Áls ljóma
eik fróma
alin er talin og valin;
hlýði fróð
hríngaslóð
hljóðum og ljóðum ófróðum.
Fríða blíða fold þýð,
ferðir vér herða sem verður
fram í lund
fyrst um stund
fáum, og gáum ef náum;
liljurós
ljúfust drós
litum og nýtum, oss flýtum.
Grundu orms landa,
glaður að vanda,
gætir randa
gefur ljós handa
þess vegna látum við þuluna standa.
Hrs. Bmfj. 439, 8