Eiturbyrlunarkvæði

ÍFk númer:

 ÍFk 43

VÓ númer:

VÓ 70

TSB númer:

Varðveisla á Ísl:

Fyrirsögn á íslensku:

Eiturbyrlunarkvæði

Fyrirsagnir á öðrum málum:

Lagboði:

Höfundur:

Ókunnur

Kvæðagrein:

Sagnadansar; Vikivakar

Kvæði undir sama bragarhætti: 

Útgáfur: 

Efni kvæðis:

Uppruni og aldur kvæðisins:

Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:

Athugasemd: 

I. 

1. Kristín átti synina þrjá,

– öldin man til hófa, –

aldrei mátti hún þá alla sjá,

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

2. Kristín talar við þernu sín:

– öldin man til hófa, –

„Eg vil brugga svikavín."

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

3. Orm einn grófu þær upp úr jörð,

– öldin man til hófa, –

ill voru þessi svikin gjörð.

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

4. „Drekktu af horni, sonur minn,

– öldin man til hófa, –

eg hef bruggað þér heilsuvín."

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

5. „Drekktu af horni, móðir, fyrst,

– öldin man til hófa, –

þig hefur meira í morgun þyrst."

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

6. „Ekki má eg drekka það,

– öldin man til hófa, –

föstudagur er í dag."

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

7. Þegar leið að morgni

– öldin man til hófa, –

þá drakk hún af horni.

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

8. Þegar það kom á tungu

– öldin man til hófa, –

kveið hún stríði þungu.

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

9. Þegar hún kom á tungurætur

– öldin man til hófa, –

aldrei trúi' eg hún bíði þess bætur.

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

10. Þegar það kom á barka

– öldin man til hófa, –

þá sprakk hennar hjarta.

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

11. „Guð fyrirgefi þér, móðir mín,

– öldin man til hófa, –

þú hefur bruggað svikavín."

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

12. Vendi ég mínu kvæði í kross,

– öldin man til hófa, –

Kristur og María sé með oss.

– Það kostar svo margan gullpening í lófa.

II.

Kristín átti synina þrjá,

– garparnir gengu –

öngvan þeirra mátti hún sjá,

– um grundir hratt,

ljós brennur yfir henni liljunni glatt.

III.

Gunnhildur átti syni þrjá,

– grætur hin bjarta baugarist, –

hún vildi ekki alla sjá,

– um kveld og morgna.

Hvað bar þá til, þýð mín lindin þorna?