Tunglið skín á himni háa

Fyrirsögn:

Tunglið skín á himni háa

Lagboði:

Íslenskt þululag

Höfundur:

Ókunnur. Þjóðkvæði

Kvæðagrein:

Þulur; Dansþulur; Vikivakar; Íslensk þjóðkvæði
Kvæði undir sama bragarhætti:

Á ekki við

Heimild/kvæðið á prenti:

Tunglið skín á himni háa,

gekk ég út á ísinn bláa.

Þar var kátt á hjöllum

hjá dansmönnum öllum;

undir tók svo hátt í hömrum og fjöllum.

Þar kom hann Ingimundur í peysunni bláu,

hann fékk mest hólið hjá drósunum smáu.

Þar kom hún Sigrún,

hlaðbúin var hún;

dansaði hún með einum,

en dvergar hlógu í steinum.

Ég sá þá ganga

utan með sjónum.

Dönsum og dönsum.

Þar kemur hann Guðmundur Grímsson,

Þórólfur, Stórólfur,

Þorbjörn og Helgi,

Rútur og Trútur

og Rembilátur,

Vingull og Kringill

og karlinn hann Bjálfi.

Ekki vill hún Ingunn

dansa við hann Svein.

Annan fær hún ungan mann

og dansa þau á svelli,

en tunglið skín á felli.

Litla Sigga lipurtá

dansar við Bjarna,

sem nú stendur hjá sveinunum þarna.

Karlmannlegur er hann,

af öðrum mönnum ber hann,

silkin hennar og sokkabönd

sjálfur skal hann leysa;

leysi sá er leysa kann,

það er hann ungi hofmann.

Langt ber hann af dansmönnum öllum

og ennþá skín tunglið á fjöllum.

Álfar uppi í hlíðum,

renna sér á skíðum

og stjörnurnar blika

á himninum blíðum.