Fyrirsögn:
Þorrablót 1900 (Verslunarmannafélagið)
Lagboði:
Óvíst en líklega Danagrund eftir Weyse
Höfundur:
Matthías Jochumsson (f. 1835. d. 1920)
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Heimild/kvæðið á prenti:
1. Engin fleiri aldamót
ætla má vér hjörum,
Þorra gamla þakkarblót
því mun skylt vér gjörum.
Þó skal heiðið Herjans þjór
honum enginn bjóða,
heldur gullinn Braga bjór
beztu hjartans ljóða.
2. Setjum hátt á sjónarhól
svásleg tákn að skoða:
yfir kaldan klakastól
kvöld- og morgun-roða. –
Tveggja alda sigursól
sumardagar boða!
Inn með vonir, ást og skjól!
Út með sorg og doða.
3. Hræðumst ei, þótt holdið sé
hjómi líkt og bólu;
bólan hver í báruhlé
brosir glöð við sólu.
Ef vort kyn er ýlustrá
undir köldum bárum,
stráið það mun sólu sjá
signað feginstárum.
4. Helgað sé vort fyrsta full
feðra vorra minni: –
allir fegnir færa gull
föður og móður sinni.
Kyn frá kyni, öld af öld
áum blæddu sárin,
svo vér þetta Þorrkvöld
þekktum færri tárin.
5. Næstu minnin vígjum vér
vorum beztu mönnum.
Lifi drós og drengur hver
dáðum prýddur sönnum.
Lifi sá, er sinni þjóð
selur kraft og blóma,
meðan háleit hrífa ljóð
hljóti frægð og sóma!
6. Blessi svo vorn sjónarhól
sjálfur Drottins alda!
Vermdu, heilög himinsól,
höfuð landsins kalda!
Birtu ljós og líknarráð
lífsins sólarhöllu.
Finnum oss í frjálsri dáð!
Finnum Guð í öllu!