Vorvísa 1854

Vorið er komið og grundirnar gróa,

gilið og lækirnir fossa af brún.

Syngur í runni og senn kemur lóa,

svanur á tjarnir og þröstur í tún.

Nú tekur hýrna um hólma og sker,

hreiðrar sig blikinn og æðurinn fer.

Hæðirnar brosa og hlíðarnar dala,

hóar þar smalinn og rekur á ból.

Lömbin sér una um blómgaða bala,

börnin sér leika að skeljum á hól.