Þiðriks kvæði kóngs

ÍFk númer:

VÓ númer:

TSB númer:

Varðveisla á Ísl:

Fyrirsögn á íslensku:

Þiðriks kvæði kóngs

Fyrirsagnir á öðrum málum:

Lagboði:

Höfundur:

Ókunnur

Kvæðagrein:

Sagnadansar; Vikivakar

Kvæði undir sama bragarhætti: 

Útgáfur: 

Efni kvæðis:

Uppruni og aldur kvæðisins:

Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:

Athugasemd:

Viðlag: Viðurinn vex en völlurinn grór

í lundi,

harpan er mín hugarbót,

við skulum mæla með okkur mót,

munu þá hittast fundir.

Jómfrúin gleður menn allar stundir.

1. Eg sá standa í borgartúni

eina frú, 

hún er ekki á fréttum sein:

„Og hvað viltú?“

– Jómfrúin gleður menn allar stundir.

2. „Eg fer minna erindanna,“

sagði sveinn.

„Falaðu ekki stúlkurnar,

því þú fer einn.“

3. „Þú þarft ekki að minna mig

á málin slík,

eg skal finna þig, faldabrík,

þó þú sért rík.“

4. „Talaðu ekki þvílíkt undur,“

sagði frú,

„faðir minn sviptir lífi þig

ef fréttir nú.“

5. „Þó eg láti líf og önd

fyrir elsku þín

eg skal mig á samri stund

í sæng til þín.“

6. Kóngurinn spurði litlu síðar

dóttur sín:

„Því er so orðinn lágur og stuttur

möttull þinn?“

7. „Eg sat undir eikinni,

mér varð heitt,

mínar þernur tóku söxin

og skáru breitt.“

8. „Þínar þernur kunna ekki

að skera serk

heldur er það Þiðriks kóngsins

handaverk.“

9. Birgir setti bátinn fram

á hlunna mar,

sigldi hann so til landanna

sem Þiðrik var.

10. Börðust þeir so dagana þrjá

á grænni´ grund.

Þá missti kóngur lífið sitt

á Þiðriks fund.

– Jómfrúin gleður menn allar stundir.