Kvæði af Hringi kóngi og Alexander

 I

1. Hringur hét sá kóngurinn

fyrir löndum réð,

eina átti hann dóttur þá

sem sagt var mér.

– Alexander lætur byrðing búa.

2. Alexander lætur smíða

gyllta skeið,

herjar hann og sækir ríka

kóngsins mey.

3. Alexander flutti mey

til skipa sín.

„Um allan aldur skaltu vera

kæran mín.

4. Alexander sofnar eina

vintrarnátt,

ríka frúin vakti hann

af svefni brátt.

5. Upp settist hún ríka frú,

hún var sig aum.

„Mál er yður vakna

af vondum draum.“

6. Alexander settist upp

í sænginni sín:

„Kallið á mína kæru móður

hún komi til mín.“

7. Sesselía klæðir sig

með drifið skinn,

so gengur í höllina

fyrir soninn sinn.

8. Vel þú kominn, sæla móðir,

sit hjá mér,

þú skalt mína drauma ráða,

eg segi þá þér.

9. Mér þótti hann Hringur kóngur

kominn við land,

hann var allur stáli sleginn

með bitran brand.

10. Að mér þótti herbúð hans

við sjávarflóð,

hún var ekki tjölduð

utan rauða blóð.

11. Hann gaf mér þann ljóta fola

gjörðan af tré,

hann tók mér ei lengra upp

en neðan að hné.“

12. „Að þér þótti herbúð hans

við sjávar flæður,

það mun dóttir kóngsins tekin

og löndum ræður.

13. Að þér þótti Hringur kóngur

gefa þér hest,

það mun þér sú ríka frú

með vottum flest.

14. Það þér þótti hann Hringur kóngur

kominn á land,

þú munt honum sættir bjóða

og friðarband.“

15 .Þá hún hafði drauminn ráðið

sem hún kunni best

margan sá hún af hafi sigla

hlunna hest.

16. „Eg má ei, sæla móðirin,

mæla þér á mót,

fyrri mun hann Hringur kóngur

bjóða mér banaspjót.“

17. Byrstur gekk hann Hringur kóngur

upp á land

þar sá ungi Alexander

reikaði um sand.

18. Ungur var hann Alexander

í rómu seinn,

þar var ekki meiri munur

en tveir um einn.

19. Ungur var hann Alexander

í rómu kenndur

þá hann felldi kóngsins lið

á báðar hendur.

20. Hjuggu þeir af honum Alexander

hægri hönd,

þar kom að hans móðir

og lagði við bönd.

21. Hjuggu þeir af honum Alexander

fætur tvo,

þá stóð hann á báðum hnjám

og barðist so.

22. Og so svarar Hringur kóngur,

hann klappar sér á hné:

„Viltu, ungi Alexander,

þiggja líf af mér?“

23. „Eg vil ekki, Hringur kóngur,

þiggja líf af þér,

minnstu á þá miklu smán

eg gjörði þér.“

24. Hjuggu þeir hann Alexander

af stafni fram,

sáran grét hún ríka frúin

eftir hann.

25. Hringur kóngur talar þá

við dóttir sín:

„Við skulum heim til landanna,

drekka mjöð og vín.“

– Alexander lætur byrðing búa

II

–––

27. „Það skal sá hin ungi riddarinn

launa þér

að þú hjóst hann Alexander

fyrir augum mér.

28. Og so sat hún ríka frúin

mánuði þrjá,

ekki þornar vatnið

á hennar brá.

29. Og so sat hún ríka frúin

mánuði fimm,

ekki þornar vatnið

á hennar kinn.

         So gjörist í heiminum,

         ei má öðrum trúa.

         Alexander lætur byrðing búa.