggjar erfi
fararspell með hverri röng.
Heyrði' eg fagran fuglasöng.
Gyllings arfinn skenkti af skerfi
Skírnis drykkinn þýða.
Ekki reikaði hugur minn þá víða.