Kvæði af Þorkeli og Margrétu

1. Þorkell ríður sig undir ey,

– far vel fley –

kaupir Margrétu og þenkir mey.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

2. Kaupir hann Margrétu og flytur hana heim,

– far vel fley –

lítt var það til náða þeim.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

3. Þorkell ríður sig kveðandi

– far vel fley –

en hans húsfrú syrgjandi.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

4. Þorkell spurði Margrétu sín:

– far vel fley –

„Hvað syrgir þig, sætan mín?

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

5. Hvort þykir þér leiðin löng

– far vel fley –

eða veldur því söðulþröng?"

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

6. „Það má hvör með annarri vita,

– far vel fley –

ei mun hægt í söðli sitja.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

7. Slái þér tjöldum yfir mig,

– far vel fley –

farið á skóg og skemmtið yður."

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

8. Þegar að sól á fjöllum rauð

– far vel fley –

Margrét þoldi sára nauð.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

9. Þegar að sól á fjöllum sá

– far vel fley –

Margrét fæddi syni þrjá.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

10. Þorkell spurði sveina sín:

– far vel fley –

„Hvörsu má Margrét kærastan mín?"

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

11. „Og so vel að hún má

– far vel fley –

hún hefur grætt sér syni þrjá."

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

12. „Hafi hún grætt mér syni þrjá

– far vel fley –

alla trúi eg eigi þá."

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

13. Þorkell spurði kæru sín:

– far vel fley –

„Hvör er faðir að börnum þín?"

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

14. „Ívar nefni eg ungan svein,

– far vel fley –

kom til mín þá eg var mey.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

15. Ívar nefni eg riddara son,

– far vel fley –

oft hann til míns föðurs kom.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

16. Hann gaf mér það góða gullskinn,

– far vel fley –

fyrir það fékk hann viljann sinn.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

17. Hann gaf mér þá góða gullfest,

– far vel fley –

fyrir það fékk hann viljann mest.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

18. Hann gaf mér það góða gullband,

– far vel fley –

slíkt kemur aldrei á vort land."

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

19. Þorkell spurði kærustu sín:

– far vel fley –

„Hvað viltu gjöra af börnum þín?"

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

20. „Eg skal grafa þau undir einn stein,

– far vel fley –

sjálf mun eg bera mín barnamein.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

21. Ég skal grafa þau undir harðan klaka,

– far vel fley –

sjálf mun eg við mínum syndum taka."

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

22. „O nei, o nei, það skal ei,

– far vel fley –

vilji minn guð það verði ei.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

23. Þú skalt gefa þeim góða gullskinn

– far vel fley –

en eg besta gangvera minn.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

24. Þú skalt gefa þeim góða gullfest

– far vel fley –

en eg bæði söðul og hest.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

25. Þú skalt gefa þeim góða gullband

– far vel fley –

en eg skjöld og gylltan brand.

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.

26. Þeir skulu vera í voru liði,

– far vel fley –

nefnast okkar systrasynir."

– Við Sikiley,

fögrum tjöldum slógu þeir undir Sámsey.