Herganga

1. Sortanum birta bregður frí,

brýst í austri roði um ský;

fagur um haga

dregur dagur,

dynur hana fjöðrum í;

vakið, ósmeykir, vinir, því,

vakið og takið stál og blý;

mál er óveilum

hölum heilum

harða í sverða-rimmu á ný.

2. Vek eg ei, mjúka mey að sjá,

maðar eður að glaðri lá,

heldur Hildar

halda ómildan

hrikaleik yfir bleikum ná,

þá er spúir blýi blá

brúður óprúð úr munni grá;

senn munum finna

og sennu kanna

svangra stingja byssum á.

3. Dragið óragir bitran brand,

boðið nú fjendum andar grand;

greiðið ótrauðir

dauða mót dauða,

dauðir áður en kyssum sand.

Hefðarlegt er hermanns-stand,

hreysti ei bresti vort samband;

heiður er fríður,

bræður blíðir,

blóði föður vernda land.