Kvæði af Tófu og Suffaralín

ÍFk númer:

VÓ númer:

TSB númer:

Varðveisla á Ísl:

Fyrirsögn á íslensku:

Kvæði af Tófu og Suffaralín

Fyrirsagnir á öðrum málum:

Lagboði:

Höfundur:

Ókunnur

Kvæðagrein:

Sagnadansar; Vikivakar

Kvæði undir sama bragarhætti: 

Útgáfur: 

Efni kvæðis:

Uppruni og aldur kvæðisins:

Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:

Athugasemd:

1. Valdimann í lundinum lætur gullið slá,

– hann plagar sig út að ríða, –

sextigi nagla í söðulboga þrjá.

– Sprettur eitt laufið í lundinum so víða.

2. So var hún Tófa litla til ferðanna fús,

Alla nátt klæddi hún sig við kertaljós.

3. Tófa litla klæddi sig í stakkinn blá,

gull með hverjum sauminum lá.

4. Hún fór í þá skyrtu smá,

sjö álfkonur á sumri saumuðu þá.

5. Tófa litla sté á hvítan hest

Allra kvenna reið hún mest.

6. Tófa litla kom í borgarhlið

Þar var hann Valdemann með sitt lið.

7. Tófa litla talar við Gunnar prest

Hvort hefur hann Valdemann meyna fest?

8. Veit það sá hinn ríki, fastnað hefur hann mey

Suffaralín í Óðinsey.

9. Valdemann talar við sveina sín,

kallið á hana Tófu litlu, hún komi til mín.

10. Axlar hún yfir sig safalaskinn,

Se gengur hún fyrir kónginn inn.

11. Hægra fæti í höllina sté,

Sittu heill, kóngur, hvað viltu mér?

12. Kóngurinn klappar í sæti hjá sér,

Tófa litla, sit hjá mér.

13. Heyrðu það nú, Tófa mín,

hvörsu vel annstu henni Suffaralín?

14. So vel ann eg henni Suffaralín,

sem hönum Christofforus syni mín.

15. Gef eg henni gangvarann grá,

drottningarnafnið ofan á.

16. Valdemann talar við sveina sín,

kallið á hana Suffaralín, hún komi til mín.

17. Axlarhún yfir sig safalaskinn,

So gengur hún í höllina inn.

18. Hægra fæti í höllina sté

Sittu heill kóngur, hvað viltu mér?

19. Kóngurinn klappar í sæti hjá sér,

Suffaralín, þú sit hjá mér.

20. Heyrðu það nú, Suffaralín

Hvörsu vel annstu henni Tófu mín?

21. So vel anneg henni Tófu þín,

sem þeim glefsandi vargi á skóginum hrín.

22. Gef eg henni búgarða þrjá,

Brenni hún kvik fyrir alla þá.

23. Gef eg henni fingurgull sjö,

Brenni hún kvik fyrir gjörvöll þau.

24. Hvort viltu heldur við Valdemann skrafa,

ellegar með mér í baðstofu að fara.

25. Fyrr vil eg við Valdemann skrafa,

heldur en með þér í baðstofu að fara.

26. So var hún Suffaralín í höndunum stinn

dregið gat hún Tófu litlu í baðstofu inn.

27. Christophorus, sonur minn, hjálpaðu mér,

Hún Suffaralín ætlar að kæfa mig hér.

28. Hvað mun eg, móðir mín hjálpa þér,

Tólf brynjaðir menn halda mér.

29. En so svaraði hún Suffaralín, í hliðfjölum brast,

Hvör er sá Herjans son að hnikar so fast?

30. Þetta tala hann Valdemann í manna þröng

Því kemur hún ekki Tófa mín að nætursöng?

31. En so svaraði hún Suffaralín af lymskunni rjóð,

Hún Tófa þín er orðin baðstofumóð.

32. Betri var hún Tófa mín í náttserki sín,

en þú Suffaralín í Svíaríkjum þín.

33. Betri var hún Tófa mín með eina kú

en þú Suffaralín með fimmtán bú.

34. Værir þú so *kallmaður sem þú ert sprund

láta skyldir þú lífið í samri stund.

35. Værir þú so *kallmaður sem þú ert víf

í baðstofunni skyldir þú láta þitt líf.

36. Það skal eg, Suffaralín, skaprauna þér

Þú skalt aldrei koma í sæng hjá mér.

37. Hann tók í hennar hvítu hönd

snaraði henni út yfir ljórabönd.

38. Aðra festi hann frúna sér

– og plagar sig út að ríða. –

Kristín var hún nefnd fyrir mér.

– Sprettur eitt laufið í lundinum so víða.