Múks kvæði

ÍFk númer:

VÓ númer:

TSB númer:

Varðveisla á Ísl:

Fyrirsögn á íslensku:

Múks kvæði

Fyrirsagnir á öðrum málum:

Lagboði:

Glatað, líklega sama þjóðlag og notað við Ásu kvæði

Höfundur:

Ókunnur

Kvæðagrein:

Sagnadansar; Vikivakar

Kvæði undir sama bragarhætti: 

Útgáfur: 

Efni kvæðis:

Uppruni og aldur kvæðisins:

Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:

Athugasemd:

1. Múkurinn gekk um stræti,

– heyrið hér, –

hafði engin æti

– sem oft til ber.

Þar krókur mætir bragði fallega fer.

2. Múkurinn matarfúsi

gekk svo hús af húsi.

3. Alls staðar hann sníkti,

í honum hungrið hrikti.

4. Hann kom í harðan skóla,

langan dag varð róla.

5. Gegnum borgina alla

vesæll varð að lalla.

6. Litla rífð þar reyndi,

engi honum beindi.

7. Múkur í matarskorti

gekk að klukknaporti.

8. Hann þóttist kominn í hrukku,

fór og hringdi klukku.

9. Prestur var þar nærri,

spyr hvör dauður væri.

10. Múkurinn magri ansar:

„Allan mig nú stansar.

11. Eg held þann dauðan vera

sem vanur er gott að gera.

12. Kærleikur er allt genginn

hér fæst ölmusa engi.“

13. Þá múkurinn hringdi ei lengur,

klerkur að klukkum gengur.

14. Þetta eru engin ýki,

hann hringdi sem fyrir líki.

15. Kallar á djákna fróða:

„Syngjum yfir þeim dauða.“

16. Þá spyr múkurinn snauði:

„Hvör er sá hinn dauði“

sem meinið þér?“

17. Klerkurinn múknum ansar:

„Allan mig nú stansar.

18. Þol þitt þrotið að hörku

komið er dautt til kirkju.

19 .Yfir þér á að syngja,

því fór eg að hringja

sem verðugt er.“

20. Múksins mælgi þagnar,

soltinn burtu dragnar,

hann innan sker.

21. Lötraði lasinn af pínu

heim að klaustri sínu

og upp sig ber.

22. Hrumur og hungurmorða,

– heyrið hér, –

bað að láta borða,

– og bjarga [sér].

Þar krókur mætir bragði fallega fer.