Ber eg móð

Ber eg móð,

harmahljóð,

heitir fljóð

hyggin trú.

Hugur tér,

hjörvagrér,

hvað er þér,

hver er sú

harm, sem hefir gjört?

Sú er rjóð,

rjóð sem blóð,

baugaslóð,

falleg, fín og björt,

snotur, dygðadýr;

sómann ber,

siðug er,

sýnist mér,

glaðlynd, hógvær, hýr,

mittis nógu nett,

holl og góð,

hæglát, fróð,

hyllist þjóð,

lempin, siðug, sett,

þrifin, þekk og fróm,

yndið hér

heimsins lér

hrínga ver,

fegri en fíóls blóm.

Listug drós

linar harðri þrá,

af auðnu gróð

safnar sjóð,

sú á ljóð,

hafni hnjóð,

hún er ljós;

hana vil eg fá.

Hrs. Rasks 88a 39. – 40. bl. Frá 18. öld.