Hattvísur

1. Til skemmtunar eg skýri frá,

skötnum þeim sem hlýða:

höfuðklæði eitt eg á,

ei finnst svoddan víða.

2. Hattur er það með hagleiks art

herlega umvandaður,

bæði er í honum skjól og skart,

eg skrökva það ekki, maður.

3. Hver hann setur höfuð á,

ef hér um rétt skal bera,

í mannatölu meiri sá

mun þá haldinn vera.

4. Ýtum gjöri eg á því skil,

engan svo það villi,

í Rómaborg var búinn til

með bestu hagleiks snilli.

5. Meistarar þrír, ég mæla vann,

með manndóms orku freka,

í þrjú ár voru að þæfa hann,

því mun hann ekki leka.

6. Þeir hafa eflaust, þess er von,

þegið ómakstollinn;

borðinn kom frá Babílon

er bundinn var um kollinn.

7. Svoddan þing ei þénti par

þeim er voru á snáfi;

ævi sína alla bar

Andríanus páfi.

8. Fógetinn vill fá sér hatt,

mig fyrnar ei á því skvaldri,

þenk og víst að það er satt

þenna fær hann aldrei.

9. Amtmaðurinn, eg vil tjá,

ærna maktin styður,

hattinum mínum hann vill ná

hvað mér líkar miður.

10. Herra Gísli Hólum frá

höldum bannar hrekki,

hattinum mínum hann vill ná

hvað mér líkar ekki.

11. Nú er líka *Níels Ker

í næsta harðri göngu,

samt mun hann ekki setja mér

svoddan þing með röngu.

12. Sýslumennirnir, sagt er mér,

silfrið í hann bjóði,

prestagrúinn allur er

og í sama hljóði.

13. Lögréttumenn ljóst ég finn,

látast þeir mig þéra,

hreppstjórar fyrir hattinn minn

hafa nóg að bera.

14. Sel ég hann ekki, segi eg enn,

sjálfs míns eigin losta,

þó skyldu heyra hyggnir menn

hvað hann á að kosta.

15. Hann skal kosta hafskip best,

heilfragtað með dölum,

Skriðuklaustur, skreiðarlest

og skák af tönn úr hvölum.

16. Þó vil ég fá þokkabót

þetta rétt með sönnu:

sexræðing og selanót

og sjö fjórðunga pönnu.

17. Samt er hann ekki seldur dýrt,

segi það hver sem biður.

Hjá honum þetta reynist rýrt

ef reiknað allt er niður.

— —

18. Einhver kannske meini mér,

þó mál sé nú að þagna,

ljóðin, þau sem lykta hér,

lukkan styðji bragna.