Kvæði af Bóthildi

ÍFk númer:

ÍFk 37

VÓ númer:

VÓ 58

TSB númer:

Varðveisla á Ísl:

Fyrirsögn á íslensku:

Kvæði af Bóthildi

Fyrirsagnir á öðrum málum:

Lagboði:

Þjóðlag glatað. Tillögur að lagboða: Kirkjuklerks kvæði eða Krummi krunkar úti. Þá hefur Bára Grímsdóttir tónskáld og kvæðakona samið lag við þennan sagnadans, ætlað fyrir hringdans.

Höfundur:

Ókunnur

Kvæðagrein:

Sagnadansar; Vikivakar

Kvæði undir sama bragarhætti: 

Útgáfur: 

Efni kvæðis:

Uppruni og aldur kvæðisins:
Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:

Athugasemd: 

Viðkvæði: Svanurinn syngur víða, 

alla gleðina fær,

blómgaður lundurinn

í skógi grær.

1. „Hvort eru þetta lúðralát,

– alla gleðina fær, –

sem hér ganga í alla nátt?“

– í skógi nær,

svanurinn víða, svanurinn syngur víða.

2. „Ekki eru þetta lúðralát

heldur ein mey sem syngur so hátt.“

3. Herra Pétur talar við sveina sín:

„Segið Bóthildi hún komi til mín.“

4. Sveinninn sté fyrir bóthildar borð:

„Kóngurinn sendi yður orð.

5. Kóngurinn sendi mig til þín,

biður þig ganga í höll till sín.“

6. Bóthild hugsar með sjálfri sér:

„Hvað mun kóngurinn vilja mér?

7. Stattu upp, Filpó bróðir minn,

fylgdu mér fyrir kónginn inn.“

8. „Hvað skal mér fyrir kónginn gera,

eg kann hans ekki merki að bera?“

9. Hún sté á sinn hvíta hest,

allra kvenna reið hún mest.

10. Hægra fæti í höllina sté:

„Heill sit kóngur, hvað viltu mér?“

11. Kastar hann hjá sér kodda blá:

„Bóthild unga, sit þar á.“

12. Kóngurinn talar við sveina sín:

„Þér skuluð sækja taflborð mín.“

13. Tefldu þau so dagana þrjá,

Filpó sat og horfði á.

14. Tefldi hún af honum hauk og hund.,

fagra skóga og græna grund.

15. Tefldi hún af honum hjálm og hest,

alla þá gripi hann átti besta.

16. Upp stóð kóngur, hátt hann hló:

„Nú er vel teflt á mina trú.

17. Tuttugu merkur rauðagulls skrín

býð eg þér, Filpó, fyrir systir þín.“

18. „Ég held þann ei vera karlmanns maka

sem gull vill fyrir systur taka.“

19. Þá var sverð úr slíðrum dregið,

Filpó var með járnum veginn.

20. Bóthild situr og hugsar á:

„Hvörja hefnd mun kóngurinn fá?“

21. Bóthild talar við þernu sín:

„Kanntu að blanda svikavín?“

22. „Já vel, já vel ég það kann,

níu vega að eg nam.“

23. Hún fékk henni mjaðarhorn,

þar flaut ofan á eiturkorn.

24. Þann fyrsta drukkinn sem hann drakk

í níu hluti hjartað sprakk.

25. Bóthild settist í helgan stein,

– alla gleðina fær, –

alla daga var mey hrein,

– í skógi nær,

svanurinn víða, svanurinn syngur víða.