1. Nepjuklóin kreppti skó,
kyrrð ei bjó í dalnum.
Kári hló og köldum snjó
kinnar sló á halnum.
2. Ei skal hræðast hríð og snjó,
harðna í skæðum pínum.
Enn þá blæðir brennheit þó
blóð í æðum mínum.
3. Oft er kátt við kvæðamál,
kitlaði' dátt að ríma.
Þar ég átti yl í sál
undir háttatíma.