Út gekk hún grænklædd

Út gekk hún grænklædd

með gult undir fóðrið.

Hún var sig svo dramblát,

hún vill ekki sitja

utan á silfurstóli,

ekki vill hún drekka

utan af silfurskálum,

(ekki vill hún drekka

utan það vín væri

er vaski riddarinn bæri).

Silki er hennar sorgarband,

og sjálfur skal hann leysa;

leysi sá sem leysa kann,

(og) það er hinn ungi Hoffmann.

Kysstu þína kæru,

og klappaðu henni með æru.