Skeggkarls kvæði

ÍFk númer:

VÓ númer:

TSB númer:

Varðveisla á Ísl:

Fyrirsögn á íslensku:

Skeggkarls kvæði

Fyrirsagnir á öðrum málum:

Lagboði:

Höfundur:

Ókunnur

Kvæðagrein:

Sagnadansar; Vikivakar

Kvæði undir sama bragarhætti: 

Útgáfur: 

Efni kvæðis:

Uppruni og aldur kvæðisins:

Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:

Athugasemd:

1. Þylja vildi eg mansöng einn

– með riddurum, –

skeggið var svo mikið og breitt.

– Í leyndum,

í lundi þar þeir ríða.

2. Bar þar til í einni borg,

þar kom maður og skeggið dró.

3. Buðu þeir honum í bæinn inn,

báru með honum skeggið fimm.

4. Leiddu þeir hann um breiðleg göng,

í hverjum lokki á skegginu söng.

5. Þegar hann stökk í stofuna há

sté hann í sitt skeggið þá.

6. Kyssa vildi hann konuna í stað,

komst hann ei fyrir skegginu að.

7. Kyssa vildi hann stúlkur í krá,

flækti hann þær í skegginu grá.

8. Settu þeir hann á breiðan bekk,

á báðar hliðar skeggið hékk.

9. Gefinn var honum grautur á fat,

skeggið át þar hálfan mat.

10. Þegar hann vildi þreifa hjá

þegjandi var skeggið þá.

11. Þegar hann upp í ljósið leit

til lýta af sér skeggið sleit.

12. Þegar hann vildi kyrja í kór

þangað með honum skeggið fór.

13. Þegar hann vildi þreyta dans

þá tók undir skeggið hans.

14. Áður sá eg margan rekk

sem bæði hafði mumpaskegg.

15. Þó hef eg aldrei þann mann séð

sem so var gáfaður skegginu með.

16. Eitt sinn gekk hann út á hlað

– með riddurum, –

þá var skeggið skrifað á blað.

– Í leyndum,

í lundi þar þeir ríða.