Kvæði af syndugri konu

1. Ein sór fyrir sunnan,

– undir krossi kæran rjóð, –

hún sagðist vera nunna,

– þar Krists móðir stóð,

niðrum dýra drottning skíra

rann vors herra blóð.

2. Ein sór fyrir vestan

fyrir leikmenn og presta.

3. Þar kom einn svo mikill maður,

sagðist heita sunnudagur.

4. Hún féll á sín bæði kné,

bað hún Krist að skrifta sér.

5. „Sver þú ei, sver þú ei, syndugt víf,

þrjú hafa börnin fengið líf.

6. Eitt með þínum föður,

annað með þínum bróður.

7. Þriðja með þínum skriftarprest,

það var syndin allra mest.

8. Þú skalt ganga á á þann sand,

þar brennur bæði fótur og hand.

9. Þú skalt sitja undir kirkjuvegg,

þar er frost en aldrei regn.

10. Þú skalt ganga á þann hól,

þar skín tungl en aldrei sól.

11. Þú skalt ekki hafa skó,

berum fótum vaða snjó.

12. Allt þetta skaltu ganga

níu vetra langa.“

13. Þegar hún hafði nú gengið það

þá kom Kristur strax í stað.

14. „Hvurnig féll þér skriftin létt?“

„Eins og ég gengi götu slétt.“

15. „Hvurnin féll þér skriftin mín?“

„Eins og ég drykki skæravín.“

16. „Þú skalt vera mín dúfa,

til himnaríkis fljúga.“

17. Sný ég mínu kvæði í kross,

– undir krossi kæran rjóð, –

sjálfur Jesús sé með oss,

– þar Krists móðir stóð,

niðrum dýra drottning skíra

rann vors herra blóð.