Dit bijbelse thema was de aanleiding voor de voorstelling van een hevige storm op zee, waarin de lichteffecten, de kleur, de atmosfeer en de dynamiek de acteurs zijn. Ensor dacht bij het schilderen misschien terug aan doeken van Turner die hij kende van reproducties of vanuit zijn reis naar Engeland. Vermoedelijk identificeert Ensor zich hier met de figuur van Christus.
Lucht en licht worden hier door elkaar gemengd, worden één en vallen weer uit elkaar. De zee en de lucht worden weergegeven door gekleurde strepen, neergezet met lange penseelstreken.