Sofðu ætíð sætan dúr

Sofðu ætíð sætan dúr. Bragarháttur við þessa barnagælu er undir gömlum vikivakakvæðaháttum (t.d. eitt vikivakakvæði sem hefur upphafið „Margt trúi' eg hrelli mína önd")

Fyrirsögn:

Lagboði:

Íslensk þjóðlög (2), hugsanlega gömul vikivakalög. Sjá Bjarna Þorsteinsson (1906–1909, 610) og eftirfarandi hljóðrit:

Höfundur:

Ókunnur

Kvæðagrein:

Eitt vikivakakvæði - Upphaf: „Margt trúi' eg hrelli mína önd." Vikivakakvæði. ÍGSVÞ bls. 157-158.
Eitt vikivakakvæði - Upphaf: „Sé þín aldrei sæmdin lægð." Vikivakakvæði. ÍGSVÞ bls. 173
Kvæðiskorn af þeim rúmlata ferða-Knút - Upphaf: „Kepptist við að koma í Róm/ og kaupa sér þar helgidóm." Eftir síra Stefán Ólafsson í Vallanesi (f. 1619. d. 1688) eða síra Guðmund Erlendsson (f. 1595. d. 1670). Kvæði undir vikivakakvæðaháttum. Íslenskt þjóðlag varðveitt inn á segulbandasafni Árnastofnunar

Heimild/kvæðið á prenti:

Sofðu ætíð sætan dúr,

sorg þér renni brjósti úr,

eilífur drottinn, einkar trúr,

yfir þér virðist vaka.

– Drottinn geymi drenginn minn spaka.