ÍFk númer:
ÍFk 36
VÓ númer:
VÓ 36
TSB númer:
Varðveisla á Ísl:
Fyrirsögn á íslensku:
Kvæði af Hringi kóngi og Alexander
Fyrirsagnir á öðrum málum:
Lagboði:
Sömu lög og við Tristrams kvæði
Höfundur:
Ókunnur
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Útgáfur:
Efni kvæðis:
Uppruni og aldur kvæðisins:
Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:
Athugasemd:
I
1. Hringur hét sá kóngurinn
fyrir löndum réð,
eina átti hann dóttur þá
sem sagt var mér.
– Alexander lætur byrðing búa.
2. Alexander lætur smíða
gyllta skeið,
herjar hann og sækir ríka
kóngsins mey.
3. Alexander flutti mey
til skipa sín.
„Um allan aldur skaltu vera
kæran mín.
4. Alexander sofnar eina
vintrarnátt,
ríka frúin vakti hann
af svefni brátt.
5. Upp settist hún ríka frú,
hún var sig aum.
„Mál er yður vakna
af vondum draum.“
6. Alexander settist upp
í sænginni sín:
„Kallið á mína kæru móður
hún komi til mín.“
7. Sesselía klæðir sig
með drifið skinn,
so gengur í höllina
fyrir soninn sinn.
8. Vel þú kominn, sæla móðir,
sit hjá mér,
þú skalt mína drauma ráða,
eg segi þá þér.
9. Mér þótti hann Hringur kóngur
kominn við land,
hann var allur stáli sleginn
með bitran brand.
10. Að mér þótti herbúð hans
við sjávarflóð,
hún var ekki tjölduð
utan rauða blóð.
11. Hann gaf mér þann ljóta fola
gjörðan af tré,
hann tók mér ei lengra upp
en neðan að hné.“
12. „Að þér þótti herbúð hans
við sjávar flæður,
það mun dóttir kóngsins tekin
og löndum ræður.
13. Að þér þótti Hringur kóngur
gefa þér hest,
það mun þér sú ríka frú
með vottum flest.
14. Það þér þótti hann Hringur kóngur
kominn á land,
þú munt honum sættir bjóða
og friðarband.“
15 .Þá hún hafði drauminn ráðið
sem hún kunni best
margan sá hún af hafi sigla
hlunna hest.
16. „Eg má ei, sæla móðirin,
mæla þér á mót,
fyrri mun hann Hringur kóngur
bjóða mér banaspjót.“
17. Byrstur gekk hann Hringur kóngur
upp á land
þar sá ungi Alexander
reikaði um sand.
18. Ungur var hann Alexander
í rómu seinn,
þar var ekki meiri munur
en tveir um einn.
19. Ungur var hann Alexander
í rómu kenndur
þá hann felldi kóngsins lið
á báðar hendur.
20. Hjuggu þeir af honum Alexander
hægri hönd,
þar kom að hans móðir
og lagði við bönd.
21. Hjuggu þeir af honum Alexander
fætur tvo,
þá stóð hann á báðum hnjám
og barðist so.
22. Og so svarar Hringur kóngur,
hann klappar sér á hné:
„Viltu, ungi Alexander,
þiggja líf af mér?“
23. „Eg vil ekki, Hringur kóngur,
þiggja líf af þér,
minnstu á þá miklu smán
eg gjörði þér.“
24. Hjuggu þeir hann Alexander
af stafni fram,
sáran grét hún ríka frúin
eftir hann.
25. Hringur kóngur talar þá
við dóttir sín:
„Við skulum heim til landanna,
drekka mjöð og vín.“
– Alexander lætur byrðing búa
II
–––
27. „Það skal sá hin ungi riddarinn
launa þér
að þú hjóst hann Alexander
fyrir augum mér.
28. Og so sat hún ríka frúin
mánuði þrjá,
ekki þornar vatnið
á hennar brá.
29. Og so sat hún ríka frúin
mánuði fimm,
ekki þornar vatnið
á hennar kinn.
So gjörist í heiminum,
ei má öðrum trúa.
Alexander lætur byrðing búa.