Full Freyju

Full Freyju er Þorrablótskvæði eftir Björn M. Ólsen (f. 1850. d. 1919). Kvæðið var sungið á miðsvetrarblóti fornleifafjelagsmanna 19. janúar árið 1883. Ekki er vitað með vissu hvaða lag var upprunalega sungið við kvæðið en Árni Björnsson þjóðháttafræðingur telur að það hafi verið sama lag og Heimir Pálsson söng fyrir hann en þó söng hann lagið með öðrum texta (líklegast Mitt flöskuflón). Lagið lærði Heimir af móður sinni

Fyrirsögn:

Full Freyju

Lagboði:

Óvíst með uppruna lagsins

Höfundur:

Björn M. Ólsen (f. 1850. d. 1919)

Kvæðagrein:

Þorrablótskvæði

Kvæði undir sama bragarhætti:

Mitt flöskuflón. Sjá https://ismus.is/einstaklingar/1000068?sida=2

Heimild/kvæðið á prenti:

1. Ó, Vanadís!

Þú kveykir ástar eld og þíðir hjartans ís.

Mjá, mjá, mjá, mjá!

Við titrum þegar köttunum þú kemur á.

Recitativ:

Því margir af oss eiga um sárt

að binda af þeirra völdum.

Oss brennur heit í brjósti glóð.

Vjer bæði helgum þjer og Óð

vort hjartablóð.

2. Það tryggðablóð!

Hún Freyja upp um fjöllin gekk að finna Óð.

Af Heklugjá

hún mænir enn um hjeruð víð og vötnin blá

Recitativ:

En Óður sjest hvergi, og gulltárin streyma

enn af hvörmum Freyju, því biðjum vjer:

að lengi dísin gráti góð

og gylli hennar táraflóð

vorn fjelagssjóð.

3. Eitt tryggðatár

er þyngra en allur Eiríksjökuls ís og snjár.

Æ! gef þú oss

það augna þinna ógnardýra yndishnoss.

Recitativ:

Signum nú full Freyju, konur og karlar!

Í sjóð vorn gráti gyðjan heið!

þá gyllum vjer upp hennar reið

við horna seið.