ÍFk númer:
ÍFk 63
VÓ númer:
VÓ 20
TSB númer:
Varðveisla á Ísl:
Fyrirsögn á íslensku:
Bóthildar kvæði
Fyrirsagnir á öðrum málum:
Lagboði:
Höfundur:
Ókunnur
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Útgáfur:
Efni kvæðis:
Uppruni og aldur kvæðisins:
Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:
Athugasemd:
1. Hústrúin talaði við sinn son:
„Leitaðu þér að ungri kon.“
– Það heiðrar so margan riddara.
2. Með sinn son:
„Leitaðu þér að ungri kon.“
„Kæri mín móðir, gjörðu á skil.
Hvar vísar þú mér brúðar til?“
– Það heiðrar so margan riddara.
3. „Gjörðu á skil.
Hvar vísar þú mér brúðar til?“
„Eirek nefni eg kónginn þann,
fyrir Svíaríki ræður hann.“
– Það heiðrar so margan riddara.
4. „Kónginn þann,
fyrir Svíaríki ræaður hann.
Hann á sér þær dætur fimm.
Ná muntu þar einnri af.“
– Það heiðrar so margan riddara.
5. „Dætur fimm.
Ná muntu þar einnri af.“
Gunnlaugur bjó til skip og her.
So siglir hann fyrir Ölvers sker.
– Það heiðrar so margan riddara.
6. Skip og her.
So siglir hann fyrir Ölvers sker.
Hann gengur á land með drengja sveit
þar inni drekkur hirðin teit.
– Það heiðrar so margan riddara.
7. Drengja sveit
þar inni drekkur hirðin teit.
Eirekur hóf sín málin grimm:
„Kjóstu þér víf af meyjum fimm.“
– Það heiðrar so margan riddara.
8. Málin grimm:
„Kjóstu þér víf af meyjum fimm.“
Gunnlaugur bjarta brúði hlaut.
Hann sigldi með hana þaðan á braut.
– Það heiðrar so margan riddara.
9. Brúði hlaut.
Hann sigldi með hana þaðan á braut.
Hann flutti hana heim til landa sín
og lét hana blanda bjór og vín.
– Það heiðrar so margan riddara.
10. Landa sín
og lét hana blanda bjór og vín.
Hann setti hana á einn gulllegan stól
og lét hana sjá sín eðlaból.
– Það heiðrar so margan riddara.
11. Gulllegan stól
og lét hana sjá sín eðlaból.
Hann setti hana niður með einum hætti
þar sem grasið grundu mætti.
– Það heiðrar so margan riddara.