Full Freyju er Þorrablótskvæði eftir Björn M. Ólsen (f. 1850. d. 1919). Kvæðið var sungið á miðsvetrarblóti fornleifafjelagsmanna 19. janúar árið 1883. Ekki er vitað með vissu hvaða lag var upprunalega sungið við kvæðið en Árni Björnsson þjóðháttafræðingur telur að það hafi verið sama lag og Heimir Pálsson söng fyrir hann en þó söng hann lagið með öðrum texta (líklegast Mitt flöskuflón). Lagið lærði Heimir af móður sinni
Fyrirsögn:
Full Freyju
Lagboði:
Óvíst með uppruna lagsins
Höfundur:
Björn M. Ólsen (f. 1850. d. 1919)
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Mitt flöskuflón. Sjá https://ismus.is/einstaklingar/1000068?sida=2
Heimild/kvæðið á prenti:
1. Ó, Vanadís!
Þú kveykir ástar eld og þíðir hjartans ís.
Mjá, mjá, mjá, mjá!
Við titrum þegar köttunum þú kemur á.
Recitativ:
Því margir af oss eiga um sárt
að binda af þeirra völdum.
Oss brennur heit í brjósti glóð.
Vjer bæði helgum þjer og Óð
vort hjartablóð.
2. Það tryggðablóð!
Hún Freyja upp um fjöllin gekk að finna Óð.
Af Heklugjá
hún mænir enn um hjeruð víð og vötnin blá
Recitativ:
En Óður sjest hvergi, og gulltárin streyma
enn af hvörmum Freyju, því biðjum vjer:
að lengi dísin gráti góð
og gylli hennar táraflóð
vorn fjelagssjóð.
3. Eitt tryggðatár
er þyngra en allur Eiríksjökuls ís og snjár.
Æ! gef þú oss
það augna þinna ógnardýra yndishnoss.
Recitativ:
Signum nú full Freyju, konur og karlar!
Í sjóð vorn gráti gyðjan heið!
þá gyllum vjer upp hennar reið
við horna seið.