Kvæði af herra Pána

I. Úr Kvæðabók Gissurar Sveinssonar (AM 147 8to):

1. Eiríkur ríður á hauginn upp,

hann talar við sína barma:

„vér skulum ríða í Breiðadali,

vekja upp vora harma!

Ríðum vér svo í Breiðadali.

– Í þyrni og blóma.

2. Ríðum við svo í Breiðadali,

vekjum þá bræður tvo:

það er hún frúin Lucia,

sem löngum eftir þreyr."

Mánudaginn í myrgin einn.

3. Mánudaginn í myrgin einn

hvessa þeir sín spjót:

á þriðjudaginn eptir

ríða þeir bræður út.

Glaðir ríða þeir bræður út.

4. Glaðir ríða þeir bræður út,

þeir temja sinn fola með vendi;

það er hann herra Páni,

hann talar við stoltar kvendi:

„Mig hefir dreymt þann draum í nátt."

5. Mig hefir dreymt þann draum í nátt,

guð bið ég hann ráði:

að mér þóttu hvítabirnir

leika við mig báðir.

Annar tók mig sér í fang.

6. Annar tók mig sér í fang,

kreisti mig og kramdi;

annarr sló mér högg á bak

fast með sínum hrammi."

Talar svo margt við stolls jómfrú.

7. Talar svo margt við stolls jómfrú,

sú kann drauma að ráða:

„stattu upp, herra Páni!

þú stár þig nú til voða."

„Standa hús í mínum garði.

8. Standa hús í mínum garði,

hlaðin með múr og stein:

eg hræðist ekki hundrað manns.

þó ég sé fyrir einn."

Páni leit sig aptur á bak.

9. Páni leit sig aptur á bak,

hann heyrði hesta dynja:

„herra guð sé minn skriptafaðir!

nú má drauminn skynja."

Renndi hann stokk og renndi hann stein.

10. Renndi hann stokk og renndi hann stein,

renndi hann allt það hann mátti:

vildi hann gjarnan leysa sig

með öllu því hann átti.

Náði hann aldrei húsum sín.

11. Náði hann aldrei húsum sín,

þannig gár nú vísan mín:

þá grétu öll hinu dönsku víf,

þá herra Páni lét sitt líf.

– Í þyrni og blóma.

II. Úr AM 153 II 8vo

1. Eirík ríður á heiðar upp

og talar við sína barma:

„Vær skulum ríðar í Breiðadali

að vekja upp vora harma

ríða svo í Breiðadali

– Í þyrni og í blóma.

2. Ríða svo í Breiðadali

vekja upp bræður þrjá;

það er hún frúin Lucie

löngum eftir stár.

Mánudaginn í myrgin einn

3. Mánudaginn í myrgin einn

hvessa þeir sín spjót

þriðjudaginn eftir

þá ríða þeir út.

Glaðir ríða bræður út

4. Glaðir ríða bræður út

þeir temja sinn fola með vendi,

það er hann herra Páfi

hann talar við stolltar kvendi:

„Mig hefur dreymt þann draum í nátt.

5. Mig hefur dreymt þann draum í nátt

guð bið eg hann ráða

að mér þótti hvítabjörninn

leika við mig báðir.

Annar tók mér sér í fang

6. Annar tók mér sér í fang,

kreisti mig og kramdi;

þriðji sló mig hart á bak

fyrst með sínum hrammi."

Hann talar svo margt við stolltar frú

7. Hann talar svo margt við stolltar frú

hún kann drauma að ráða:

„Stattu upp herra Páfi

þú stár þig lítt til voða

standa hús í mínum garði

8. Standa hús í mínum garði

þakin með múr og stein.

Hræðist ég ekki hundrað manns

þó ég sé ein."

[Páfinn leit leit þá aftur á bak]

9. Páfinn leit þá aftur á bak,

hann heyrði hesta dynja:

„Herra guð sé minn skriftarfaðir."

„Muntu drauminn skilja."

Renndi hann stokk og renndi hann stein

10. Renndi hann stokk og renndi hann stein

og renndi hann allt það mátti,

vildi hann gjarnan leysa sig

með öllu því hann átti.

Nær hann ekki hestum sín

11. Nær hann ekki hestum sín

þannin gár út vísan mín

þá grétu öll en dönsku víf

hann herra Páfi lét sitt líf

– Í þyrni og í blóma.