Katrínarkvæði

1. ::Í vist á kóngsgarð komin

hún Katrín litla var::

Sem lýsti logskær stjarna

og langt af þernum bar.

2. ::Sem lýsti logskær stjarna

og langt af þernum bar::

þá kom hinn ungi kóngur

þar Katrín litla var.

3. ::Ef kýs þú Katrín litla

að koma og verða mín::

þér essið gráa gef ég

sem glæst með prýði skín.

4. ::Ei essið grátt ég girnist

sem gullin söðul ber::

þess unn þú eigindrottning

en æru griða mér.

5. ::Ef kýs þú Katrín litla

að koma og verða mín::

þér gullkórónu gef ég

sem glæst af prýði skín.

6. ::Ei gulliðdjásn ég girnist

sem glæsta prýði ber::

þess unn þú eigindrottning

en æru griða mér.

7. ::Ef kýs þú Katrín litla

svo kalt að synja mér::

í greipar gaddatunnu

þá grýta læt ég þér.

8. ::Í greipar gaddatunnu

þeir grýttu hringaþöll::

Og siklingssveinar veltu

þar svann um þveran völl.

9. ::Tvær dúfur liðu úr lofti

svo ljósar eins og snjár::

þá leist þar Katrín litla

í loft upp flugu þrjár.

(Þýðing úr sænsku eftir Steingrím Thorsteinsson)