Embedded Files
ÍFk númer:
ÍFk 33
VÓ númer:
VÓ 38
TSB númer:
Varðveisla á Ísl:
Fyrirsögn á íslensku:
Magna dans
Fyrirsagnir á öðrum málum:
Lagboði:
Lagið er glatað.
Höfundur:
Ókunnur
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Útgáfur:
Efni kvæðis:
Uppruni og aldur kvæðisins:
Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:
Athugasemd:
1. Magni siglir um saltan sjá,
– fyrir mæði, –
getur hann ekki landi fyrir myrkri náð
– þann herleg mann.
Sigla þeir stóran ægi.
2. Magni siglir með gulli búinn brand,
ljómann leggur upp á land.
3. Akkeri kastar á hvítan sand,
þar gekk hann Magni fyrst á land.
4. Skemmu leit hann standa, gulli var hún byggð,
þangað réð Magni að ganga fyrst.
5. Klappar á dyr með lófa sín:
„Ljúktu upp, Svíalín, láttu mig inn.”
6. „Ég læt hér öngvan inn um nátt,
eg hef við öngvan stefnur átt.
7. Ég læt hér öngvan inn um sinn,
eg hefi öngvum stefnt hér inn.”
8. Fatta hefur hann fingur og smá,
með listum plokkar hann lokur í frá.
9. Svíalín kastar kodda blá:
„Herra Magni, hvíldu þar á.”
10. „Lítt var eg þinn herrann þá
þú vildir ekki láta lokur í frá.”
11. Magni sest á sængurstokk,
drógu þeir af honum skarlatssokk.
12. Magni talar við sveina sín:
„Berið hana Svíalín í sæng til mín.”
13. Lágu þau so langa nátt,
skröfuðu margt en sungu fátt.
14. „Stattu upp, Magni, og klæddu þig skjótt,
minn faðir kemur hér hvörja nótt.”
15. „Hvað mun eg standa upp og klæða mig skjótt.
Hvorki er í loftinu bogi minn né spjót.”
16. „Upp máttu standa og klæða þig skjótt,
bæði er í loftinu bogi þinn og spjót.”
17. Klappar á dyr með lófa sín:
„Ljúktu upp, Svíalín dóttir mín.”
18. bíddu mín, faðir, um litla stund
meðan eg geng í græna lund.
19. Bíddu mín, faðir, um litla hríð
meðan eg vek upp þernur mín.”
20. Fyrr hjó kóngurinn lokur í frá
heldur en hann Magni gat brandinum náð.
21. „Vel kominn, kóngur, í höll til mín,
þiggðu gull fyrir dóttur þín.”
22. „Eg vil ei þitt gull o geg vil ei þitt fé,
ekki utan höfuð af þér.”
23. Hann tók í hans gula lokk,
hjó hans höfuð við sængurstokk.
24. „Það skal eg, kóngurinn, muna þér
þú hjóst hann Magna fyrir augunum á mér.
25. Þó þú viljir mig manni gefa
sjálf skal eg hann með vopnum vega.”
26. Kóngurinn fékk so mikinn þjóst,
hann kastaði höfðinu fyrir frúinnar brjóst.
27. „Værir þú mér so vandalaus sem þú ert mér skyld
þú skyldir smakka þá hvössu egg.”
28. Þegar að sól á fjöllum rauð
Svíalín þoldi sára nauð.
29. Þegar að sól á fjöllum skein
Svíalín fæddi fríðan svein.
30. Ól hún þann hinn unga svein,
það vissi enginn utan þernan ein.
31. Þernan spurði Svíalín sín:
„Hvað skal heita sonurinn þinn?”
32. „Það má eg minnst til hefndanna gera,
sjálfur skal hann mitt föðurnafn bera.”
33. Þá var sveinninn vetra þré
þegar hann sté fyrir móður hné.
34. Þá var sveinninn vetra fimm
þegar hann gekk út og inn.
35. Þá var sveinninn vetra vetra tólf
þegar hann sté á hallargólf.
36. Leiddi hún hann til kirkjunnar, nóg var þar fé,
blóðugan brandinn skyrtunni vafinn hún lagði honum í hné.
37. „Þessi skyrta var af höndum dregin
þá þinn faðir var í skyrtunni í loftinu veginn.”
38. Magni spurði móður sín:
„Hvört skal eg leita að föðurbana mín?”
39. Eg get ekki sannara sagt þér í frá,
kóngurinn í höllinni okkur jók þrá.”
40. Magni beiddi móður sín:
„Lofaðu mér að ganga hvört sem eg vil.”
41. „Gakktu, gakktu, sonur minn,
gjörðu öngvum þínum frændum mein.”
42. Magni gengur í höllina inn,
brugðið hafði hann brandi undir safalaskinn.
43. Magni spurði móðurföður sinn:
„Hvað skal eg hafa fyrir föðurbætur mín?”
44. „Lambið er í hlöðunni, hefur brotinn fót,
það skaltu hafa í föðurbót.”
45. Það vann hann kónginum fyrsta mein,
hjó hann fyrir borðunum hans kertasvein.
46. Það vann hann kónginum annað grand,
hjó hann fyrir borðunum hans merkismann.
47. Ekki þurrkaði hann Magni af brandinum blóð,
þar hjó hann kónginn sem hann stóð.
48. So var hann skjótur af höllinni út,
enginn gat náð í hans skikkjuskraut.
49. Magni kom til móður sín:
„Hvört hefu þú gengið, sonur minn?”
50. „Eg hefi gengið upp með á,
heyrði eg fugla syngja þrjá.
51. Heyrði eg fugla syngja
eldri suma en yngri.
52. Eg get ekki sannara sagt þér í frá,
ég hjó þann kónginn sem okkur jók þrá.”
53. „Of fá skyldir þú þína frændur sjá,
þú dræpir þá alla og breyttir so.”
54. Nú skal setja eitt fjölmennt þing,
Magni skal sitja í miðjum hring.
55. Hvað á Magni á þingið að gjöra,
honum þorir enginn sakir að bera?
56. Þann skal honum Magna dóminn dæma,
– fyrir mæði, –
hann skal kóngur yfir Svíaríki vera,
– þann herleg mann.
Sigla þeir stóran ægi.
Page updated
Google Sites
Report abuse