Þorrablótsvísur eru þorrablótskvæði eftir Hannes Hafstein (f. 1861. d. 1922). Lagboðinn er fenginn úr laginu 27. Söngur Fredmans eftir Bellman. Kvæðið er í Stúdentasöngbókinni frá 1894. Kvæðið var sungið á Þorrablóti 21. janúar árið 1887 en óvíst hvar.
Fyrirsögn:
Þorrablótsvísur
Lagboði:
27. Söngur Fredmans eftir Bellman
Höfundur:
Hannes Hafstein (f. 1861. d. 1922)
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Heimild/kvæðið á prenti:
1. Til veiga, til veiga
vjer vekjum sérhvern mann!
Kominn er illviðra kóngurinn Þorri
kaldur og sárreiður ættjörðu vorri.
Með blóti, með blóti
vjer blíðka skulum hann.
2. Hann gægist, hann gægist
með grettur Frónið á.
og sver það að ef nú enginn blótar
aðfarir han skulu verða ljótar.
Til forna, til forna
hér fékk' ann blótin há.
3. Hann situr, hann situr
á svelli lögðum stól.
Nær sem hann hnerrar hretin dynja
hósti hann fold og jöklar stynja.
Í kvefi, í kvefi
er karlinn mesta fól.
ATH KVÆÐIÐ ER ALLS 8 ERINDI! (Muna að skrifa það allt upp)