Funa ægis fold blíð

Funa ægis fold blíð

með gæði,

fróm auðar Gná,

fögur úng og hugþýð,

svo bæði

hlýði höldar á,

dygðum vafin dáfríð,

eg ræði

og dikta satt í frá;

drottni kær og hans lýð

um svæði,

gjörla gæfuhá.

Að nna úngri auðshlíð

án mæði

og una henni hjá,

eg held bezt um lífstíð,

þeim næði

slíka frægð að fá.

Manns hún linar mart stríð

og bræði,

mein og alla þrá.

Mærðar fellur svo smíð

og kvæði;

hverfi óðarskrá.

Hrs. Bmfj. 639, 8 (Varðgjárkver). Kvæði Stefáns Ólafssonar II. 1886, bls. 9–10, eptir hrs. 265, 8, 271, 4, hrs. J. Árn. B IV, 8. og Bergsbók hins sama. Sumir eigna vísuna séra Benedikt Jónssyni í Bjarnanesi. Kvæðið er eftir Benedikt Jónsson í Bjarnarnesi (1725).