Jólalofsöngur 1849. Þýðing eftir Sveinbjörn Egilsson (f. 1791. d. 1852) rektor Lærða skólans í Reykjavík úr þýskum jólasálmi. Lagið er erlent en rótgróið hér eins og víðar.
Fyrirsögn:
Jólasöngur 1862
Lagboði:
Austurrískt lag við sálminn Stille nacht eftir Franz Xaver Gruber (f. 1787. d. 1863)
Höfundur:
Þýðing eftir Sveinbjörn Egilsson (f. 1791. d. 1852)
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Heimild/kvæðið á prenti:
1. Heims um ból
helg eru jól.
Signuð mær
son guðs ól,
frelsun mannanna, frelsisins lins,
frumglæði ljóssins, - en gervöll mannkind
meinvill í myrkrunum lá.
2. Heimi í
hátíð er ný;
himneskt ljós
lýsir ský;
liggur í jötunni lávarður heims,
lifandi brunnur hins andlega seims,
konungur lífs vors og ljóss.
3. Heyra má
himnum í frá
englasöng:
„Allelújá!"
Friður á jörðu, - því faðirinn er
fús þeim að líkna, sem tilreiðir sér
samastað syninum hjá.