Embedded Files
Kvæði af Ingu lífstuttu er mögulega með elstu íslensku sagnadönsum. Mögulega frá 15. öld. Ekkert þjóðlag hefur hins vegar varðveist við kvæðið hér á landi og voru þessi tvö lög samin fyrir nokkrum árum. Þó eru til þjóðlög við þetta kvæði annars staðar á Norðurlöndunum.
ÍFk númer:
ÍFk 25
VÓ númer:
VÓ 23
TSB númer:
Varðveisla á Ísl:
G, B, V2, V1 ofl.
Fyrirsögn á íslensku:
Kvæði af Ingu lífstuttu
Fyrirsagnir á öðrum málum:
Lagboði:
Glatað á Íslandi. Dönsk og sænsk þjóðlög hafa varðveist við sagnadansinn með sama viðlagi (sbr. tenglana hér fyrir neðan).
Höfundur:
Ókunnur
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Útgáfur:
Efni kvæðis:
Uppruni og aldur kvæðisins:
Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:
Athugasemd:
1. Inga litla út í lönd,
– og undir hlíða –
gull voru hennar axlarbönd.
– Vel mátti hún hans bíða.
[Grænt og fagurt aldin undir hlíða.]
2. Hennar báðu margir menn.
Ei vill frúin giftast enn.
3. Hennar bað svo kóngurinn sjálfur.
Ei vill frúin giftast heldur.
4. Þar kom einn riddari ríðandi í land.
Honum var Inga gefin í hand.
5. Níu nætur voru þau saman,
undu sér með gleði og gaman.
6. En á þeirri tíundu nótt
þá tók Inga banasótt.
7. Kalla lét hún hann til sín:
„Góði riddari gá til mín.
8. Hvernig muntu bera þig?
Dauðinn tekur að sigra mig."
9. „Eg mun lifa við sút og sorg,
en þú munt grafin í vígða mold.
10. „Ríddu þig í Húnavík,
þar er sú mey, sem mér er lík.
11. Þegar þú kemur á hennar arm,
minnka mun þér tregi og harmur.
12. Inga litla gaf upp önd,
riddarann spenntu sorgarbönd.
13. Inga var var höfð í kirkju inn,
brunnu yfir kerti fimm.
14. Ríður hann sig í Húnavík,
þar fékk hann mey sem henni var lík.
15. Vendi ég mínu kvæði í kross,
– og undir hlíða –
Sankti María sé með oss.
– Vel mátti hún hans bíða.
[Grænt og fagurt aldin undir hlíða.]
Page updated
Google Sites
Report abuse