Þorrablótsvísur

Þorrablótsvísur eru þorrablótskvæði eftir Hannes Hafstein (f. 1861. d. 1922). Lagboðinn er fenginn úr laginu 27. Söngur Fredmans eftir Bellman. Kvæðið er í Stúdentasöngbókinni frá 1894. Kvæðið var sungið á Þorrablóti 21. janúar árið 1887 en óvíst hvar.

Fyrirsögn:

Þorrablótsvísur

Lagboði:
27. Söngur Fredmans eftir Bellman

Höfundur:

Hannes Hafstein (f. 1861. d. 1922)

Kvæðagrein:

Þorrablótskvæði

Kvæði undir sama bragarhætti:

Heimild/kvæðið á prenti: 

1. Til veiga, til veiga 

vjer vekjum sérhvern mann!

Kominn er illviðra kóngurinn Þorri 

kaldur og sárreiður ættjörðu vorri. 

Með blóti, með blóti 

vjer blíðka skulum hann. 

2. Hann gægist, hann gægist

með grettur Frónið á. 

og sver það að ef nú enginn blótar

aðfarir han skulu verða ljótar. 

Til forna, til forna

hér fékk' ann blótin há.

3. Hann situr, hann situr 

á svelli lögðum stól.

Nær sem hann hnerrar hretin dynja

hósti hann fold og jöklar stynja. 

Í kvefi, í kvefi

er karlinn mesta fól. 

ATH KVÆÐIÐ ER ALLS 8 ERINDI! (Muna að skrifa það allt upp)