Ungbörnin syngja

Viðlag: Ungbörnin syngja

uppá herrann [Jesúm] Krist.

Guð var barn

þoldi neyð og angist.

Hann var herrann himnum á,

hlaðinn dyggð og sóma,

útvaldi sér öllum hjá

englasveitin fróma.

Mæddist stórum miskunn há

mannsins syndir að pyngja.“

— Ungbörnin syngja.

Í handritinu JS 267 8vo

(Skrifað upp á Landsbókasafni 27. febrúar 2025)

Viðlag: Ungbörnin syngja,

upp á herrann Krist,

Guð var barn,

þoldi neyð og angist.

1. Þú fórst herrann himnum frá

hlaðinn með dýrð og sóma

útvaldist oss einninn hjá,

þig englasveitin fróma,

þig mæddi stóra miskunn á

mannsins synda dyngja.

— Ungbörnin syngja —

Þó fórst af himnum frægur Guð

fæddist af mey fyrst utan neyð

og veraldar vist.

— Guð var barn,

þoldi neyð og angist.

2. María lét hans móðirin sín,

meyjan sú hin unga,

græðarann fæddi gullhlaðs lín

gekk með þennan þunga,

ánauð kvöl né ógna þeim

ei gjörði hana þvinga

— Ungbörnin syngja —

Fátækur var frelsarinn

hann fæddist fyrir lýðinn sinn

með heiður og list

— Guð var barn,

þoldi neyð og angist.

3. Í veikum reifum vöfðu þann,

vegleg hjónin bæði,

í lágum stallinn lagður var hann,

sem lánað var himna gæði,

grimmir júðar gáfu ei þar,

góðvild sína þyngja,

— Ungbörnin syngja —

Undir hafði ei þægindið neitt,

hertann varð að liggja greitt,

því barn var fyrst

— Guð var barn,

þoldi neyð og angist.

4. Sannlega varstu særður barn,

á sjálfum átta degi,

lausnarinn spenti langan harm

lögmál braut hann eigi,

drottinn fyrir sitt dýrsta tafn (?)

til dómsins lætur hringja,

— Ungbörnin syngja —

Fárin sjö á Egyptaland,

Jesús var o.. forðaðist grand

og orðinn víst.

— Guð var barn,

þoldi neyð og angist.

Svipaður háttur og Eitt kvæði á bls. 191–192 í ÍGSVÞ IV:

Viðlag: Stíg við mig stundu

stúlkan ung og blíð

mín ráðin mundu

menþöllin þýð.

Fyrst af öllu góðan guð

gjörðu' að óttast læra,

hans heilög orð og blessuð boð

bezt í nyt þér færa;

til verka góðra vertu' aðstoð

við þáu helzt þér undu.

— Stíg við mig stundu —

Gakktu' ei Satans syndastóð

svo þú hreppir eingan móð

né raunastríð

— Mín ráðin mundu

menþöllin þýð. 

Svipaður háttur og Svo sagði stúlkan:

Viðlag: Svo sagði stúlkan,

hún gjörði að gamni sér:

„Ljáðu mér leysa lindann,

og liggðu hjá mér."

Náttúran er naum og veik

nún fyrir flestum mönnum,

engin þorir afmorsleik

ungum bjóða svönnum.

Þó fljóðin með þeim fari á kreik,

þá fýsir ekki á yndisrann,

— Svo sagði stúlkan —

Vinglaðir sem ráfi í reyk

rétta í hönd frá sér.

— Ljáðu mér leysa lindann,

og liggðu hjá mér.

Svipaður háttur og Drósin fann danskinn:

Viðlag: Drósin fann danskinn

dulmælin jók.

Hún kysti' hann Hermann

þá húma tók.

Int var mér að auðar Ná

eitt sinn gjörði ríða,

úr dal einum við djúpa á

drösulinn lét hún skríða;

hún skundar þar að, sem skipið lá,

skal eg ei ljúga atburð þann.

— Hún kysti' hann Hermann —

Kokkurinn þegar kvendið sá

kryddum matinn jók.

— Hún kysti' hann Hermann

þá húm tók.