ÍFk númer:
ÍFk 4
VÓ númer:
VÓ 3
TSB númer:
Varðveisla á Ísl:
Fyrirsögn á íslensku:
Ríka álfs kvæði
Fyrirsagnir á öðrum málum:
Lagboði:
Höfundur:
Ókunnur
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Útgáfur:
Efni kvæðis:
Uppruni og aldur kvæðisins:
Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:
Athugasemd:
1. Eirek nefni eg kónginn þann
stýrir beittum brandi.
Engilsól hét dóttir hans,
ólst hún upp í landi.
2. Engilsól hét dóttir hans,
hún gjörir sig blíða og káta,
hún vill öngum veraldarmanni
sía blíðu játa.
3. „Stattu upp frúin Engilsól,
litlu muntu týna,
gá með mér í hægaloft
og sýn mér blíðu þína.“
4. „Bannar faðir og bannar móðir
mér að ganga sovíða.“
Hann tók í henar hvítu hönd,
horfist það til kvíða.
5. Hann tók í hennar hvítu hönd,
lítt var deginum hallað,
leiddi hann hana í eitt lítið hús,
allt var innan tjaldað.
6. Hann leiddi hana í stofuna inn,
allt var skipað á bekki.
Einn var sá af öllum bar,
kenndi hún hann ekki.
7. Tjaldað var með hvítapelli
og so með silkiskrúða.
Hugsaði hún með sjálfri sér
hún mundi vera ein brúða.
8. Til orða tók hinn ríki álfur:
„Grát ei, barnið góða,
eg skal alla mína blíðu,
sætan, yður bjóða.“
9. „Eg sinni ei um þína blíðu,
hún kemur mér lítt að haldi,
eg hefi fengið harða sótt
og varla henni valdið.“
10. „Hafir þú fengið harða sorg
og varla henni valdið
við munum eiga ungan son
undir silkitjaldi.
11. Ef þú átt einn ungan son
láttu hann Jálkus heita.
Þinn guð er so miskunnsamur,
hann mun ykkur allt gott veita.“