Þórnaldarþula

Hlýði menn fræði mínu,

meðan eg segi sök mína í sleða,

það var fyrir sann faðir minn bjó,

hann átti sér það greni

sem aðrir melrakkar áttu sér í seli.

Er Þórnaldur bóndi á þingi?

Já, hér mig son minn og eg,

og hér stöndum vær þrír, Þórnaldarnir.

Ei veit eg eftir hvörjum Þórnaldi þú spyr.

Eg spyr eftir Þórnaldi Þórnaldarsyni

Valnafarsyni austanhallt úr Vopnafirði.

Hér máttu hann sjá

teitan og heitan,

ómúsétinn, ómelskorinn,

Þorgautur níðingi.

So er mér í minni sem við munum sést hafa,

hvar sáunst við?

Við sáustum á landi og ekki á landi.

Það var á miðjum Þjórsársandi.

Hvað hafðir þú til merkis

hvort þú sást mig

heldur en annan mann?

Þú hafðir bróklindann brasaðan,

járnhattinn tinaðan,

kápu kollótta,

reiddir krókaspjót um öxl þér,

reiðst alsvörtum uxa brynjuðum að bógum fram,

lést so brokka á þingið, Þórnaldur bóndi.

Fleiri voru í ferð með mér,

hvað hétu þeir?

Hann hét Dumkeli Dalasez;

ei var mér kenningarnafn hans kunnugt.

Móðir mundi hann sér þó átt hafa,

hvað hét hún?

Hún hét Mús og Más, Hlöður fjórar,

Tungltífa, Tréfríður hét hún,

þó borð bæði Bauthildur gauta,

verður því að lengja nafn meyjarinnar,

að dauður var faðir hennar og móðir

fyrir tíu árum áður mærin kóm í heiminn.

Hún varð að heita

Höppum, Skjöppum,

Þórtöppum, Höfuðtöppum,

fyrst Restella,

þá Rumbansystir,

eða hvað hún heitir,

Belginhnötta,

Flasingása

Afturskvetta,

Andarnefja,

Skarfur og Skyrfullur,

Velskrifaður.

Barnsgrátur í Bæ,

blæðir undir rúmstokkum,

silfurþræðir þrír

og Slefugerði.

Ambátt átta eg mér eina

hún gekk næst þeirri bestu og vestu,

móðir lofaði mundilyrði,

mokaði hún með reku stirðri,

vann hún allt það sem hún bætti,

barn gjörðir þú þeirri, Þórnaldur bóndi.

Hvörju ætlar þú að launa mér fyrir bauginn hinn tvítelta,

þá þú laugst uppá mig algjörðri sök á þingi, Þórnaldur bóndi?

Eigi ræði eg um það.

Hver er sök?

Sökin er í sjóð,

sjóður er í belgi,

belgur er í bandi,

bandið er í keri,

kerið er í jörðu,

jörðin er í búri,

búrið er í lási,

lyklar munu þar ganga, Þórnaldur bóndi.

Hvar hanga þeir?

Þeir hanga á kingunni á bringunni

hjá Þórnaldsdóttur,

þar Bessi brann í grautarkatlinum

fyrir sjálfa Jakobsmessu.

Hvað skal eg hafa til merkis um það

hvort eg kenni hana heldur en aðra konu?

Kenna muntu konuna

sem kringinn hefur á bringunni,

valbrána á kinninni,

vörtuna á styrslunni.

Há og mjó er rennlan,

rennt í rauðu aftan,

so muntu flestar vita

manninum gefnar,

satt er það.

Út ríður Arngerður hnúka,

önnur kona Þorgerður slúka,

þriðja var þar Geirlaug glyðra,

þar var dregin flyðra.

Götur látum vér göngla.

Gunnlaugur ríður í þöngla,

hefur hann kápu fellda,

fetar stórt sem klerkar,

þá buldi á brúnum,

þá vér bjuggum með bændum vorum.

Brandur er á Sýrlandi.

Öðruvís var þá í heimi vorum,

hafði hann alla Sumarliðasýslu.

Öðruvís var þá í heimi vorum,

vér lyptum upp lærum vorum

létum ganga dreng.

Óðinn réð fyrir Ásum þeirra,

en þeir réðu fyrir öllum töðuhlöðum vorum.

Hestur er mér horfinn,

hömóttur um brárnar,

baksár á bógum,

bundinn kjaftur í ól,

haltur á hægra auga,

hringeygður á vinstra fæti,

fótur úr fitleika,

fallið höfuð úr tönn.